Γράφει ο Νικόλαος Πεστηλματζής
Υπάρχουμε για να υπάρχουμε;
Χανόμαστε στους δαιδαλώδεις
διαδρόμους του ίδιου μας του μυαλού.
Τι να κατανοήσουμε και τι να υποθέσουμε;
Ζητάμε τον έρωτα και φοβόμαστε
το θάνατο.
Παλιές αγάπες, χώματα καινούρια!
Γλυκό κρασί, πικρός ξενιτεμός...
Μισεμός, ταξίδι μακρινό για τον παράδεισο.
Άραγε, επιτέλους, θα τον βρούμε;
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News