Του Νικόλαου Πεστηλματζή
Το κορίτσι που κλαίει
της Σταυρούλας
Κοίτα με μέσα στα μάτια και άφησε τους βοστρύχους
των μαλλιών σου να περιηγηθούν τους πάλλευκούς σου ώμους.
-Λιώνω αργά από την επιθυμία σου...
Κορίτσι που κλαις, κλεισμένη στης ίδιας σου της ύπαρξης το σκοτεινό δοχείο,
τίναξε από πάνω σου τη σκόνη της φθοράς,
ανέμισε στον ουρανό για λίγο τη χαρά
της μυστικής σου αισθαντικότητας.
Των δακρύων η πηγή, της ψυχής σου το μελαγχολικό
τραγούδι, ας πάψουν μια στιγμή κι ας μπει στη
θέση τους η αγάπη.
Κορίτσι, σταμάτα να κλαις!
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
