Το κοινό ανταποκρίθηκε κι εισέπραξε συγκλονιστικά μηνύματα από τους καλλιτέχνες με αναπηρία ή μη
Συγκλονιστική παράσταση όπου σώματα με αναπηρία και άλλα χωρίς, βρίσκουν τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας, παρουσιάζοντας στους θεατές ένα άλλο διάλογο. Δίχως ίχνος λόγου, αλλά με την καταλυτική μουσική, με ευρηματική κινησιολογία και χορό, με ερωτική διάθεση και πολλά μηνύματα.
Η υπέρβαση της προέδρου του ΔΗΠΕΘΕ Μαρίας Μαλαμίδου, να καλέσει αυτό το σχήμα στην Κομοτηνή και να κάνει το κοινό της πόλης κοινωνούς μιας άλλης θεατρικής ματιάς, αποδείχθηκε ιδιαίτερα θετική από τα σχόλια που εισέπραξε για την παράσταση που καλώς εχόντων των πραγμάτων μετά την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Εδιμβούργο θα κάνει οπωσδήποτε στάση στην Κομοτηνή. Την επόμενη χρονιά στα νέα ανεβάσματα που σχεδιάζει η ΔΑΓΙΠΟΛΗ και η ψυχή της ομάδας ο δημιουργός της Γιώργος Χρηστάκης. Το κοινό έσπευσε να δει το διαφορετικό θέαμα. Να νοιώσει την δύναμη των ατόμων με αναπηρία επί σκηνής, να αισθανθεί την ερωτικότητα, το φλέρτ, την επικοινωνία και τον κόσμο που μέσα από άλλους κώδικες ζουν δίπλα μας, επαληθεύοντας τα λόγια της κ. Μαλαμίδου που υπογράμμιζε ότι ήταν «μια παράσταση για την διαφορετικότητα, την ποικιλομορφία και την «κανονικότητα» ή τη «μη-κανονικότητα». Απέδειξε πόσο σχετικά είναι όλα αυτά, πως η ανθρώπινη φύση συνυπάρχει, δίχως ντεφάκτο ορισμούς.
Αναμφίβολα αποδείχθηκε ότι το πεδίον ολισθηρόν Phasis II προκάλεσε διάλογο, ενεργοποίησε συναισθήματα έσπασε ταμπού και προκαταλήψεις. Πέτυχε τον στόχο της αφού η διάθεση για εξερεύνηση των ορίων του ανθρώπινου σώματος, της ανθρώπινης φαντασίας, της ανθρώπινης ψυχής, όπως αυτά αναδεικνύονται μέσα από τον αυτοσχεδιασμό και μορφοποιούνται σ’ ένα μουσικοκινητικό δρώμενο όπως λένε οι εμπνευστές του, στάθηκε το έναυσμα για τη σύσταση αυτού του χορευτικού σχήματος. Οι συμμετέχοντες μας κέρδισαν με την έκφραση, την πλαστικότητα των κινήσεων, όσα κάνουν στηριζόμενοι στα τεχνικά ή μη μέλη, στα καροτσάκια τους αλλά δείχνοντας ότι τελικά μέσα από το παιγνίδι της κίνησης η τέχνη δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα της καθημερινότητας.
Η ομάδα πρωτοποριακή σ’ αυτό που κάνει εδώ και επτά χρόνια κάνει κοινωνούς της προσπάθειας και όσους ενδιαφέρονται να τη γνωρίσουν. Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι η ομάδα έχει οργανώσει εργαστήριο, όπου παραδίδονται μαθήματα μέσω του πειραματισμού και της διαδραστικότητας σ’ όλους όσους εκδηλώνουν ενδιαφέρον. Παράλληλα βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη έρευνα, που θα μελετά την αλληλεπίδραση και τα στοιχεία εκείνα που θα είναι ικανά, να ταράξουν στερεότυπα και αναπαραστάσεις, και να αναδείξουν τη μεθοδολογία, τις λογικές και τους τρόπους μέσα από τους οποίους μπορεί να συμβεί αυτό. Τα ανοικτά μαθήματα έχουν σα στόχο να φέρουν σε επαφή και να κάνουν γνωστό σε όποιον θα ήθελε να ασχοληθεί, αλλά και στο ευρύ κοινό, τις δραστηριότητες και το έργο της ομάδας, έτσι ώστε αυτή η προσπάθεια να αποκτήσει σταθερή προοπτική και συνεχή εξελικτική πορεία, ανοίγοντας έτσι καινούργιους ορίζοντες στους τόσο ευαίσθητους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού, της κινητικής αναπηρίας και της ψυχικής υγείας, αλλά και της κοινωνικής επιστήμης γενικότερα, όχι μόνο στα ελληνικά, αλλά και στα διεθνή πεδία ανάλογης δράσης.
Το κοινό της Κομοτηνής αισθάνθηκε πράγματα, χειροκρότησε το χοροθέατρο «ΔΑ.ΓΙ.ΠΟ.ΛΗ.», τους συντελεστές της παράστασης που ήταν σε σκηνοθεσία Αντώνη Ρέλλα, χορογραφία Γιώργου Χρηστάκη και ερμηνεία των Χρήστου Κυπριώτη, Σωτήρη Ταχτσόγλου, Βιβή Ρωμανά, Στέλλα Φωτιάδη, Nicoletta Ferri και Γιώργου Χρηστάκη. Άνοιξε την αγκαλιά του και τους περιμένει ξανά. Επιβράβευσε έτσι την επιλογή του ΔΗΠΕΘΕ που άρχισε από την απραξία και την αφάνεια να δίνει το δικό του ποιοτικό στίγμα.
Μ.Μ.
Η υπέρβαση της προέδρου του ΔΗΠΕΘΕ Μαρίας Μαλαμίδου, να καλέσει αυτό το σχήμα στην Κομοτηνή και να κάνει το κοινό της πόλης κοινωνούς μιας άλλης θεατρικής ματιάς, αποδείχθηκε ιδιαίτερα θετική από τα σχόλια που εισέπραξε για την παράσταση που καλώς εχόντων των πραγμάτων μετά την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Εδιμβούργο θα κάνει οπωσδήποτε στάση στην Κομοτηνή. Την επόμενη χρονιά στα νέα ανεβάσματα που σχεδιάζει η ΔΑΓΙΠΟΛΗ και η ψυχή της ομάδας ο δημιουργός της Γιώργος Χρηστάκης. Το κοινό έσπευσε να δει το διαφορετικό θέαμα. Να νοιώσει την δύναμη των ατόμων με αναπηρία επί σκηνής, να αισθανθεί την ερωτικότητα, το φλέρτ, την επικοινωνία και τον κόσμο που μέσα από άλλους κώδικες ζουν δίπλα μας, επαληθεύοντας τα λόγια της κ. Μαλαμίδου που υπογράμμιζε ότι ήταν «μια παράσταση για την διαφορετικότητα, την ποικιλομορφία και την «κανονικότητα» ή τη «μη-κανονικότητα». Απέδειξε πόσο σχετικά είναι όλα αυτά, πως η ανθρώπινη φύση συνυπάρχει, δίχως ντεφάκτο ορισμούς.
Αναμφίβολα αποδείχθηκε ότι το πεδίον ολισθηρόν Phasis II προκάλεσε διάλογο, ενεργοποίησε συναισθήματα έσπασε ταμπού και προκαταλήψεις. Πέτυχε τον στόχο της αφού η διάθεση για εξερεύνηση των ορίων του ανθρώπινου σώματος, της ανθρώπινης φαντασίας, της ανθρώπινης ψυχής, όπως αυτά αναδεικνύονται μέσα από τον αυτοσχεδιασμό και μορφοποιούνται σ’ ένα μουσικοκινητικό δρώμενο όπως λένε οι εμπνευστές του, στάθηκε το έναυσμα για τη σύσταση αυτού του χορευτικού σχήματος. Οι συμμετέχοντες μας κέρδισαν με την έκφραση, την πλαστικότητα των κινήσεων, όσα κάνουν στηριζόμενοι στα τεχνικά ή μη μέλη, στα καροτσάκια τους αλλά δείχνοντας ότι τελικά μέσα από το παιγνίδι της κίνησης η τέχνη δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα της καθημερινότητας.
Η ομάδα πρωτοποριακή σ’ αυτό που κάνει εδώ και επτά χρόνια κάνει κοινωνούς της προσπάθειας και όσους ενδιαφέρονται να τη γνωρίσουν. Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι η ομάδα έχει οργανώσει εργαστήριο, όπου παραδίδονται μαθήματα μέσω του πειραματισμού και της διαδραστικότητας σ’ όλους όσους εκδηλώνουν ενδιαφέρον. Παράλληλα βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη έρευνα, που θα μελετά την αλληλεπίδραση και τα στοιχεία εκείνα που θα είναι ικανά, να ταράξουν στερεότυπα και αναπαραστάσεις, και να αναδείξουν τη μεθοδολογία, τις λογικές και τους τρόπους μέσα από τους οποίους μπορεί να συμβεί αυτό. Τα ανοικτά μαθήματα έχουν σα στόχο να φέρουν σε επαφή και να κάνουν γνωστό σε όποιον θα ήθελε να ασχοληθεί, αλλά και στο ευρύ κοινό, τις δραστηριότητες και το έργο της ομάδας, έτσι ώστε αυτή η προσπάθεια να αποκτήσει σταθερή προοπτική και συνεχή εξελικτική πορεία, ανοίγοντας έτσι καινούργιους ορίζοντες στους τόσο ευαίσθητους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού, της κινητικής αναπηρίας και της ψυχικής υγείας, αλλά και της κοινωνικής επιστήμης γενικότερα, όχι μόνο στα ελληνικά, αλλά και στα διεθνή πεδία ανάλογης δράσης.
Το κοινό της Κομοτηνής αισθάνθηκε πράγματα, χειροκρότησε το χοροθέατρο «ΔΑ.ΓΙ.ΠΟ.ΛΗ.», τους συντελεστές της παράστασης που ήταν σε σκηνοθεσία Αντώνη Ρέλλα, χορογραφία Γιώργου Χρηστάκη και ερμηνεία των Χρήστου Κυπριώτη, Σωτήρη Ταχτσόγλου, Βιβή Ρωμανά, Στέλλα Φωτιάδη, Nicoletta Ferri και Γιώργου Χρηστάκη. Άνοιξε την αγκαλιά του και τους περιμένει ξανά. Επιβράβευσε έτσι την επιλογή του ΔΗΠΕΘΕ που άρχισε από την απραξία και την αφάνεια να δίνει το δικό του ποιοτικό στίγμα.
Μ.Μ.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
