Καταφύγιο στη συγγραφή από τα αδιέξοδα της καθημερινότητας, βρήκε ο γ.γ. ΓΣΕΒΕΕ

Καταφύγιο στη συγγραφή και στις λευκές σελίδες ενός τετραδίου, από τα αδιέξοδα της ζωής, στην καθημερινότητα, τις κοινωνικές επαφές και την επιχειρηματικότητα, όπως τα βιώνει ο σύγχρονος πολίτης στην Ελλάδα των χρεών και των δανείων,  βρήκε ο γενικός γραμματέας της ΓΣΕΒΕΕ Νίκος Σκορίνης καταφέρνοντας μάλιστα να εκδώσει και το πρώτο του βιβλίο. Βρήκα ένα τρόπο διαφυγής μέσα στην αναζήτηση της ουτοπίας, είπε ο ίδιος παρουσιάζοντας το βιβλίο του «Δυτικοανατολικά της γης» στην Κομοτηνή, ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα με κυνηγητό αρχαιολογικών ευρημάτων, προσωπικές υπαρξιακές κρίσεις και παθιασμένους έρωτες. Για το πώς προέκυψε η ενασχόληση του με τη συγγραφή ο κ. Σκορίνης ανέφερε τα εξής, «μέσα από τη ενασχόλησή μου στο συνδικαλιστικό κίνημα φτάσαμε να συζητάμε για τα αδιέξοδα της ζωής μας, της επιχειρηματικότητας της καθημερινότητας όπως έχει εξελιχθεί οι συνθήκες στη χώρα μας. Κάποια στιγμή έσκαγα μέσα μου και κάθε βράδυ που επέστρεφα στο σπίτι έβρισκα ένα τρόπο διαφυγής μέσα από την αναζήτηση της ουτοπίας». Όσον αφορά στο περιεχόμενο του βιβλίου, «μέσα από τη δράση και την περιπέτεια προσπάθησα να αποτυπώσω τα μεγάλα ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, τις μεγάλες αντιθέσεις στον άνθρωπο, το καλό και το κακό, την ελευθερία και την καταπίεση, την αλήθεια και το ψέμα και να δώσω μία προοπτική ελπίδας στο άνθρωπο, να βρούμε τον άνθρωπο μέσα μας». 

Πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, εγκληματικών οργανώσεων και εκκλησιών ψάχνουν κλεμμένα αρχαία ευρήματα και τα θαμμένα, κάπου στη Σαχάρα, συμπληρωματικά τους, για λογαριασμό αδίστακτων πολιτικών, αδίστακτων ιερωμένων και απλήστων του χρήματος. Οι πληροφορίες των ευρημάτων -εάν δημοσιευτούν θα τινάξουν την ιστορία του Δυτικού Κόσμου στον αέρα. Η έρημος της Σαχάρας γίνεται πεδίο κατασκοπίας, ανασκαφών, μακελειών... Γίνεται, επίσης, ο καθρέφτης της υπαρξιακής κρίσης αρκετών εμπλεκομένων προσώπων και ο κοιτώνας ημερινών και νυχτερινών ερώτων. Οι επικεφαλής των πρακτόρων στην Αθήνα, το Κάιρο, τη Nέα Υόρκη, το Ιβάνοβο, τη Βενετία, το Βατικανό, την Ισταμπούλ αγωνιούν, επινοούν τακτικές, ανακαλούν για εκτέλεση πράκτορες που απέτυχαν στην αποστολή τους, τρέμουν για το σαρκίο τους γι' αυτό και πολλαπλασιάζουν τους πληρωμένους φονιάδες γύρω τους-, ενώ εμφανίζονται στην κοινωνία σαν αθώες περιστερές.

Ο Νίκος Σκορίνης βιβλιοπώλης στο επάγγελμα μπορεί να άργησε, αλλά τελικά απέδειξε ότι διαθέτει συγγραφικό ταλέντο, εμπνευσμένος φυσικά και από την καθημερινότητά του την οποία βιώνει ανάμεσα σε βιβλία. Στο βιβλίο αποτυπώνονται οι υπαρξιακές κρίσεις που ανήκουν στους πράκτορες "συμβασιούχους ορισμένου χρόνου και έργου". Αυτοί συγκρούονται με κανόνες του επαγγέλματός των, με τον έρωτα, που τους τραβάει από το μανίκι, την άποψή τους για τη ζωή και τη συνείδησή τους. Σε στιγμές αναμονής ή ανάπαυλας συνομιλούν με τον εαυτό τους παραληρηματικά και οι ρωγμές που φανερώνονται στην προσωπικότητά τους μας επιτρέπουν να μετρήσουμε το μέγεθος της απόγνωσής τους όσο για τα ίχνη αίματος που διακρίνουμε, αυτά φανερώνουν την εσωτερική αιμορραγία της προσωπικής των ουτοπίας.

Μιλώντας γι’ αυτόν η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Ν. Ροδόπης Δέσποινα Χατζημάνου είπε «Τον Νίκο Σκορίνη τον ξέραμε σαν συνδικαλιστική, πλέον τον γνωρίζουμε ως συγγραφέα. Κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί ότι ένας επαγγελματίας φορτωμένος με τόσα προβλήματα, θα του περίσσευε νους και μεράκι να ασχοληθεί με τη συγγραφή ενός τόσου σπουδαίου βιβλίου». Η κ. Χατζημάνου διάβασε το βιβλίο και διαπίστωσε πως «η πλοκή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, εμπνευσμένη από τη φαντασία του συγγραφέα. Η εξέλιξη των γεγονότων καλπάζει με ταχείς ρυθμούς, καθηλώνει και κρατά σε αγωνία τον αναγνώστη». Τα συγχαρητήριά του στον συγγραφέα έδωσε και ο Αργύρης Αργυρόπουλος, πρόεδρος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου, ενώ ανάλυση του βιβλίου έκανε ο Σταμάτης Σακελλίων, καθηγητής. 

Δήμητρα Συμεωνίδου