Η νέα γενιά του θεάτρου συστήνεται

Καλύτερα να δίνεις παράσταση μπροστά σε άδειες καρέκλες παρά μπροστά σε άδεια πρόσωπα, έλεγε ένας Βρετανός ηθοποιός. Πάντως, τα συγκεκριμένα παιδιά έδωσαν παράσταση μπροστά και σε γεμάτες καρέκλες και, προπάντων, απολύτως γεμάτα πρόσωπα.

Κάνουμε λόγο για τη νέα γενιά του θεάτρου, που έχει "αποτύπωμα" Κομοτηνής και τη γνωρίσαμε στο πλαίσιο της θεατρικής παράστασης "Οι Ηλίθιοι", του Νηλ Σάϊμον. Δέκα παιδιά, ερασιτέχνες νεαροί ηθοποιοί, πάτησαν σανίδι στο πλαίσιο των Ελευθερίων, τα βράδια της Πέμπτης 11 και Παρασκευής 12 Μαΐου, στο ΡΕΞ. Ένα μικρό χωριό, το Κουλιέντσικοφ, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε. Μαζί και τους κατοίκους του: δέκα ηθοποιοί, δέκα χαρακτήρες ...εννιά ηλίθιοι, μια κατάρα. Ένας "γρίφος" κωμικός, μια κατάρα που κάνει τους ανθρώπους του χωριού ανόητους κι εμάς να απολαμβάνουμε τις συζητήσεις τους.

Τελευταία ελπίδα; Ο ...δέκατος ηθοποιός, ένας δάσκαλος που καταφτάνει στο χωριό, δεν έχει "χτυπηθεί" από την κατάρα, κι έχει μπροστά του έναν Γολγοθά. Μέσα σε 24 ώρες, προκειμένου "να σπάσει" η κατάρα, καλείται να εκπαιδεύσει μια αφελέστατη νεαρή, αλλιώς να γίνει κι αυτός ...ηλίθιος!
Όλα τα παραπάνω από την εφηβική ομάδα του θεατρικού εργαστηρίου "Επί Σκηνής", της Κομοτηναίας σκηνοθέτη Μυρσίνης Λαντζουράκη. "Πρόκειται για μια όμορφη παρέα δέκα παιδιών, που δούλεψε με πολύ μεράκι, για να παρουσιάσει το συγκεκριμένο έργο. Όλα τα παιδιά συμμετέχουν στην παράσταση με πολύ ενεργό τρόπο! Πολλές φορές και τα ίδια τα παιδιά μου πρότειναν πράγματα, τα οποία δοκιμάσαμε και βγήκαν πολύ ωραία. Με κάποιο τρόπο ...συνσκηνοθετήσαμε", μας λέει η σκηνοθέτης για την παρέα, ενώ για το συγκεκριμένο έργο αναδεικνύει ότι "είναι επίκαιρο. Μια κωμωδία με νύξεις πολιτικές και κοινωνικές. 

Η ενοχή και οι προκαταλήψεις που βιώνουν οι άνθρωποι του χωριού, δεν τους αφήνουν να δουν ...πέρα από τη μύτη τους. Εκεί είναι το μήνυμα που προσφέρει το έργο, πως στην εποχή μας πρέπει να έχουμε ορθάνοικτα τα μάτια μας και να μην δεχόμαστε ό,τι μας ταΐζουν οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ. Πρέπει να το ψάχνουμε..."

Αξιέπαινο και το ότι τα έσοδα της παράστασης -με γενική είσοδο πέντε και μειωμένη τρία ευρώ- διατέθηκαν προς ενίσχυση του ΕΕΕΕΚ Κομοτηνής.
 

Ο ΛΟΓΟΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Στην παράσταση εμφανίστηκαν οι: ως Τολτσίνσκυ: Κωνσταντίνος Κολάτσος, Θωμάς Αλμπανίδης, Σνέτσκυ: Ιωάννα Προυσανίδου, Δικαστής: Αδάμ Αλντάλης, Σλόβιτς: Γιάννης Γιανναράκης, Μίσκιν:  Θωμάς Αλμπανίδης, Γιέντσνα: Ασλή Μουσταφά, Μαρούσκα: Ηλέκτρα Τόλκα, Νικολάι Ζουμπρίτσκυ: Χρήστος Δαλκυριάδης, Λένυα Ζουμπρίτσκυ: Έλενα Αρσένογλου, Σοφία Ζουμπρίτσκυ: Νικόλ Καραμάνη, Ηλέκτρα Τόλκα, Γκρέγκορ Γιουσέκεβιτς: Γιάννης Γιανναράκης.

"Όταν ήμουν δέκα χρονών ξεκίνησα να ασχολούμαι με το θέατρο. Δεν ξέρω γιατί, πάντως ξέρω ότι είμαι αυθόρμητη στον χαρακτήρα", μας λέει η 15χρονη Ηλέκτρα και συνεχίζει: "Κάθε χρόνο κάνουμε παραστάσεις, αλλά νομίζω πως η φετινή περνάει ένα πολύ σημαντικό μήνυμα για τη σημερινή μας κοινωνία. Τα έσοδα θα διατεθούν στο ειδικό σχολείο Κομοτηνής, που ήταν πρωτοβουλία της κα Μυρσίνης".

Μαζί της και ο 16χρονος Χρήστος δηλώνει πως μεγαλώνει μαζί με το εργαστήριο, καθώς "αυτός είναι ο ένατος χρόνος μου, καθώς ήρθα στην τρίτη δημοτικού. Στην τρίτη δημοτικού με παρότρυνε η μητέρα μου, πλέον όμως έχω εξοικειωθεί πάρα πολύ με αυτό, μου αρέσει πάρα πολύ και ασχολούμαι κι έξω από τα όρια του εργαστηρίου". 

Χαρακτηρίζει τη φετινή κωμωδία ως "ξεκαρδιστική, κι εμείς με τη σειρά μας δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό". Στην προσπάθειά του να ορίσει το θέατρο, καθώς σαφής ορισμός δεν θα υπάρξει ποτέ εξηγεί: "ο καθένας θα πει τη δικιά του διαφορετική άποψη. Πιστεύω, όμως, πως για εμάς που ασχολούμαστε είναι ένας τρόπος διασκέδασης, χαλάρωσης και ζωής".

Εκεί και ο Αδάμ, στα 15 του χρόνια. "Πάντα θυμάμαι να μου αρέσει το θέατρο και γενικά ο χώρος της τέχνης. Το θέατρο μου δίνει την ευκαιρία να εκφράζομαι και να δείχνω τα συναισθήματά μου", εξήγησε, ενώ για τον ρόλο του στην παράσταση διευκρίνισε ότι "ο δικαστής, ο άνθρωπος που διατηρεί την τάξη σε αυτό το χωριό όπου διαδραματίζεται η υπόθεση".

Τα Ελευθέρια της ...έκφρασης!

Πάρτε μια μικρή γεύση εδώ