Η μαύρη επέτειος ανακήρυξης του ψευδοκράτους

Ήταν λίγοι μόλις 30 άτομα, αλλά με δυνατή φωνή. Τους επέτρεψαν να τοιχοκολλήσουν το ψήφισμά τους όχι σε χώρο του τουρκικού προξενείου, αλλά έξω από αυτό, κι όμως  η διαμαρτυρία τους έγινε αισθητή και έφτασε στα αυτιά εκείνων που έπρεπε. Ο λόγος για Κύπριους φοιτητές της Κομοτηνής και Κύπριους από την Ξάνθη, που το μεσημέρι της Κυριακής ένωσαν τη φωνή τους σε μία κοινή πορεία ενάντια στην ανακήρυξη του ψευδοκράτους. 20/07/1974 - τουρκική εισβολή στην Κύπρο και 15/11/1983- ανακήρυξη ψευδοκράτους της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» είναι οι δύο ημερομηνίες που σημάδεψαν και σημαδεύουν χρόνια τώρα την Κύπρο. Δεκαετίες ντροπής και αίσχους για όλο τον πολιτισμένο κόσμο, όπως της χαρακτήρισαν οι διαμαρτυρόμενοι καταδικάζοντας όλοι μαζί το έκτρωμα του  ψευδοκράτους, την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», τις αποσχιστικές και μιλιταριστικές ενέργειες της Τουρκίας στο νησί.
Η 15η Νοεμβρίου είναι μια ημέρα και λύπης για εμάς τους Κύπριους, είπε η πρόεδρος του συλλόγου Κυπρίων Ν. Ξάνθης  Ελένη Χατζηγεωργίου που βρέθηκε στην Κομοτηνή για να λάβει μέρος στην πορεία. “Δεν είναι δυνατόν μέσα στην πατρίδα μας να έρχεται η κατοχική Τουρκία, να χωρίζει ένα τμήμα με τη βία και να το βαφτίζει σαν ανεξάρτητο κράτος. Ένα κράτος που βέβαια μόνο οι ίδιοι αναγνωρίζουν, ένα κράτος το οποίο δεν αναγνωρίστηκε από κανέναν, έχει καταδικαστικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και πρόσφατα έχουμε και μια απόφαση του κεντρικού συμβουλίου της Ε.Ε. το οποίο καταδικάζει την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, την θεωρεί παράνομη, όχι μόνο την ανακήρυξη του ψευδοκράτους αλλά ακουμπά ακόμη και τις Βρετανικές βάσεις, όσον αφορά την συνθήκη εγκαθίδρυσης, ότι είναι παράνομη με βάση τα σημερινά δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης”, ανέφερε η κ. Χατζηγεωργίου. Την επιθυμία του για απελευθέρωση της πατρίδας του μακριά από ψευδοκράτη και τείχη, εξέφρασε ο Κυριάκος Κωνσταντίνου εκπρόσωπος Τύπου της Φοιτητικές Ένωση Κυπρίων, λέγοντας, “φέτος συμπληρώνονται τα 28 χρόνια και κάθε χρόνος που περνάει διαιωνίζει το πρόβλημα και γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Προσπάθειες γίνονται ανέκαθεν αλλά όσο περνάνε τα χρόνια βρισκόμαστε προ τελελεσμένων. Η καλύτερη λύση, όχι κατ’ ανάγκη εφικτή φυσικά, είναι απελευθέρωση της Κύπρου και να επιστρέψουν οι πρόσφυγες στα σπίτια τους”.

Σε έναν πίνακα εκτός προξενείου τοιχοκολλήθηκε το ψήφισμα παρά τις έντονες αντιδράσεις των φοιτητών στους άνδρες της αστυνομίας

Oλοι οι στρατοί έξω...

Με συνθήματα συνόδεψαν την πορεία τους από την παλιά Νομική Κομοτηνής μέχρι το τουρκικό προξενείο, όπως “Η Κύπρος είναι ελληνική”, “Ενωμένη και ανεξάρτητη Κύπρος”, “Όλοι οι Στρατοί έξω”, αψηφώντας το τσουχτερό κρύο και τιμώντας την ιστορία της πατρίδας τους. Δύο διμοιρίες των ΜΑΤ υποδέχτηκαν τους Κύπριους φοιτητές και πολίτες στο τουρκικό προξενείο, αποκλείοντας κάθε πρόσβαση προς αυτό. Οι διαμαρτυρόμενοι παρατάχθηκαν απέναντι από τις αστυνομικές δυνάμεις για περίπου μισή ώρα φωνάζοντας συνθήματα, ενώ στη συνέχεια η πρόεδρος της ΦΕΚΟΜ ανέγνωσε το ψήφισμα καταδίκης της ανακήρυξης του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους στο οποίο, μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής: “Το Κυπριακό δεν είναι απλώς θέμα διακοινοτικών ταραχών αλλά είναι θέμα εισβολής, κατοχής και συνεχιζόμενης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο από την Τουρκία καθώς και πρόβλημα ειρήνης και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή. Μετά και την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως πλήρες και ισότιμο μέλος, η συνεχιζόμενη κατοχή ενός μεγάλου μέρους του νησιού από την Τουρκία, αποτελεί παράλληλα και καταπάτηση τόσο των αρχών και αξιών πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου ευρύτερα.

Το κυπριακό αποτελεί διεθνές πρόβλημα πολιτικού και νομικού δικαίου, με σαφείς τις παρεισφρήσεις του σε κάθε επίπεδο της καθημερινότητας. Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό ότι η επίλυση του δεν είναι, και ποτέ δεν ήταν, καθαρά ζήτημα ικανής δικηγορίας. Είναι ζήτημα πολιτικό, πολύπλοκο και πολυχρόνο, για το οποίο το αγνό τίμημα της επίλυσης είναι, η βούληση και η γενναιότητα, να αναστραφεί η σκουριά από την αλλοτρίωση για χρόνια, του ατόφιου καημού Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, να ζήσουν σε μια κοινή παρτίδα, χωρίς αυτό να στριμώχνει σε διαθέσεις αλληλοεπιβολής και εξόντωσης, επί της όποιας εθνικής καταβολής. Εργαζόμαστε στη βάση μιας ιθαγένειας που δεν αναιρεί την εθνότητα, αλλά τη σέβεται. Η Φ.Ε.Κ.ΚΟΜ. εκφράζει την έντονη ανησυχία της για την κατάσταση στην οποία έχει περιπέσει σήμερα το Εθνικό μας θέμα καθώς τα όσα διαδραματίζονται, μόνο αρνητικά μπορούν να θεωρηθούν για την προσπάθεια εξεύρεσης μια δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης του Κυπριακού”.


Νεαρές φοιτήτριες από την Κύπρο πλαισιώνουν την Ελένη Χατζηγεωργίου πρόεδρο του συλλόγου Κυπρίων Ξάνθης, η οποία αναφέρει “ακόμα και σήμερα όταν κατεβαίνω στο νησί από το αεροδρόμιο της Λάρνακας παίρνω τον δρόμο προς την Λευκωσία, βλέπω απέναντι τον πενταδάκτυλο με τις δύο σημαίες και δεν μπορώ να περιγράψω το τι αισθάνομαι: νιώθω να πνίγομαι, με πλακώνει το άδικο, αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να πάρω ανάσα”!

Η διχοτόμηση δεν ήταν και ούτε θα είναι ποτέ επιλογή

Η Φ.Ε.Κ.ΚΟΜ. δηλώνει ξεκάθαρα πως για την ίδια η διχοτόμηση δεν ήταν και ούτε θα είναι ποτέ επιλογή. Σταθερή επιδίωξη είναι η εξεύρεση λύσης. Μιας λύσης η οποία θα στηρίζεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ, στις δεσμευτικές συμφωνίες κορυφής του 1977(Μακαρίου-Ντενκτάς), του 1979(Κυπριανού-Ντενκτάς) και της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου 2006(Παπαδόπουλου-Ταλάτ), οι οποίες χαιρετίστηκαν στο παρελθόν και δεν επιδέχονται αφορισμούς, τις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου και η οποία λύση θα επιτευχθεί και με τη καταλυτική συμβολή της Ε.Ε. Μια λύση που θα εστιάζεται στο περιεχόμενο και θα προνοεί τα πιο κάτω σημεία τα οποία είναι και θέση της Φ.Ε.Κ.ΚΟΜ. : Διασφάλιση του αναφαίρετου δικαιώματος των προσφύγων για επιστροφή στις πατρογονικές τους εστίες και αξιοποίηση των περιουσιών τους. Αποχώρηση όλων των κατοχικών στρατευμάτων. Άμεση παύση και αναστροφή του συνεχιζόμενου εγκλήματος πολέμου του εποικισμού των κατεχομένων περιοχών. Η λύση πρέπει να διασφαλίζει τη μη αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα της πατρίδας μας. Στη σκέψη της πολιτικής μας ηγεσίας πρέπει να είναι το γεγονός ότι όσο περνά ο χρόνος το πρόβλημα των εποίκων συνεχώς διογκώνεται με δραματικές συνέπειες για το εθνικό μας θέμα. Διασφάλιση όλων των βασικών ελευθεριών (εγκατάσταση- διακίνηση-ιδιοκτησία). Τη λειτουργία και εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου, χωρίς αποκλίσεις, σ’ όλη την επικράτεια του νησιού. Διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων. Διασφάλιση ισχυρών διεθνών εγγυήσεων για την εφαρμογή της λύσης και αναίρεση του δικαιώματος μονομερούς επέμβασης της Τουρκίας. Στην εξεύρεση μιας λειτουργικής λύσης η οποία θα μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα αποκλείει την πιθανότητα επανάληψης γεγονότων του παρελθόντος. Στην ύπαρξη μιας διεθνούς προσωπικότητας, μιας ιθαγένειας και μιας αδιαίρετης κυριαρχίας. Στη διατήρηση της Ελληνικής μας ταυτότητας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσα από τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία στηρίζεται στον αλληλοσεβασμό και την αποδοχή της διαφορετικότητας, στην ειρηνική συμβίωση και συνεργασία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, Αρμενίων, Μαρωνιτών και Λατίνων.


Αστυνομικές δυνάμεις δυσανάλογες του μεγέθους της πορείας παρατάχθηκαν στην οδό Ιώνων αποκόπτοντας κάθε πρόσβαση στο τουρκικό προξενείο

Σήμερα πορεία διαμαρτυρίας και στην Ξάνθη

Ψήφισμα καταδίκης του ψευδοκράτους εξέδωσε και η Κυπριακή Ένωση Φοιτητών και Φίλων στην Ξάνθη, όπου σήμερα στις 5.30 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί πορεία διαμαρτυρίας με τη συμμετοχή Κυπρίων φοιτητών από την Κομοτηνή. Οι Κύπριοι της Ξάνθης δεν ξεχνούν ότι η Τουρκία αποπειράθηκε να νομιμοποιήσει το έγκλημα της εισβολής, τις εν ψυχρώ δολοφονίες αμάχων και αιχμαλώτων πολέμων, την εθνοκάθαρση, την λεηλασία και καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς  και γενικά όλα τα γεγονότα του 1974. Παράλληλα καταδικάζουν την Τουρκία, γιατί εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τους διεθνής κανονισμούς και συνεχίζει μέχρι σήμερα την παράνομη κατοχή μέρους του νησιού μας. Άλλωστε η 15η Νοεμβρίου γιορτάζεται προκλητικά στις κατεχόμενες περιοχές με στρατιωτικές παρελάσεις και εκδηλώσεις, πάντα με τη στήριξη και την παρουσία της Τουρκικής Κυβέρνησης, η οποία τηρεί μια αδιάλλακτη στάση, καθιστώντας την εξεύρεση λύσης και την επανένωση του νησιού εξαιρετικά δύσκολη.