Ανάγεται στην εποχή που ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ανδρόνικος Β? Παλαιολόγος χάνει το θρόνο του και μας μεταφέρει σε μια εποχή σήψης που παραπέμπει σε πολλά στοιχεία του σήμερα. «Το έγραψα πολύ πριν προκύψει η οικονομική κρίση» θα πει μιλώντας στο Χρόνο ακολουθώντας την διαδρομή της γραφής, της μελέτης, σαν ακούραστος εργάτης του πνεύματος, απομονωμένος στην θάλασσα με ό,τι αγαπά.
Πολυγραφότατος ο Κομοτηναίος Ζαφείρης Μέκος παρουσιάζει μέσα από το «Χ» το νέο του βιβλίο με τίτλο επιχείρηση «υγρόν πυρ». Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα το οποίο διηγείται την εποχή των εμφυλίων πολέμων, τότε που ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος, χάνει το θρόνο του και συμβαίνουν πράγματα που έχουν φωτιστεί ελάχιστα. Αναφέρεται επίσης στο ρόλο που διαδραμάτισαν οι «Κανδινάτοι στην Υπηρεσία του Παλατιού», μια ειδική στρατιωτική μονάδα, που προστάτευε το θρόνο και το κράτος και διαφύλαττε το μεγάλο μυστικό της αυτοκρατορίας, το «υγρόν πυρ». Το βιβλίο, αναφέρεται σε μία ταραχώδη εποχή για την αυτοκρατορία του Βυζαντίου, «ήταν όμως συγκυρία να πέσουμε σε μια κατάσταση όμοια με εκείνη την εποχή και για την οποία την κύρια ευθύνη την είχε η κυβέρνηση, τώρα λέμε το πολιτικό σύστημα, πάντως την είχαν κάποιοι την ευθύνη, όχι ο λαός», τονίζει ο συγγραφέας που αναφέρεται στο τελευταίο του πόνημα και την προσπάθεια συλλογής στοιχείων επί τουλάχιστον 10 χρόνια .ώστε να μπορεί να αποδώσει την εποχή το κλίμα τις ίντριγκες και ότι συνεβαινε…
Πως εμπνευστήκατε το περιεχόμενο του νέου αυτού βιβλίου;
- Θέλησα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου και στο μυθιστόρημα, αλλά επειδή η ιστορία με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο με τραβούσε, έγραψα ιστορικό μυθιστόρημα, το οποίο ανάγεται στην εποχή του Ανδρόνικου του Β’ και του Ανδρόνικου του Γ’, την υστεροβυζαντινή περίοδο. Την εποχή που περνούσε η κοινωνία μια κρίση, το κράτος βυθιζόταν από το κακό στο χειρότερο, η
κατάσταση ήταν άσχημη για όλη την περιοχή, όχι μόνο για το βυζαντινό κράτος. Αντίθετα, το οθωμανικό κράτος ήταν ζωντανό, επεκτείνονταν συνέχεια, επεκτάθηκε σε βάρος και των άλλων εμιράτων και στο τέλος, «κατάπιε» όλη τη Μικρά Ασία, μετά και τη Θράκη και την υπόλοιπη Ελλάδα. Βέβαια στην Θράκη βοήθησε και ο Κατακουζηνός να έρθει, έκανε γαμπρό τον εμίρη της Βιθυνίας και τον κάλεσε βοηθό στην αντιπαλότητα του, στον εμφύλιο πόλεμο με τον βυζαντινό αυτοκράτορα. Ανέβηκε στην Καλλίπολη ο Οθωμανός εμίρης μετά το σεισμό βρήκε ευκαιρία, κατέλαβε την Καλλίπολη και άρχισε να επεκτείνεται. Έτσι παρόλο που ήταν συμφωνημένο να υποχωρήσει δεν υποχώρησε και επεκτάθηκε σε όλη την Θράκη και την κατέλαβε.
Για να γραφεί αυτό το βιβλίο τι προσπάθειες κάνατε; Ψάξατε πηγές, βιβλιογραφία, ταξιδέψατε;
-Έχω διαβάσει ό,τι έχει γραφεί για την εποχή εκείνη και δεν εννοώ μόνο τον Βασίλιεφ ή τους Έλληνες συγγραφείς. Πήγα σε μουσεία, όπως στο βυζαντινό, το ναυτικό και πολλά ακόμα, για να δω για ευρήματα της εποχής, διάβασα βιβλία για το υγρό πυρ. Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλυφθεί το μυστικό του υγρού πυρός και οι κατάσκοποι όλων των κρατών της εποχής προσπαθούσαν να μάθουν το μυστικό της σύνθεσής του. Το βιβλίο αυτό αναφέρεται σε μια από αυτές τις ιστορίες.
Με την ανάγνωση ενός βιβλίου, πάντα προκύπτει αυτό που λέμε για τον αναγνώστη, το ηθικό συμπέρασμα. Για σας ποιο θα ήταν αυτό το συμπέρασμα;
-Το συμπέρασμα θα ήταν να μην επαναλάβουμε τα λάθη της εποχής και κυρίως οι άρχοντες να καταλάβουν ότι κράτος και άρχοντες δεν στέκονται χωρίς λαό. Ο λαός δεν στέκεται αν δεν τον ταΐσεις, αν δεν τον προσέξεις, αν δεν τον σπουδάσεις, αν δεν φροντίσεις για την υγεία του. Αυτά όλα είχαν παραγκωνιστεί στην εποχή εκείνη και όπως βλέπουμε παραγκωνίζονται και τώρα. Ίσως είναι σημαδιακό για την εποχή που κυκλοφορεί…
Μέσα από τη μελέτη για τη συγγραφή του βιβλίου, διαπιστώσατε ότι η ιστορία ίσως να επαναλαμβάνεται απλά με άλλα πρόσωπα και συνθήκες;
-Μελετώντας βιβλία για εκείνη την εποχή διαπίστωσα ότι τότε είχε αδειάσει η ύπαιθρος. Δεν υπήρχε άνθρωπος να καλλιεργήσει τα χωράφια και τους κήπους, δεν υπήρχε άνθρωπος που να παράγει προϊόντα αγροτικά. Τα πάντα παράγονταν στα τσιφλίκια των μεγαλογαιοκτημόνων, οι οποίοι αντί να τα πουλήσουν και μάλιστα σε προσιτές τιμές στον λαό, τα πουλούσαν στην Βενετία και στην Γένοβα και θησαύριζαν. Στην εποχή μας, δεν γίνεται κάτι διαφορετικό. Αυτό να καταλάβουν τώρα οι πολιτικοί, ότι δεν μπορούν να μας βλέπουν σαν αντικείμενο συλλογής χρημάτων και φόρων, όπως έβλεπαν και τότε τον πολίτη. Δεν γράφτηκε το μυθιστόρημα αυτό για να σφίξει την ψυχή μας και να μελαγχολήσουμε, γράφτηκε για να μας γίνει μάθημα».
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αντώνη Σταμούλη και θα το βρείτε στα βιβλιοπωλεία.
Μελαχροινή Μαρτίδου
Πως εμπνευστήκατε το περιεχόμενο του νέου αυτού βιβλίου;
- Θέλησα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου και στο μυθιστόρημα, αλλά επειδή η ιστορία με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο με τραβούσε, έγραψα ιστορικό μυθιστόρημα, το οποίο ανάγεται στην εποχή του Ανδρόνικου του Β’ και του Ανδρόνικου του Γ’, την υστεροβυζαντινή περίοδο. Την εποχή που περνούσε η κοινωνία μια κρίση, το κράτος βυθιζόταν από το κακό στο χειρότερο, η
κατάσταση ήταν άσχημη για όλη την περιοχή, όχι μόνο για το βυζαντινό κράτος. Αντίθετα, το οθωμανικό κράτος ήταν ζωντανό, επεκτείνονταν συνέχεια, επεκτάθηκε σε βάρος και των άλλων εμιράτων και στο τέλος, «κατάπιε» όλη τη Μικρά Ασία, μετά και τη Θράκη και την υπόλοιπη Ελλάδα. Βέβαια στην Θράκη βοήθησε και ο Κατακουζηνός να έρθει, έκανε γαμπρό τον εμίρη της Βιθυνίας και τον κάλεσε βοηθό στην αντιπαλότητα του, στον εμφύλιο πόλεμο με τον βυζαντινό αυτοκράτορα. Ανέβηκε στην Καλλίπολη ο Οθωμανός εμίρης μετά το σεισμό βρήκε ευκαιρία, κατέλαβε την Καλλίπολη και άρχισε να επεκτείνεται. Έτσι παρόλο που ήταν συμφωνημένο να υποχωρήσει δεν υποχώρησε και επεκτάθηκε σε όλη την Θράκη και την κατέλαβε.
Για να γραφεί αυτό το βιβλίο τι προσπάθειες κάνατε; Ψάξατε πηγές, βιβλιογραφία, ταξιδέψατε;
-Έχω διαβάσει ό,τι έχει γραφεί για την εποχή εκείνη και δεν εννοώ μόνο τον Βασίλιεφ ή τους Έλληνες συγγραφείς. Πήγα σε μουσεία, όπως στο βυζαντινό, το ναυτικό και πολλά ακόμα, για να δω για ευρήματα της εποχής, διάβασα βιβλία για το υγρό πυρ. Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλυφθεί το μυστικό του υγρού πυρός και οι κατάσκοποι όλων των κρατών της εποχής προσπαθούσαν να μάθουν το μυστικό της σύνθεσής του. Το βιβλίο αυτό αναφέρεται σε μια από αυτές τις ιστορίες.
Με την ανάγνωση ενός βιβλίου, πάντα προκύπτει αυτό που λέμε για τον αναγνώστη, το ηθικό συμπέρασμα. Για σας ποιο θα ήταν αυτό το συμπέρασμα;
-Το συμπέρασμα θα ήταν να μην επαναλάβουμε τα λάθη της εποχής και κυρίως οι άρχοντες να καταλάβουν ότι κράτος και άρχοντες δεν στέκονται χωρίς λαό. Ο λαός δεν στέκεται αν δεν τον ταΐσεις, αν δεν τον προσέξεις, αν δεν τον σπουδάσεις, αν δεν φροντίσεις για την υγεία του. Αυτά όλα είχαν παραγκωνιστεί στην εποχή εκείνη και όπως βλέπουμε παραγκωνίζονται και τώρα. Ίσως είναι σημαδιακό για την εποχή που κυκλοφορεί…
Μέσα από τη μελέτη για τη συγγραφή του βιβλίου, διαπιστώσατε ότι η ιστορία ίσως να επαναλαμβάνεται απλά με άλλα πρόσωπα και συνθήκες;
-Μελετώντας βιβλία για εκείνη την εποχή διαπίστωσα ότι τότε είχε αδειάσει η ύπαιθρος. Δεν υπήρχε άνθρωπος να καλλιεργήσει τα χωράφια και τους κήπους, δεν υπήρχε άνθρωπος που να παράγει προϊόντα αγροτικά. Τα πάντα παράγονταν στα τσιφλίκια των μεγαλογαιοκτημόνων, οι οποίοι αντί να τα πουλήσουν και μάλιστα σε προσιτές τιμές στον λαό, τα πουλούσαν στην Βενετία και στην Γένοβα και θησαύριζαν. Στην εποχή μας, δεν γίνεται κάτι διαφορετικό. Αυτό να καταλάβουν τώρα οι πολιτικοί, ότι δεν μπορούν να μας βλέπουν σαν αντικείμενο συλλογής χρημάτων και φόρων, όπως έβλεπαν και τότε τον πολίτη. Δεν γράφτηκε το μυθιστόρημα αυτό για να σφίξει την ψυχή μας και να μελαγχολήσουμε, γράφτηκε για να μας γίνει μάθημα».
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αντώνη Σταμούλη και θα το βρείτε στα βιβλιοπωλεία.
Μελαχροινή Μαρτίδου
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
