Επέτειος διαμαρτυρίας με πορεία στο τουρκικό προξενείο Κομοτηνής

Ήταν 15 Νοεμβρίου του 1983 όταν στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας ανακηρύχθηκε, σε αντίθεση προς κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου, η λεγόμενη “Τουρκική Δημοκρατία της Β. Κύπρου”, αποκορύφωμα της σταθερά και απαρέγκλιτα ακολουθούμενης πολιτικής των τετελεσμένων γεγονότων που δημιούργησε η τουρκική εισβολή. Η ανακήρυξη του ψευδοκράτους αναγνωρίστηκε μόνο από την Τουρκία, καταδικάστηκε από τον κυπριακό λαό και τη διεθνή κοινότητα άμεσα και κατηγορηματικά, ενώ το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών διεκήρυξε ότι η πράξη αυτή ήταν “νομικά άκυρη” και απαίτησε ανάκλησή της με το ψήφισμα 541. Κάλεσε επίσης όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν οποιοδήποτε άλλο κράτος στην Κύπρο εκτός από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η επέτειος αυτή αποτελεί μία επέτειος διαμαρτυρίας για τους Κύπριους φοιτητές της Κομοτηνής. Έτσι και φέτος η Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Φοιτητών Κομοτηνής πρωτοστατεί στη διοργάνωση πορείας διαμαρτυρίας την προσεχή Κυριακή 13 Νοεμβρίου. Η πορεία θα ξεκινήσει στις 11 το πρωί από την παλιά Νομική και θα καταλήξει στο τουρκικό προξενείο της πόλης μας.

Πορεία για την κατάργηση του ψευδοκράτους

“Πορεία κατάργησης του ψευδοκράτους”, χαρακτήρισε την ενέργεια της Φ.Ε.Κ.ΚΟΜ., το μέλος της Κυριάκος Κωνσταντίνου, τονίζοντας τα εξής “η ανακήρυξη έγινε με στόχο την εξυπηρέτηση των τουρκικών σκοπών στην Κύπρο για ανοικοδόμηση του νησιού. Οι Κύπριοι δεν ξεχνούν, όσα χρόνια και αν περάσουν, κάθε χρόνος που περνάει, το πρόβλημα διαιωνίζεται και μεγαλώνει, γι’ αυτό έχουμε υποχρέωση κάποια πράγματα να τα θυμόμαστε”. Με γονείς πρόσφυγες από την Κερύνεια και τη Μόρφω ο νεαρός Κύπριος φοιτητής δεν μπορεί να ξεχάσει, αφού είναι σχεδόν καθημερινές οι διηγήσεις στην οικογένεια για τις περιοχές που άφησαν πίσω, “ειδικά το χωριό της μητέρας μου είναι από τις πιο όμορφες περιοχές στην Κύπρο, από φωτογραφίες που βλέπω. Η Μόρφω ήταν γραφική περιοχή, με πορτοκαλιές ή λεμονιές. Εμείς βέβαια δεν τα ζήσαμε αυτά, μεγαλώσαμε στην πόλη, στην Λευκωσία, αλλά θέλουμε να πάμε πίσω. Φυσικά οι μεγαλύτεροι έχουν πιο μεγάλη θέληση να επιστρέψουν εκεί που γεννήθηκαν και έζησαν. Όλοι έχουν αναμνήσεις, φωτογραφίες, όλοι θυμούνται… Όταν άνοιξαν τα σύνορα το 2004, πήγε μόνο ο παππούς μου στα κατεχόμενα. Όχι ότι δεν είχαν θέληση να πάνε οι γονείς μας ή εμείς, απλώς ο τρόπος με τον οποίο έπρεπε πάμε επιδεικνύοντας διαβατήριο, δεν μας άρεσε. Αλλά στους γηραιότερους δεν μπορείς να το απαγορεύσεις γιατί μπορεί να είναι και η τελευταία τους ευκαιρία να επισκεφτούν το χωριό τους”.

Το ψευδοκράτος τους η πατρίδα μας...

Η κυπριακή νεολαία στην Κομοτηνή αποδεικνύει ότι δεν ξεχνά και με δύναμη και παλμό ζητά τα αυτονόητα για την ιδιαίτερη της πατρίδα. Η Φ.Ε.Κ.ΚΟΜ. και στο παρελθόν έχει πρωτοστατήσει σε πορείες διαμαρτυρίες στην Κομοτηνή ζητώντας τη διασφάλιση του αναφαίρετου δικαιώματος των προσφύγων για επιστροφή στις πατρογονικές τους εστίες και αξιοποίηση των περιουσιών τους, την αποχώρηση όλων των κατοχικών στρατευμάτων, την άμεση παύση και αναστροφή του συνεχιζόμενου εγκλήματος πολέμου του εποικισμού των κατεχομένων περιοχών. Επίσης τη διασφάλιση όλων των βασικών ελευθεριών (εγκατάσταση- διακίνηση-ιδιοκτησία). Την λειτουργία και εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου, χωρίς αποκλίσεις, σε όλη την επικράτεια του νησιού, την εξακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων. Τέλος στη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας και της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία στηρίζεται στον αλληλοσεβασμό και την αποδοχή της διαφορετικότητας, στην ειρηνική συμβίωση και συνεργασία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, Αρμενίων, Μαρωνιτών και Λατίνων.

Δήμητρα Συμεωνίδου