2.500 κυνηγοί κατέφθασαν στην ύπαιθρο της Ροδόπης

Περίπου 2.500 χιλιάδες κυνηγοί από όλη την Ελλάδα βρίσκονται ήδη στη Ροδόπη και κυνηγούν, με το άνοιγμα της επιτρεπόμενης περιόδου από την περασμένη Δευτέρα. Η κυνηγετική περίοδος λήγει στα τέλη του Φεβρουαρίου 2013 και αναμένεται να τονώσει όπως κάθε χρόνο άλλωστε, την τοπική οικονομία. Ακόμα και εκείνοι που μισούν το κυνήγι έχουν αναγνωρίσει την προσφορά του στην τοπική οικονομία, συνηθίζει να λέει ο πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου Κομοτηνής Γιάννης Ρεφειάδης και όχι άδικα. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Συνολικά 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ είναι ο κύκλος εργασιών αυτής της δραστηριότητας, λέει με έμφαση και δηλώνει πως οι κυνηγοί είναι άνθρωποι που αγαπούν τη φύση, και προσφέρουν στην ισορροπία της με τη δράση τους, παρά τα όσα πιστεύονται. Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μετά από αυτή των εμπόρων και φτάνει τα 230.000 άτομα.  Μόνο τα κρατικά έσοδα από την έκδοση των κυνηγετικών αδειών αγγίζουν σχεδόν το μισό δισεκατομμύριο ευρώ. 

Ο «Χ», ήρθε σε επαφή και γνώρισε από κοντά ανθρώπους οι οποίοι παρατούν τα πάντα για λίγες ημέρες ώστε να ακολουθήσουν το αγαπημένο τους χόμπι. Έτσι και ο Αθανάσιος Τζεβελεκίδης που επέλεξε για ακόμη μία φορά τη Θράκη και βρέθηκε με την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου στη Ροδόπη. Διαμένει στην Ξυλαγανή και κυνηγά εδώ και λίγες ημέρες σε όλο το νομό, φυσικά πάντα στα επιτρεπόμενα μέρη. Είναι φυσικοθεραπευτής, πατέρας και σύζυγος με οικογένεια στην Αθήνα, όμως συνηθίζει κάθε χρόνο να αφιερώνει λίγες ημέρες στην αγαπημένη του ενασχόληση. Στόχος του είναι όχι να χτυπήσει θηράματα, αλλά να έρθει σε επαφή με τη φύση, να ξεφύγει από τη βαβούρα της  πόλης και να γνωρίσει χαμογελαστούς ανθρώπους. 

Σαν τον κ. Τζεβελεκίδη υπάρχουν πολλοί και έρχονται από όλα τα μέρη της χώρας στην όμορφη Θράκη. Ξεκινούν συνήθως μόνοι ή με παρέες το ταξίδι με το αυτοκίνητο, αφού φροντίσουν να πάρουν τον εξοπλισμό τους. Εδώ εφοδιάζονται με τα απαραίτητα και έτσι προσφέρουν στην οικονομία.  Ο κ. Τζεβελεκίδης, ασχολείται με το κυνήγι μόλις  3-4 χρόνια και παραδέχεται ότι μόλις βρει την ευκαιρία αποδρά στην ύπαιθρο. Γνωρίζει πολύ  καλά την περιοχή μας, αφού έχει κυνηγήσει σε όλη τη Θράκη στο παρελθόν. Παρόλο που έρχεται μόνος από την Αθήνα, πάντα βρίσκει τις παλιές του παρέες με τις οποίες περνά ώρες ατελείωτες μέσα στο δάσος και κοντά στη φύση, όχι απαραίτητα για να χτυπήσει κάποιο θήραμα. Για τους περισσότερους και για τον ίδιο όπως λέει αρκεί που βρίσκεται μέσα στο καταπράσινο περιβάλλον. Άλλωστε είναι ένα αντίδοτο στην «καύσωνα» των   ημερών. «Πάνω από όλα προσωπικά τουλάχιστον αυτό με ενδιαφέρει. Ξεφεύγεις από την πόλη, ξεφεύγεις από το άγχος της πόλης, της δουλειάς, όλα αυτά. Είσαι στη φύση και για μένα αυτό και μόνο μου φτάνει». 

Έχοντας επισκεφτεί πολλές περιοχές της Ελλάδας, ο κ. Τζεβελεκίδης, δηλώνει ικανοποιημένος από τις υποδομές και δίνει τα εύσημα στον τοπικό κυνηγετικό σύλλογο, που είναι από τους πιο οργανωμένους στην Ελλάδα. Εν μέρει σε αυτό οφείλεται και η μεγάλη επισκεψιμότητα που δέχεται κάθε χρόνο η περιοχή μας. Το κυνήγι του προσφέρει ηρεμία, αν και απαιτεί πρωινό ξύπνημα και εγρήγορση. Δεν είναι χόμπι για όλους, και εκτός από φανατικούς υποστηρικτές έχει και κατακριτές.  «Πιστεύω ότι οι σωστοί κυνηγοί είναι πάνω από όλα φυσιολάτρες. Κάπου είχα διαβάσει ότι οι κυνηγοί είναι οι ροκάδες της φύσης. Οι σωστοί κυνηγοί είναι περισσότερο οικολόγοι από τους οικολόγους, δηλαδή σέβονται και αγαπούν τον τόπο που κυνηγούν, έτσι ώστε να έχουν να κυνηγούνν και να ξανακυνηγούν». Ένα από τα περιστατικά που έχει να θυμάται, στην κυνηγετική του εμπειρία ήταν η πρώτη πάπια που χτύπησε, πριν ενάμιση χρόνο έξω από τη Θεσσαλονίκη, ήταν μοναδική εμπειρία για τον ίδιο που προσπαθεί να βελτιωθεί κάθε φορά στο σημάδι.

Πάντως χωρίς κανένα κρούσμα λαθροθηρίας κυλά η έναρξη της κυνηγετικής περιόδου, λέει ο πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου. Στις 20 Αυγούστου οπότε και ξεκίνησε η περίοδος, η θηροφυλακή του κυνηγετικού συλλόγου ήταν επί ποδός, μαζί με το δασαρχείο. Ειδικά σε ότι αφορά το δασαρχείο η δύναμη του ενισχύθηκε σημαντικά λόγω της συμμετοχής πλέον στην ομάδα αυτή και των πρώην αγροφυλάκων. Απασχολούνται ως δασικοί υπάλληλοι και ασκούν καθήκοντα ανακριτικού υπαλλήλου. «Πληροφορήθηκα και από τους ίδιους τους δασικούς κατά τη διάρκεια της νύχτας που γίνονταν οι έλεγχοι μέχρι και την επόμενη μέρα το απόγευμα ότι γίνονταν σε όλη την περιοχή όχι μόνο της Κομοτηνής, αλλά και προς τις Σάπες. Δεν διαπιστώθηκαν κρούσματα από λαθροθηρία. Οι κυνηγοί ήταν συνεπέστατοι μπορώ να πω φέτος. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το πράγμα. Δεν ήθελα και εγώ να στενοχωρηθώ και να έχουμε ανθρώπους κατηγορούμενος για παράβαση περί θήρας», ανέφερε. 

Όσον αφορά στην επισκεψιμότητα, εκτός από τους 2.500 κυνηγούς που βρίσκονται στη Ροδόπη, ανάλογη είναι η επίσκεψη και στον Έβρο που  είναι γνωστή στα στέκια των κυνηγών. «Η τοπική κοινωνία περιμένει τον κυνηγό, γιατί χωρίς τον κυνηγό δε θα υπάρξει ο κύκλος του χρήματος» λέει ο κ. Ρεφειάδης. Ο επισκέπτης κυνηγός είναι σίγουρο ότι θα αφήσει τα χρήματα του, αφού θα ψωνίσει στο σούπερ μάρκετ, θα αγοράσει βενζίνη και κυνηγετικά είδη. Όλα αυτά είναι χρήματα πέφτουν στην αγορά και στηρίζουν μία σειρά από επιχειρήσεις. Εκτός όμως από τα οικονομικά οφέλη, το κυνήγι είναι παράδοση, πολιτισμός και κουλτούρα . Οι κυνηγοί έχουν αποφασίσει να ζουν μέσα  στη φύση και για τη φύση, λέει.

Πέρα όμως από τα ευχάριστα του κυνηγιού υπάρχουν και τα μέτρα προστασίας που θα πρέπει να λαμβάνουν όσοι ασχολούνται με αυτό. Είναι βασικό να φορούν το ειδικό   φωσφορούχο γιλέκο. Πέρα από το γιλέκο οι κυνηγοί θα πρέπει να έχουν φροντίσει να τοποθετήσουν το ειδικό  ηλεκτρονικό τσιπάκι στα σκυλιά τους. Το κόστος είναι πολύ μικρό και φτάνει τα 17 ευρώ, ενώ  τα πρόστιμα σε περίπτωση που εντοπιστεί κάποιος είναι πολύ μεγάλα. Το μέτρο είναι υποχρεωτικό και όπως λέει ο κ. Ρεφειάδης ήδη επιβλήθηκαν τα πρώτα πρόστιμα σε κυνηγούς άλλων περιοχών. «Επισύρει ποινές μέχρι και στέρησης αδείας μέχρι να τοποθετηθεί το τσιπ και ένα πρόστιμο χρηματικό το οποίο ξεκινάει από τα 300 ευρώ και φτάνει μέχρι και τα 1.000 ευρώ». Το βασικό που θα πρέπει να προσέξουν οι κυνηγοί είναι  η λύσσα. Τα κρούσματα αυτής της θανατηφόρας ασθένειας, έχουν φτάσει στα σύνορα μας και οι κυνηγοί είναι υποχρεωμένοι να προστατέψουν τους ίδιους και τις οικογένειες του. Σε Σκόπια, Βουλγαρία και Τουρκία υπάρχουν κρούσματα από τις αλεπούδες, που είναι φορείς όχι μόνο της λύσσας, αλλά και πολλών άλλων ασθενειών. Γι’ αυτό το λόγο το εμβόλιο της λύσσας είναι υποχρεωτικό να αναγράφεται πάνω στο βιβλιάριο του σκύλου, το οποίο καλό είναι να έχουν μαζί τους οι κυνηγοί.«Με το σάλιο μια αλεπούς επάνω στα αποφάγια ενός πουλιού, όταν ο σκύλος μας έρθει σε επαφή με αυτό αρκεί και μόνο το σάλιο αυτό να το μεταφέρει στο σκύλο και ο σκύλος σε εμάς και εμείς στα παιδιά μας, και μπορεί να φέρουμε αυτή την ασθένεια μέσα στο σπίτι μας. Είναι μια ανίατη ασθένεια, βασανιστική, κολασμένη θα έλεγα, γιατί είσαι καταδικασμένος να ζεις με αυτό το πράγμα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι και που καταλήγεις μετά, πεθαίνεις».