Η σημαντικότερη παρακαταθήκη του, το Θρακικό Μουσείο Παιδείας
Αφήνοντας για τον τόπο ως σημαντικότερη παρακαταθήκη το Θρακικό Μουσείο Παιδείας, η Εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής γιορτάσει φέτος τα είκοσι χρόνια λειτουργίας της. Ιδρύθηκε το 1991 με πρωτοβουλία του Αλεξάνδρου Χ. Καζαντζή, εκπαιδευτικού – νομικού, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της εταιρείας μέχρι το 2007, μία πρωτοβουλία που βρήκε ένθερμους υποστηρικτές στην περιοχή. Είναι πολιτιστικός επιστημονικός σύλλογος που έχει ως κύριο σκοπό την πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη. Στο διάστημα της παρουσίας της έχει μια πλούσια δραστηριότητα με διάφορες εκδηλώσεις που εκτιμήθηκαν σε τοπικό και πανελλήνιο επίπεδο τόσο για την ποιότητα του περιεχομένου τους, όσο και για την σημασία των θεμάτων που έχουν επιλεγεί.
Ανέλαβε πρωτοβουλίες και δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής κοινότητας για την εκπαίδευση, ανέδειξε την ανάγκη ύπαρξης της μουσικής παιδείας και προέβαλλε ιστορικά ζητήματα, όπως τα ελληνικά σχολεία στη Θράκη μέχρι το 1920. Οργάνωσε το 1ο Πανελλήνιο Παιδαγωγικό Συμπόσιο στην Κομοτηνή με θέμα: «Η αγωγή στο σπίτι και το σχολείο, σύγχρονοι προβληματισμοί και αντιμετώπιση», αλλά και συζητήσεις με θεματικές όπως «Η πνευματική θωράκιση της Θράκης». Και το σημαντικότερο όλων Ίδρυσε το Θρακικό Μουσείο Παιδείας, που μετά την έγκριση του από το Νομαρχιακό Συμβούλιο Ροδόπης, ο Δήμος Κομοτηνής παραχώρησε το ιστορικό 5ο Νηπιαγωγείο Κομοτηνής για την στέγασή του. Σκοπός του μουσείου είναι η συλλογή όλου του διάσπαρτου υλικού, εντύπων και σχολικών ειδών που έχουν ιστορική σημασία για τη Ροδόπη, τη Θράκη και την ευρύτερη Θράκη και έχουν προέλευση από το κάποτε μέχρι το σήμερα και παρουσιάζουν την ιστορικότητα αυτού του τόπου. Δέχεται αντικείμενα από κάθε πολίτη ή φορέα με τα στοιχεία προέλευσης.
Με αφορμή τα 20 χρόνια λειτουργίας της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής ο πρώτος πρόεδρος Αλέξανδρος Καζαντζής θυμήθηκε χαρακτηριστικές στιγμές αυτής της διαδρομής.
Πως προέκυψε η ιδέα ίδρυσης της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής;
-Με αυτό το ερώτημά σας, με φέρνετε πολύ πίσω στο χρόνο και με αναγκάζετε να θυμηθώ ωραίες στιγμές, αλλά και δύσκολες καταστάσεις . Ήταν γύρω στα 1990 που και ως προϊστάμενος Πρωτοβάθμια Εκπαίδευσης του Ν. Ροδόπης, άκουγα πολλά παράπονα των πολιτών και εκπαιδευτικών που έλεγαν τίποτε δεν γίνεται σ’ αυτό τον τόπο προς την κατεύθυνση της πνευματικής ανάπτυξης , που την έχει ιδιαίτερα ανάγκη ο θρακικός χώρος ,που ως εκ της γεωγραφικής του θέσης βρίσκεται μακριά από κέντρα γνώσης και αποφάσεων . Μέσα σε αυτό το κλίμα και ως ανήσυχος άνθρωπος θέλησα να προσθέσω ένα λιθαράκι στο κοινωνικό γίγνεσθαι του τόπου μας και σκέφτηκα να ιδρυθεί ένα συλλογικό όργανο που να συμβάλλει προς την κατεύθυνση αυτή της πνευματικής ανάπτυξης με οργάνωση εκδηλώσεων, ομιλιών, συνεδρίων, που να απευθύνονται κυρίως στην τοπική κοινωνία. Κατέθεσα αυτή την ιδέα σε στενούς φίλους και συνεργάτες οι οποίοι την αγκάλιασαν με θέρμη και αφού συνέταξα το καταστατικό, ο δικηγόρος Ν. Αγόρας ανέλαβε την διαδικαστική επικυροποίησή του και έτσι προχωρήσαμε στις σχετικές προεργασίες ώστε σύντομα να αρχίσουν οι δραστηριότητες. Ως επωνυμία του συλλόγου συμφωνήθηκε ο τίτλος Εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής με την έννοια ότι η αγωγή όπως λέει ο Πλάτων είναι η αρχή απάντων των αρχών, οπότε κάλυπτε όλο το κοινωνικό φάσμα.
Τελικά επαληθεύθηκε η ρήση, του ότι αν σπείρεις κάτι θα φυτρώσει και αφού φύτρωσε, ρίζωσε, καλλιεργήθηκε και απέδωσε πολύτιμους πνευματικούς καρπούς, αφού είχε την γενική αποδοχή και αναγνώριση, όχι μόνο της τοπικής κοινωνίας, αλλά και από καταξιωμένους επιστήμονες και φορείς πανελλήνια και διεθνώς .Τα είκοσι χρόνια της παρουσίας της σηματοδοτούν την συμβολή της στην πνευματική ζωή του τόπου .Στα είκοσι χρόνια της, η Εταιρεία έχει να επιδείξει μια εξαιρετική προσφορά στην μεταφορά γνώσης στον τόπο μας μέσα από τη διοργάνωση διάφορων εκδηλώσεων .συνεδρίων ,ημερίδων και εκδόσεων. Η δραστηριότητα της Εταιρείας που στηρίζεται κατ’ εξοχήν στην εθελοντική προσφορά , έχει καταστήσει την Κομοτηνή πνευματικό κέντρο με πανελλήνια και διεθνή αναγνώριση ,δημιουργώντας μέσα από το μορφωτικό της έργο με τη συμμετοχή φίλων και φοιτητών ένα πυρήνα θαυμαστών σε διάφορες πόλεις της χώρας που μάλιστα μας αντέγραψαν και ίδρυσαν δικούς τους συλλόγους.
25 Ιανουαρίου 1992. Από την πρώτη εκδήλωση της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής, ομιλητής ο καθηγητής ΑΠΘ Βασίλειος Σκουρής. Το πρώτο Δ.Σ. της Εταιρείας με τον ομιλητή. Από αριστερά Δ. Αρχοντίκης, Δ. Ντυαλιάνης, Ν. Παπανικολάου, ο ομιλητής Α. Καζαντζής (πρόερος), Ν. Αγόρας
Ήταν μία εύκολη διαδρομή;
- To εγχείρημα δεν ήταν καθόλου εύκολο και ως συνήθως οποιαδήποτε νεοφανής προσπάθεια συναντά μεγάλες δυσκολίες, ώσπου να δείξει τους σκοπούς και τις προθέσεις της και να γίνει αποδεχτή στην κοινωνία. Έτσι και η Εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής πέρασε ανάλογες δυσκολίες, ώσπου με τον καιρό αναδείχθηκε. Ακόμη δε περισσότερο ήταν μεγάλες οι δυσκολίες, γιατί όταν για αυτές τις δράσεις που απαιτούν έξοδα και δαπάνες δεν υπήρχε οικονομική ευχέρεια. Θυμάμαι ότι μετά τις πρώτες επιτυχημένες εκδηλώσεις μας ο ευεργέτης Ν. Παπανικολάου μας παραχώρησε στο υπόγειο του Ιδρύματός του, ένα γραφείο και έτσι αποκτήσαμε στέγη, ώσπου μεταφερθήκαμε στο ιστορικό 5ο Νηπιαγωγείο Κομοτηνής ,που βρίσκεται στον περίβολο του Αγ. Γεωργίου, το οποίο μετά από προσωπικές μου ενέργειες ως προϊστάμενος της Δ/νσης Α/θμιας Εκπ/σης φρόντισα γρήγορα να ολοκληρωθεί το νέο κτίριο του 5ου Νηπιαγωγείου και έτσι με την μεταστέγασή του μας παραχωρήθηκε από τον Δήμο και μεταφερθήκαμε εκεί οριστικά. Το να οργανώνεις εκδηλώσεις και μεγάλα συνέδρια μέσα από έμμισθες θέσεις και υπηρεσίες, είναι πολύ εύκολο γιατί αφενός υπάρχει η οικονομική κάλυψη αλλά και η εξασφάλιση των μέσων, των χώρων και των υπηρεσιών. Το να οργανώνεις όμως εκδηλώσεις και μεγάλα συνέδρια εθελοντικά με μόνα κίνητρα την αγάπη για τον τόπο και το μεράκι να υπηρετείς το καλό και το ωραίο δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και πάντα με κύριο σκοπό την πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου που την έχει ιδιαίτερα ανάγκη ως εκ της θέσεώς της η ακριτική Θράκη μας. Σήμερα με τις υπηρεσίες του διαδικτύου τα πράγματα είναι πολύ εύκολα αλλά τότε που το διαδίκτυο ήταν στα σπάργανα έλεγα πολλές φορές ποιος θα μας ενημερώσει για τα όσα τρέχουν σε Αθήνα και Ευρώπη και μας αφορούν; Γι’ αυτό στην πρώτη εκδήλωση μας (25-2-1992) καλέσαμε τον καθηγητή του ΑΠΘ και σήμερα πρόεδρο των ευρωπαϊκών δικαστηρίων Β. Σκουρή να μας αναπτύξει το θέμα «πρωτοβουλίες και δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής κοινότητας για την εκπαίδευση».
Ανάμεσα στις πολλές εκδηλώσεις ,θα μπορούσατε να ξεχωρίσετε κάποιες από αυτές;
-Πολύ δύσκολη η απάντηση ,γιατί όλες οι εκδηλώσεις ήταν σπουδαίες και εξαιρετικές που εκτιμήθηκαν σε τοπικό και πανελλήνιο επίπεδο τόσο για την ποιότητα του περιεχομένου τους, όσο και για την σημασία των θεμάτων που έχουν και αυτό γιατί η επιλογή των θεμάτων δεν ήταν ποτέ τυχαία ,αλλά προσδοκούσαμε να προκύψει θετικό αποτέλεσμα και ουσία. Η κορυφαία όμως στιγμή ήταν αυτή των εγκαινίων του Θρακικού Μουσείου Παιδείας γιατί μετά από πολυετείς κόπους παραδόθηκε στην πόλη μια κιβωτό ιστορίας της γνώσης και να πραγματοποιηθεί ένα όραμα σε πείσμα του χρόνου και των μεγάλων δυσκολιών. Είναι το πρώτο στο είδος του στην Ελλάδα και αποτελεί έκφραση πολιτιστικής κληρονομιάς, μια πνευματική όαση μέσα στην ταραχώδη εποχή μας, ένα ζωντανό καθρέφτη της ιστορικής εξέλιξης. Αποτελεί συγκινητική μνημοσύνη για τους ηλικιωμένους και γνώση για τους νεότερους και ακόμη διαπιστώνει κανείς την έκπληξη των μαθητών των σχολείων ,όταν αντικρίζουν την πραγματική Χάρτα του Ρήγα, ενώ ξεχωριστή σημασία έχει η απεικόνιση του κρυφού σχολειού στον πίνακα του Γκύζη. Τέλος το Θρακικό Μουσείο Παιδείας δίνει μια απάντηση σε όσους ξεχνούν. Πώς έμαθε γράμματα αυτός ο λαός, με τι τρόπους, με τι μέσα, αφού τα δύσκολα χρόνια δεν υπήρχαν τα πλούσια και πάμπολλα εποπτικά και διδακτικά μέσα που υπάρχουν άφθονα σήμερα, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι τα εκθέματα προέρχονται από τον θρακικό και ευρύτερο θρακικό χώρο . Για την ολοκλήρωσή του ήταν καθοριστική η συμβολή των αρχαιολόγων Διαμαντή Τριαντάφυλλου και Ντίνας Καλιντζή.
Για να γίνει πράξη η λειτουργία της Εταιρείας ποιοι σας συμπαραστάθηκαν ;
- Οικονομικά αρχικά τοπικοί και κυβερνητικοί φορείς. Η πιο μεγάλη και ουσιαστική συμπαράσταση ήταν αυτή του κόσμου όλων των ηλικιών και επιπέδων γνώσης , των αρχών και των φορέων, που με τις συνεχείς παρουσίες του μας εμψύχωνε και μας φόρτωνε με μεγαλύτερο ενδιαφέρον για περισσότερες εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Επίσης είχαμε σπουδαία συμπαράσταση από τους επιστήμονες όλων των πανεπιστημίων της χώρας και ιδιαίτερα του ΔΠΘ πολλοί από τους οποίους είναι και μέλη της Εταιρείας. Αρωγοί στο επιστημονικό μέρος ήταν οι καθηγητές Παν/μίου Θ. Δαλακούρας, Α. Κωστάρας , Μ. Βαρβούνης, Γ. Κέκερης, Κ. Χατζόπουλος, ο αείμνηστος Γιάννης Παπαδριανός, που ήταν και ο κύριος εμπνευστής της οργάνωσης των Διαβαλκανικών Συνεδρίων και άλλοι. Σίγουρα αυτοί που συνέβαλαν και συνέπραξαν στην επιτυχία ήταν τα μέλη του πρώτου ΔΣ της Εταιρείας και αυτοί ήταν: Α.Καζαντζής πρόεδρος , Ν. Αγόρας αντιπρόεδρος, Δ. Νταλιάνης, Γ. Γραμματέας, Δ. Βαρσαμίδης ταμίας, και Δ. Αρχοντίκης Μέλος, καθώς επίσης και όσοι εκλέχθηκαν στα επόμενα ΔΣ Σ. Ιωακειμίδης, Σοφία Περβανά, Ντίνα Κασσέρη, Η. Περδίκης Β. Γραμματίκας (νυν πρόεδρος) Ι. Σιγούρος ,Αναστασία Ματζαρίδου, Φωφώ Δόλωμα, Ευδοκία Καρβέλα, και άλλοι που και με την απλή συμμετοχή τους συνέδραμαν στο έργο της Εταιρείας.
Δήμητρα Συμεωνίδου
Ανέλαβε πρωτοβουλίες και δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής κοινότητας για την εκπαίδευση, ανέδειξε την ανάγκη ύπαρξης της μουσικής παιδείας και προέβαλλε ιστορικά ζητήματα, όπως τα ελληνικά σχολεία στη Θράκη μέχρι το 1920. Οργάνωσε το 1ο Πανελλήνιο Παιδαγωγικό Συμπόσιο στην Κομοτηνή με θέμα: «Η αγωγή στο σπίτι και το σχολείο, σύγχρονοι προβληματισμοί και αντιμετώπιση», αλλά και συζητήσεις με θεματικές όπως «Η πνευματική θωράκιση της Θράκης». Και το σημαντικότερο όλων Ίδρυσε το Θρακικό Μουσείο Παιδείας, που μετά την έγκριση του από το Νομαρχιακό Συμβούλιο Ροδόπης, ο Δήμος Κομοτηνής παραχώρησε το ιστορικό 5ο Νηπιαγωγείο Κομοτηνής για την στέγασή του. Σκοπός του μουσείου είναι η συλλογή όλου του διάσπαρτου υλικού, εντύπων και σχολικών ειδών που έχουν ιστορική σημασία για τη Ροδόπη, τη Θράκη και την ευρύτερη Θράκη και έχουν προέλευση από το κάποτε μέχρι το σήμερα και παρουσιάζουν την ιστορικότητα αυτού του τόπου. Δέχεται αντικείμενα από κάθε πολίτη ή φορέα με τα στοιχεία προέλευσης.
15 Μαΐου 2007 . Τα εγκαίνια του Θρακικού Μουσείου Παιδείας
Με αφορμή τα 20 χρόνια λειτουργίας της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής ο πρώτος πρόεδρος Αλέξανδρος Καζαντζής θυμήθηκε χαρακτηριστικές στιγμές αυτής της διαδρομής.
Πως προέκυψε η ιδέα ίδρυσης της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής;
-Με αυτό το ερώτημά σας, με φέρνετε πολύ πίσω στο χρόνο και με αναγκάζετε να θυμηθώ ωραίες στιγμές, αλλά και δύσκολες καταστάσεις . Ήταν γύρω στα 1990 που και ως προϊστάμενος Πρωτοβάθμια Εκπαίδευσης του Ν. Ροδόπης, άκουγα πολλά παράπονα των πολιτών και εκπαιδευτικών που έλεγαν τίποτε δεν γίνεται σ’ αυτό τον τόπο προς την κατεύθυνση της πνευματικής ανάπτυξης , που την έχει ιδιαίτερα ανάγκη ο θρακικός χώρος ,που ως εκ της γεωγραφικής του θέσης βρίσκεται μακριά από κέντρα γνώσης και αποφάσεων . Μέσα σε αυτό το κλίμα και ως ανήσυχος άνθρωπος θέλησα να προσθέσω ένα λιθαράκι στο κοινωνικό γίγνεσθαι του τόπου μας και σκέφτηκα να ιδρυθεί ένα συλλογικό όργανο που να συμβάλλει προς την κατεύθυνση αυτή της πνευματικής ανάπτυξης με οργάνωση εκδηλώσεων, ομιλιών, συνεδρίων, που να απευθύνονται κυρίως στην τοπική κοινωνία. Κατέθεσα αυτή την ιδέα σε στενούς φίλους και συνεργάτες οι οποίοι την αγκάλιασαν με θέρμη και αφού συνέταξα το καταστατικό, ο δικηγόρος Ν. Αγόρας ανέλαβε την διαδικαστική επικυροποίησή του και έτσι προχωρήσαμε στις σχετικές προεργασίες ώστε σύντομα να αρχίσουν οι δραστηριότητες. Ως επωνυμία του συλλόγου συμφωνήθηκε ο τίτλος Εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής με την έννοια ότι η αγωγή όπως λέει ο Πλάτων είναι η αρχή απάντων των αρχών, οπότε κάλυπτε όλο το κοινωνικό φάσμα.
Τελικά επαληθεύθηκε η ρήση, του ότι αν σπείρεις κάτι θα φυτρώσει και αφού φύτρωσε, ρίζωσε, καλλιεργήθηκε και απέδωσε πολύτιμους πνευματικούς καρπούς, αφού είχε την γενική αποδοχή και αναγνώριση, όχι μόνο της τοπικής κοινωνίας, αλλά και από καταξιωμένους επιστήμονες και φορείς πανελλήνια και διεθνώς .Τα είκοσι χρόνια της παρουσίας της σηματοδοτούν την συμβολή της στην πνευματική ζωή του τόπου .Στα είκοσι χρόνια της, η Εταιρεία έχει να επιδείξει μια εξαιρετική προσφορά στην μεταφορά γνώσης στον τόπο μας μέσα από τη διοργάνωση διάφορων εκδηλώσεων .συνεδρίων ,ημερίδων και εκδόσεων. Η δραστηριότητα της Εταιρείας που στηρίζεται κατ’ εξοχήν στην εθελοντική προσφορά , έχει καταστήσει την Κομοτηνή πνευματικό κέντρο με πανελλήνια και διεθνή αναγνώριση ,δημιουργώντας μέσα από το μορφωτικό της έργο με τη συμμετοχή φίλων και φοιτητών ένα πυρήνα θαυμαστών σε διάφορες πόλεις της χώρας που μάλιστα μας αντέγραψαν και ίδρυσαν δικούς τους συλλόγους.
25 Ιανουαρίου 1992. Από την πρώτη εκδήλωση της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής, ομιλητής ο καθηγητής ΑΠΘ Βασίλειος Σκουρής. Το πρώτο Δ.Σ. της Εταιρείας με τον ομιλητή. Από αριστερά Δ. Αρχοντίκης, Δ. Ντυαλιάνης, Ν. Παπανικολάου, ο ομιλητής Α. Καζαντζής (πρόερος), Ν. Αγόρας
Ήταν μία εύκολη διαδρομή;
- To εγχείρημα δεν ήταν καθόλου εύκολο και ως συνήθως οποιαδήποτε νεοφανής προσπάθεια συναντά μεγάλες δυσκολίες, ώσπου να δείξει τους σκοπούς και τις προθέσεις της και να γίνει αποδεχτή στην κοινωνία. Έτσι και η Εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής πέρασε ανάλογες δυσκολίες, ώσπου με τον καιρό αναδείχθηκε. Ακόμη δε περισσότερο ήταν μεγάλες οι δυσκολίες, γιατί όταν για αυτές τις δράσεις που απαιτούν έξοδα και δαπάνες δεν υπήρχε οικονομική ευχέρεια. Θυμάμαι ότι μετά τις πρώτες επιτυχημένες εκδηλώσεις μας ο ευεργέτης Ν. Παπανικολάου μας παραχώρησε στο υπόγειο του Ιδρύματός του, ένα γραφείο και έτσι αποκτήσαμε στέγη, ώσπου μεταφερθήκαμε στο ιστορικό 5ο Νηπιαγωγείο Κομοτηνής ,που βρίσκεται στον περίβολο του Αγ. Γεωργίου, το οποίο μετά από προσωπικές μου ενέργειες ως προϊστάμενος της Δ/νσης Α/θμιας Εκπ/σης φρόντισα γρήγορα να ολοκληρωθεί το νέο κτίριο του 5ου Νηπιαγωγείου και έτσι με την μεταστέγασή του μας παραχωρήθηκε από τον Δήμο και μεταφερθήκαμε εκεί οριστικά. Το να οργανώνεις εκδηλώσεις και μεγάλα συνέδρια μέσα από έμμισθες θέσεις και υπηρεσίες, είναι πολύ εύκολο γιατί αφενός υπάρχει η οικονομική κάλυψη αλλά και η εξασφάλιση των μέσων, των χώρων και των υπηρεσιών. Το να οργανώνεις όμως εκδηλώσεις και μεγάλα συνέδρια εθελοντικά με μόνα κίνητρα την αγάπη για τον τόπο και το μεράκι να υπηρετείς το καλό και το ωραίο δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και πάντα με κύριο σκοπό την πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου που την έχει ιδιαίτερα ανάγκη ως εκ της θέσεώς της η ακριτική Θράκη μας. Σήμερα με τις υπηρεσίες του διαδικτύου τα πράγματα είναι πολύ εύκολα αλλά τότε που το διαδίκτυο ήταν στα σπάργανα έλεγα πολλές φορές ποιος θα μας ενημερώσει για τα όσα τρέχουν σε Αθήνα και Ευρώπη και μας αφορούν; Γι’ αυτό στην πρώτη εκδήλωση μας (25-2-1992) καλέσαμε τον καθηγητή του ΑΠΘ και σήμερα πρόεδρο των ευρωπαϊκών δικαστηρίων Β. Σκουρή να μας αναπτύξει το θέμα «πρωτοβουλίες και δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής κοινότητας για την εκπαίδευση».
Ανάμεσα στις πολλές εκδηλώσεις ,θα μπορούσατε να ξεχωρίσετε κάποιες από αυτές;
-Πολύ δύσκολη η απάντηση ,γιατί όλες οι εκδηλώσεις ήταν σπουδαίες και εξαιρετικές που εκτιμήθηκαν σε τοπικό και πανελλήνιο επίπεδο τόσο για την ποιότητα του περιεχομένου τους, όσο και για την σημασία των θεμάτων που έχουν και αυτό γιατί η επιλογή των θεμάτων δεν ήταν ποτέ τυχαία ,αλλά προσδοκούσαμε να προκύψει θετικό αποτέλεσμα και ουσία. Η κορυφαία όμως στιγμή ήταν αυτή των εγκαινίων του Θρακικού Μουσείου Παιδείας γιατί μετά από πολυετείς κόπους παραδόθηκε στην πόλη μια κιβωτό ιστορίας της γνώσης και να πραγματοποιηθεί ένα όραμα σε πείσμα του χρόνου και των μεγάλων δυσκολιών. Είναι το πρώτο στο είδος του στην Ελλάδα και αποτελεί έκφραση πολιτιστικής κληρονομιάς, μια πνευματική όαση μέσα στην ταραχώδη εποχή μας, ένα ζωντανό καθρέφτη της ιστορικής εξέλιξης. Αποτελεί συγκινητική μνημοσύνη για τους ηλικιωμένους και γνώση για τους νεότερους και ακόμη διαπιστώνει κανείς την έκπληξη των μαθητών των σχολείων ,όταν αντικρίζουν την πραγματική Χάρτα του Ρήγα, ενώ ξεχωριστή σημασία έχει η απεικόνιση του κρυφού σχολειού στον πίνακα του Γκύζη. Τέλος το Θρακικό Μουσείο Παιδείας δίνει μια απάντηση σε όσους ξεχνούν. Πώς έμαθε γράμματα αυτός ο λαός, με τι τρόπους, με τι μέσα, αφού τα δύσκολα χρόνια δεν υπήρχαν τα πλούσια και πάμπολλα εποπτικά και διδακτικά μέσα που υπάρχουν άφθονα σήμερα, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι τα εκθέματα προέρχονται από τον θρακικό και ευρύτερο θρακικό χώρο . Για την ολοκλήρωσή του ήταν καθοριστική η συμβολή των αρχαιολόγων Διαμαντή Τριαντάφυλλου και Ντίνας Καλιντζή.
Για να γίνει πράξη η λειτουργία της Εταιρείας ποιοι σας συμπαραστάθηκαν ;
- Οικονομικά αρχικά τοπικοί και κυβερνητικοί φορείς. Η πιο μεγάλη και ουσιαστική συμπαράσταση ήταν αυτή του κόσμου όλων των ηλικιών και επιπέδων γνώσης , των αρχών και των φορέων, που με τις συνεχείς παρουσίες του μας εμψύχωνε και μας φόρτωνε με μεγαλύτερο ενδιαφέρον για περισσότερες εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Επίσης είχαμε σπουδαία συμπαράσταση από τους επιστήμονες όλων των πανεπιστημίων της χώρας και ιδιαίτερα του ΔΠΘ πολλοί από τους οποίους είναι και μέλη της Εταιρείας. Αρωγοί στο επιστημονικό μέρος ήταν οι καθηγητές Παν/μίου Θ. Δαλακούρας, Α. Κωστάρας , Μ. Βαρβούνης, Γ. Κέκερης, Κ. Χατζόπουλος, ο αείμνηστος Γιάννης Παπαδριανός, που ήταν και ο κύριος εμπνευστής της οργάνωσης των Διαβαλκανικών Συνεδρίων και άλλοι. Σίγουρα αυτοί που συνέβαλαν και συνέπραξαν στην επιτυχία ήταν τα μέλη του πρώτου ΔΣ της Εταιρείας και αυτοί ήταν: Α.Καζαντζής πρόεδρος , Ν. Αγόρας αντιπρόεδρος, Δ. Νταλιάνης, Γ. Γραμματέας, Δ. Βαρσαμίδης ταμίας, και Δ. Αρχοντίκης Μέλος, καθώς επίσης και όσοι εκλέχθηκαν στα επόμενα ΔΣ Σ. Ιωακειμίδης, Σοφία Περβανά, Ντίνα Κασσέρη, Η. Περδίκης Β. Γραμματίκας (νυν πρόεδρος) Ι. Σιγούρος ,Αναστασία Ματζαρίδου, Φωφώ Δόλωμα, Ευδοκία Καρβέλα, και άλλοι που και με την απλή συμμετοχή τους συνέδραμαν στο έργο της Εταιρείας.
Δήμητρα Συμεωνίδου
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
