xρονοτοπία 27.11.2012

Στις 5 Νοεμβρίου 1912 ο Χειμαρριώτης ταγματάρχης Σπύρος Σπυρομήλιος, επί κεφαλής αγήματος Χειμαρριωτών εθελοντών και Κρητών χωροφυλάκων, κατέλαβε μετά από απόβαση την περιοχή της Χειμάρρας Βορείου Ηπείρου και την απελευθέρωσε από τον οθωμανικό ζυγό!

Για αυτήν την 100ή επέτειο της απελευθερώσεως της προαιωνίας ελληνικής πόλεως πραγματοποιήθηκαν στην ίδια την Χειμάρρα επετειακές εκδηλώσεις. Οι εκδηλώσεις επραγματοποιήθησαν στις 27 Οκτωβρίου και όχι την ημέρα της απελευθερώσεως, ώστε να συμπλέουν με τους εορτασμούς της εθνικής επετείου. Στον ιστορικό ΙΝ των Αγίων Πάντων Χειμάρρας, λοιπόν, μετά την Θεία Λειτουργία, χωροστατούντος του μητροπολίτου Αργυροκάστρου, κ. Δημητρίου, ακολούθησε δοξολογία και μνημόσυνο υπέρ του Σπύρου Σπυρομήλιου και των πεσόντων υπέρ της ελευθερίας της Χειμάρρας. Ακολούθησε ο λόγος του Σεβασμιωτάτου και η εκφώνησις του πανηγυρικού, καθώς και των παρευρισκομένων επισήμων. Ο λόγος του Σεβασμιωτάτου άφησε πραγματικά άφωνο το ακροατήριο, για τα πύρινα και μεστά πατριωτισμού λόγια του! Εν συνεχεία μαθητές του ελληνικού σχολείου Χειμάρρας παρουσίασαν ένα πρόγραμμα με ποιήματα και τραγούδια. Ακολούθησε πομπή με νέες κοπέλλες, με τοπικές ενδυμασίες οιοποίες με την ελληνική σημαία, τους επισήμους και όλο το πλήθος, κατευθύνθηκε προς την οικία Σπυρομήλιου, όπου έγινε κατάθεση στεφάνων...

Περισσότερα κείμενά μου σχετικά με το θέμα της Β. Ηπείρου:

■ Γ. Λεκάκη «Ήπειρος, η γωνιά που πέτρωσε στο 5...», βιβλίο (620 σελίδων), το οποίο κυκλοφόρησε μαζί με 4 CDs με ηπειρώτικη μουσική και ένα Cdrom. Έκδ. «Πολυμέσα Εκπαιδευτική Μηχανική», 1998.

■ Του ιδίου «Χρονογραφήματα για την Ελλάδα και τον πολιτισμό»: Χρονογραφήματα του συγγραφέως, που δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες, εκδ. «Ερωδιός», 2001.

_____________________________

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΧΕΙΜΑΡΡΑΣ

Η Ακροκεραυνεία Σχολή Χειμάρρας, το ελληνικό σχολείο της βορειοηπειρωτικής αυτής πόλεως, το είχαν κλείσει οι Αλβανοί το 1945. Τότε είχαν αφαιρέσει και τα μειονοτικά δικαιώματα των Ελλήωνν της Χειμάρρας, επειδή οι Χειμαρριώτες απείχαν  από το δημοψήφισμα του Χότζια. Ήταν τότε ήταν που είχε γίνει και το φρικτότερο έγκλημα στην Ιστορία του Βορειοηπειρωτικού: Έθαψαν ζωντανό τον Ανδρέα Δήμα! 

Έτσι η Ακροκεραυνεία Σχολή, η οποία εξεκίνησε με την έλευση στην περιοχή του άγιου Κοσμά του Αιτωλού (περί το 1775), έμεινε ένα όνειρο για τους Χειμαρριώτες. Κάποια Χειμαρριοτόπουλα έβγαιναν κάποιες νύχτες μ' ένα σπρέι κρυμμένο κάτω από την μπλούζα τους και έγραφαν κρυφά στους τοίχους «θέλουμε ελληνικό σχολείο». Ζητούσαν δηλ. το αυτονόητο δικαίωμά τους, που απορρέει από όλες τις διεθνείς συμβάσεις και την διεθνή νομιμότητα...

Το όνειρο μπόρεσε και ξανάγινε πραγματικότητα μετά από δεκαετίες από την ελληνική Πολιτεία, με την βοήθεια του Αρχιεπισκόπου, κ. Αναστασίου, του τ. δημάρχου και προέδρου της «Ομονοιας», Βασίλη Μπολάνου, της Ενώσεως Χειμαρριωτών (αλλά και πολλών άλλων κρυφών ή φανερών υποστηρικτών του δικαίου). Άρχισε να λειτουργεί έτσι ένα πρότυπο σχολείο με Έλληνες διδασκάλους, με αίθουσα πληροφορικής, με λεωφορείο που πηγαινοφέρνει τους μαθητές, με βιβλιοθήκη, με κεντρική θέρμανση. Ένα σύγχρονο σχολείο, όσο λίγα στην Ελλάδα! Το σχολείο αυτό ήταν και είναι ένα «καρφί» για τους Αλβανούς και ένα φως για τον ελληνισμό της Χειμάρρας. Κάποιοι είπαν «τι το θέλει η Χειμάρρα το ιδιωτικό σχολείο, η Χειμάρρα θέλει ένα δημόσιο (αλβανικό) σχολείο». Βεβαίως, η λέξις «ιδιωτικό» από μόνη της παραπέμπει σε αλβανικές υπηρεσίες. Μόνομ οι Αλβανοί θεωρούν το σχολείο αυτό ιδιωτικό, όπως και το αντίστοιχο της Κορυτσάς. Για όλους τους Έλληνες Χειμαρριώτες το σχολείο αυτό ήταν ένα πραγματικό ελληνικό δημόσιο σχολείο, με ελληνική χρηματοδότηση, υπαγόμενο στο ελληνικό υπουργείο παιδείας, μέσω της ΜΚΟ «Όμηρος». Το ίδιο είχε συμβεί εξ άλλου και το 1932 όταν η αλβανική κυβέρνηση του Αχμέτ Ζόγου είχε κλείσει τα ελληνικά σχολεία, με τον νόμο «Περί απαγορεύσεως των ιδιωτικών σχολείων». Τότε η Ελλάς είχε προσφύγει στην Κοινωνία των Εθνών, όπου και εν τέλει είχε δικαιωθεί. Και έτσι τα ελληνικά σχολεία είχαν ξανανοίξει. Η λέξη «ιδιωτικό», λοιπόν, υποκρύπτει αλβανική οπτική! Όσοι το χαρακτηρίζουν «ιδιωτικό» δεν ομολογούν τι σημαίνει «δημόσιο αλβανικό σχολείο»: 

■ Είναι ένα σχολείο, στο οποίο κυρίαρχη είναι η αλβανική γλώσσα και τα ελληνικά όσο ανεβαίνουν οι τάξεις ελαττώνονται και εν τέλει εξαφανίζονται! 

■ Ένα σχολείο που παρέχει προβληματική και ελλιπή παιδεία, ένα σχολείο που διδάσκει την απερίγραπτη, λανθασμένη και αντι-επιστημονική Ιστορία και Γεωγραφία των αλβανικών σχολείων («περί Μεγάλης Αλβανίας η οποία φθάνει μέχρι την Πρέβεζα», «περί Τσαμουριάς». κ.ά.)! 

■ Ένα σχολείο με σπασμένα τζάμια και χωρίς θέρμανση, όπως είναι τα αλβανικά! 

■ Τα δημόσια αλβανικά βιβλία της ελληνικής μειονότητος πουθενά αλλού στην Ευρώπη δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν μειονοτικά, απλά επειδή η νομοθεσία και οι πρακτικές που τα διέπουν αντίκεινται κραυγαλέα προς τις συμβάσεις περί μειονοτικών δικαιωμάτων.

Τέτοια κατάντια δεν νομίζω πως την αξίζει η Χειμάρρα. Ας σκεφτούμε τι έγινε με το ελληνικό Νοσοκομείο του Αργυροκάστρου, το οποίο στα πλαίσια του εξορθολογισμού των δαπανών δόθηκε στο αλβανικό Δημόσιο. Αφού υπολειτούργησε για ένα μικρό χρονικό διάστημα, στην συνέχεια λεηλατήθηκε ο εξοπλισμός του και εν τέλει έκλεισε...

«Αυτοί που ζητούν να μετατραπεί το ελληνικό σχολείο της Χειμάρρας σε δημόσιο μπορούμε να θεωρήσουμε από τα λεγόμενά τους ότι είναι ή άτομα με οξεία πνευματική ανεπάρκεια, ίσως και άτομα τυφλωμένα από τις προσωπικές φιλοδοξίες και τα πάθη τους ή ότι είναι διατεταγμένα στην εξυπηρέτηση των αλβανικών συμφερόντων», αναφέρει ο κ. Δημ. Περδίκης, πρόεδρος της Κινήσεως για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου.

_____________________________

Ένα ημερολόγιο με θέμα «Ελλήνων Όρχησις» για την λειτουργία των φροντιστηρίων ελληνικής  γλώσσης στην Βόρειο Ήπειρο

Όσοι επιθυμούν να βοηθήσουν την λειτουργία των φροντιστηρίων ελληνικής  γλώσσης στην Βόρειο Ήπειρο μπορούν να το κάνουν απλώς με την αγορά ενός Ημερολογίου...

Όπως κάθε χρόνο, έτσι κι εφέτος, ο «Σύνδεσμος των Φίλων της Μαριούπολης» εξέδωσε την εργασία της φιλολόγου καθηγητρίας, Ασπασίας Σχοινά, για το ημερολόγιο του έτους 2013 με θέμα «Ελλήνων Όρχησις».

Αναφέρεται στους χορούς, οι οποίοι από την αρχαία Ελλάδα  επιβιώνουν ακόμα σήμερα! Στον πρόλογο διευκρινίζεται ότι ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να καταδείξει την συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού, γι' αυτό και τα θέματα των εργασιών αυτών (που εκδίδονται τα τελευταία 12 χρόνια!), έχουν σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και το σήμερα.

Οι εισπράξεις από την πώληση του ημερολογίου, που εκδόθηκε δαπάναις του «Συνδέσμου οι Φίλοι της Μαριούπολης» και των εκδόσεων «ΨΥΧΟΓΙΟΣ» θα διατεθούν για την λειτουργία φροντιστηρίων εκμαθήσεως της ελληνικής γλώσσης Ελληνοπαίδων, στην περιοχή της Βορείου Ηπείρου, του Μοναστηρίου των Σκοπίων και του Βορείου Πόντου. 

Ξεφυλλίζοντάς το, μπορεί κάποιος να διαπιστώσει, ότι και οι αρχαίοι Έλληνες τραγουδούσαν και χόρευαν τον συρτό, τους ηπειρώτικους, τους κρητικούς, τον πυρρίχιο, το ζεϊμπέκικο, τον κόρδακα (που σήμερα τον λέμε... τσιφτετέλι) και πολλούς άλλους, που μας θυμίζουν τις χαρές και τα πανηγύρια μας. σ' όλη την Ελλάδα!

Πρόκειται για συλλεκτικό κομμάτι και όχι απλώς για ένα ακόμη εντοιχισμένο ημερολόγιο. 

Για πληροφορίες - παραγγελίες : 210 7718077.