ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ 31.07.2013

Στην καθαρά εικαστική δημιουργία έχω  δείξει μια ελεύθερη, σχεδόν εξπρεσιονιστική γραφή στα πρώτα μου έργα και μια προτίμηση στα καθαρά χρώματα, τις μεγάλες αντιθέσεις και τις σκληρές αντιθετικές φωτοσκιάσεις. Σταδιακά μετακινήθηκα προς αναπαραστατικές προσπάθειες πιστότερης απόδοσης του ορατού. Γυναικείες φιγούρες, κατά κανόνα γυμνές και συνθέσεις με αντικείμενα αποτελούν τη θεματογραφία μου που κινείται στις προεκτάσεις του φωτογραφικού ρεαλισμού και διακρίνεται για τα θερμά χρώματα και την υποβολή μιας αισθησιακής ατμόσφαιρας

Αξιοποιώντας ερεθίσματα από το άμεσο περιβάλλον, εκφράζω την προσωπική του εικονοποιΐα και με μεγαλύτερη χρωματική διάθεση ενδιαφέρομαι για τη συναισθηματική υπόσταση της εικόνας, για το «αισθησιακό βάρος» της. Φιγούρες  σε θερμά δωμάτια, τραπέζια και καρέκλες σε close-up αποτελούν το κύριο θεματικό υλικό μου το οποίο όμως επιδιώκω να αναγάγω σε γεωμετρικά σχήματα και ζωγραφικές φόρμες. Πίσω από κάθε πίνακα ενυπάρχει ευδιάκριτα η επιθυμία της αφαίρεσης και της σχηματοποίησης.

Αργότερα μετακινούμαι σε ένα ρεαλιστικό και νέο-πόπ ιδίωμα, παρουσιάζω γυναικεία σώματα, υποδεικνύοντας πτυχές της προσωπικότητάς τους μέσα από τον τρόπο αμφίεσης. Ο αισθησιασμός   διαπερνά την πτυχολογία και εκείνη παραπέμπει στο χώρο. Το σώμα της μορφής γίνεται σώμα του χώρου που ενδύεται και απεκδύεται τα επίπεδα της γραφής και παρουσίας του διαμορφώνοντας ένα εσωτερικά επιμεριζόμενο puzzle, δημιουργώντας τετραγωνισμούς ή παραλληλόγραμμα. Διαλεκτικά παρενθέτω δυο τεχνικές αποδόσεις του θέματος, προτρέποντας το βλέμμα να περιπλανηθεί στη διαφορετική και αντιθετικά συμπαρουσιαζόμενη αίσθηση της διαγραφόμενης εικόνας, των τρόπων που το φως, η γραφή της φόρμας και οι επιφάνειες λειτουργούν, καθώς και ο χώρος. 

Στα έργα αυτά συνδυάζω το σχέδιο (που διατηρεί εν μέρει την αυτονομία του), με το τοπικό τονικό χρώμα, δημιουργώντας ένα επιπρόσθετο puzzle από λαβυρινθώδεις γεωμετρικούς σχηματισμούς. . Εμπνέομαι συνήθως από τα γυναικεία πρότυπα που προέρχονται από τον χώρο της μόδας, του χορού, αλλά και της καθημερινότητας. Σημασία επιπλέον αποκτούν τα μνημειακά μεγέθη, η εσωτερική κίνηση καθώς και ο παλμός που αποκτούν οι συνθέσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονται επί το πλείστον για τα pop art γνωρίσματά τους.

Το ύφος κυρίως των μορφών, μέσα από την προβολή της αποσπασματικότητάς τους και τους ρυθμικούς μετατονισμούς των χρωμάτων τους, διασυνδέουν το περιβάλλον που τις πλαισιώνει και από την άλλη πλευρά προσπαθώ τα σώματα τα σώματα να μεταδίδουν μια χυμώδη ζωντάνια.. 

Στη σειρά των έργων της ενότητας με τίτλο «Εργοστάσια», αναζητώ στη σιωπή των εγκαταλειμμένων εργοστασίων το αποτύπωμα του χρόνου, αποκαλύπτοντας μέσα από τα χαλάσματα ό,τι διαφεύγει ως εικόνα και αίσθημα. Οι ανθρώπινες μορφές που παρουσιάζονται μέσα στα ερείπια υποδηλώνουν τη φθορά αλλά και ταυτόχρονα την αναγέννηση, μια μαρτυρία του έρωτα και του θανάτου.

Στα τελευταία μου έργα που δουλεύω αυτή την εποχή, επιστρέφω σε περισσότερο αφαιρετικές και κολοριστικές προσπάθειες απόδοσης των θεμάτων μου –όπως επιστρέφει ο δολοφόνος στον τόπο του εγκλήματος- χωρίς βέβαια να απομακρύνομαι από την παραστατική απόδοσή τους. Η θεματική τους είναι τοπία θαλασσινά και τοπία της πόλης, ένα θέμα που επιστέφει ως λάιτ μοτίφ άλλοτε περισσότερο ρεαλιστικά κι άλλοτε αφαιρετικά.

http://www.stathisandroutsakis.gr/