Το λίγο είναι πολύ Η καλύτερη εκδοχή της ζωγραφικής είναι εκείνη που εκφράζει την αλήθεια του καλλιτέχνη και αυτό, σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να κρυφτεί από τον υποψιασμένο πια, στην εποχή μας, θεατή ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ
Ξεκινώντας το ταξίδι της εικαστικής μου πορείας, βασικό μέλημα αποτέλεσε η όσο το δυνατόν ουσιαστική και βαθειά γνώση μιας ακαδημαϊκής παιδείας που περίκλειε, πέρα από τα τεχνικά ζητήματα, την έννοια του "Πως" και όχι του "Τι" θα κάνω. Κατά συνέπεια δεν με απασχόλησε ποτέ η εξεύρεση μιας πρωτόγνωρης θεματικής ή περίεργων υλικών ή εφετζίδικης μανιέρας προς χάριν του εντυπωσιασμού. Απλά έθετα ζητούμενα, ερευνούσα, έψαχνα, μελετούσα, ανακάλυπτα και το ένα έργο γεννούσε το επόμενο. Όλα γίνονταν σαν μία φυσική συνέπεια.
Τώρα είμαι εδώ να παλεύω, να χαίρομαι, να τσακώνομαι, να συγκινούμαι, να αγωνίζομαι και να ζω με την ζωγραφική μου.
Βασικό ζητούμενο της δουλειάς μου αποτελεί το κοινωνικό κομμάτι της πολιτικής με την έννοια πως όλα, δυστυχώς ή ευτυχώς είναι πολιτική: οι ανθρώπινες σχέσεις, ο πόλεμος, η βία, η θρησκεία… Έτσι τα πάντα μπορούν να αποτελέσουν την αφορμή, το έναυσμα για να παραχθεί το έργο, κάτι που θα δω στο δρόμο, θα διαβάσω σε μία εφημερίδα ή θα δω στην τηλεόραση.
Εκείνο όμως που είναι πραγματικά ενδιαφέρον και αποτελεί πρόκληση είναι να μιλώ, δια μέσου της πλαστικής γλώσσας, για πολύ σκληρά θέματα με τέτοιο τρόπο ώστε να περνά ανώδυνα στον θεατή. Δεν πιστεύω πως η απόδοση μιας σκληρής πραγματικότητας θα πρέπει οπωσδήποτε να συνάδει με έναν εξίσου σκληρό και ωμό ζωγραφικό τρόπο. Κι αυτό ήταν και είναι ένα στοίχημα για εμένα, το πώς δηλαδή μπορώ να σχολιάζω πράγματα με όσο το δυνατόν λιγότερα στοιχεία, εύστοχα και καυστικά. Γνωρίζουμε άλλωστε πως η εικόνα έχει μεγάλη δύναμη (τηλεόραση, διαδίκτυο?) και μπορεί να επηρεάσει κοινωνίες ολόκληρες, δυστυχώς συνήθως αρνητικά (πχ υπέρ του καταναλωτισμού, ή άλλων συμφερόντων), ομοίως λοιπόν θεωρώ πως μπορεί να λειτουργήσει και η τέχνη αλλά με την έννοια της αφύπνισης και να λειτουργήσει ως καταλύτης στον ψυχολογικό, συναισθηματικό και εγκεφαλικό κόσμο του θεατή. Η τέχνη θα κάνει τα "μαγικά" της στην ψυχή του και θα περάσει κάτι, έστω και στο ασυνείδητό του.
Ως προς την θεματική μου, φροντίζω η δουλειά μου να είναι τέτοια ώστε να μην περιορίζεται σε κάποια συγκεκριμένη θεματική ενότητα αλλά το κάθε έργο να αποτελεί από μόνο του ένα θέμα, να διατηρεί την αυτοτέλειά του. Αυτό σημαίνει πως το καθένα είναι μοναδικό και σκιαγραφεί την δική του αλήθεια.
Με ενδιαφέρουν οι αντιθέσεις και τα ετερόκλητα στοιχεία στην δουλειά μου, να παίζω με την εικόνα που εκλαμβάνει ο θεατής, να δημιουργώ τις προϋποθέσεις για να ανακαλύπτει ξαφνικά κάτι καινούργιο στην φαινομενικά άμεση εικόνα. Αυτό το παιχνίδι περνά με την σειρά του και στους τίτλους κάποιων έργων μου αφού συνήθως χρησιμοποιώ ιδιωματισμούς, φράσεις ή λέξεις με διπλό νόημα χαρακτηριστικά και αναγκαστικά στην αγγλική γλώσσα εφόσον η εκάστοτε φράση δεν αντιστοιχεί σε μία ελληνική, αν μεταφράζονταν δηλαδή εις την ελληνική δεν θα είχε την ίδια βαρύτητα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως εξίσου η ελληνική γλώσσα δεν έχει την δική της πολύτιμη αξία, όμως ο τίτλος ενός έργου δεν με ενδιαφέρει τόσο ως προσδιορισμός όσο ως ένα επιπλέον εικαστικό στοιχείο που πιθανόν να συμπληρώνει το έργο. Άλλοτε πάλι καθίσταται εντελώς περιττός και αυτό είναι κάτι που το λαμβάνω πολύ σοβαρά υπόψη μου, άλλωστε μία εικόνα ίσον χίλιες λέξεις!
Επιπλέον τόσο το μέγεθος του έργου όσο και το ότι τις περισσότερες φορές μία φιγούρα είναι στραμμένη προς τον θεατή και τον κοιτά, σκοπεύουν στο να τους βάζει μέσα στο έργο, δηλαδή ο θεατής να γίνεται μέρος όσων διαδραματίζονται. Κάθε στοιχείο του έργου έχει λόγω ύπαρξης και το ανάλογο βάρος, συνθετικό και συναισθηματικό όπως τα έντονα χρώματα που ερεθίζουν χορδές σε αντιπαράθεση με το ασπρόμαυρο στοιχείο που πολλές φορές καθίστανται πιο δυνατό και έντονο από ένα χρώμα?
Ως προς το φωτορεαλιστικό στοιχείο αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της δουλειάς μου με σκοπό όχι την κακή απομίμηση της φωτογραφίας αλλά να ξεπερνά την φωτογραφία. Άλλωστε οι φιγούρες αποτελούνται από κομμάτια διαφορετικών φωτογραφιών οι οποίες ανασυντίθενται μέχρι να οδηγήσουν στην τελική μορφή του τελάρου.
Σε κάθε περίπτωση είμαι υπέρμαχος της καλής ζωγραφικής, είτε αυτή γίνεται με αναπαραστατικό τρόπο είτε με την αφαιρετική –αλλά ουσιώδη- προσέγγιση της ανεικονικής τέχνης. Κυρίως όμως είμαι υπέρμαχος του ότι "το λίγο είναι πολύ" και εντέλει θεωρώ πως η καλύτερη εκδοχή της ζωγραφικής σήμερα είναι εκείνη που εκφράζει την αλήθεια του καλλιτέχνη και αυτό, σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να κρυφτεί από τον υποψιασμένο πια, στην εποχή μας, θεατή.
Τέλος αξίζει να σημειωθεί πως ο όρος "πολιτική ζωγραφική" δεν λειτούργησε ποτέ ως αυτοσκοπός, απλά προέκυψε. Όπως δεν με ενδιαφέρει και μία στρατευμένη τέχνη, με ενδιαφέρει όμως να έχω άποψη και να κάνω ζωγραφική όταν έχω κάτι να πω πού πιθανόν να αγγίζει και άλλους ανθρώπους. Εντέλει πιστεύω στην δύναμη της τέχνης και πως μπορεί αυτή να εισχωρήσει στα άδυτα και να επηρεάσει καταλυτικά την ψυχολογία του κόσμου. Να προβληματίσει, να ανησυχήσει, να ερεθίσει το μυαλό και το συναίσθημα, να καλλιεργήσει το πνεύμα, τελικά να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ
Η Άννα Μιχαηλίδου γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα.
Σπούδασε ζωγραφική στο Β’ εργαστήριο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας με καθηγητή τον Χρόνη Μπότσογλου.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής και τυπογραφίας στα εργαστήρια της Α.Σ.Κ.Τ.
Διακρίθηκε με υποτροφία επίδοσης και Βραβείο από το Ι.Κ.Υ. κατά τα συνεχή έτη 2001, 2002 και 2003.
Τo 2011 έλαβε συμμετοχή στη Διεθνή Συνάντηση Σύγχρονης Τέχνης ART ? ATHINA με την γκαλερί Art Zone 42.
Έχει επιλεγεί και διακριθεί ανάμεσα σε 600 καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες για έκθεση που διοργάνωσε το Μουσείο M.O.Y.A. της Βιέννης (Μuseum of Young Art) το 2010, ενώ την ίδια χρονιά έλαβε μέρος στην ομαδική έκθεση που οργάνωσε η UNESCO με θέμα την Παγκόσμια Φτώχια και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Έχει παρουσιάσει το έργο της και έχει λάβει συμμετοχή σε επιλεγμένες διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
