ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ 28.12.2013

Το παιδί είναι εκτεθειμένο  καθημερινά σε καταστάσεις  που δεν μπορεί να φιλτράρει όπως ένας ενήλικας ο οποίος έχει πλέον αποκτήσει μηχανισμούς άμυνας απέναντι σ’ αυτά που συμβαίνουν γύρω του μέσω της λογικής και της αντίληψης. Το παιδί, ιδίως στις πολύ μικρές ηλικίες, είναι ανίκανο  να αντιληφθεί τον λόγο για τον οποίο μπορεί να αισθάνεται πανικό, φόβο, ακόμα και θυμό. Αυτά τα συναισθήματα άλλοτε οφείλονται σε ενδοοικογενειακούς παράγοντες (σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας) και άλλοτε σε εξωτερικούς παράγοντες (κοινωνικούς, οικονομικούς) που επηρεάζουν τους γονείς και έχουν αντίκτυπο στο παιδί.

Στην εποχή μας, όπου κυριαρχεί ο φόβος και η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα για το μέλλον, που μας κάνει όλους να σκεφτόμαστε τη ματαιότητα, τη θνητότητα, το παιδί βρίσκεται μέσα στη δίνη αυτών των καταστάσεων, συλλαμβάνει και αφομοιώνει αυτά τα συναισθήματα, σαν καθαρός δέκτης, ανοιχτός στα πάντα, αλλά αδυνατεί να τα εκφράσει. Όπως αδυνατεί και να αντιδράσει.

Η προσπάθειά μου είναι κατά κάποιο τρόπο να δώσω φωνή σ? αυτά τα παιδιά που βάλλονται καθημερινά, μέσα από τα μάτια ενός ενήλικα ο οποίος έχει πλέον επίγνωση, γνωρίζει και διεκδικεί. Είναι παιδιά φοβισμένα, κάποτε θυμωμένα, παιδιά που απαιτούν την προσοχή μας. Το κυρίαρχο συναίσθημα στη δουλειά μου είναι ο φόβος. Ο  φόβος   του παιδιού απέναντι σε μια απειλητική γι? αυτό πραγματικότητα.

Η αίσθηση της αδυναμίας του παιδιού να αμυνθεί μπροστά σε μια απειλή, σωματική ή ψυχική, η εγκαρτέρηση και η απόδραση σ? ένα κλειστό, δικό του κόσμο. Η μοναξιά και η απόγνωση του παιδιού που υφίσταται οποιουδήποτε είδους βία ή αδιαφορία από το περιβάλλον.

Αλλά και ο φόβος που ξεφεύγει πια από το παιδί και αφορά τον ενήλικα. Όλοι μας κρύβουμε μέσα μας ένα παιδί φορτισμένο από συναισθήματα και μνήμες που μας στοιχειώνουν ακόμα και ασυνείδητα. Μεγαλώνουμε χωρίς να αντιλαμβανόμαστε την δύναμη της επιρροής που δεχόμαστε από το περιβάλλον και καταλήγουμε ένα συνονθύλευμα από εικόνες και πρότυπα που μας επιβάλλουν και καθορίζουν το ποιοι είμαστε, ξεχνώντας την αυθεντική ύπαρξή μας, το καθαρό εγώ. Μας μαθαίνουν από πολύ νωρίς να υπακούμε σε εξουσίες οι οποίες καθώς μεγαλώνουμε αλλάζουν μορφή, αλλά δεν παύουμε ποτέ να είμαστε εξαρτημένοι. Εξαρτημένοι, όπως τα παιδιά από τους μεγάλους.

Τραυματίζουμε τα παιδιά μας γιατί είμαστε κι εμείς τραυματισμένα παιδιά. Αντίστοιχα, το παιδί λειτουργεί και σαν σύμβολο της αδύναμης πλευράς του ενήλικα. 

Με απασχολεί το πορτραίτο και γενικά η δουλειά μου είναι ανθρωποκεντρική. Στην προκειμένη περίπτωση ζωγραφίζω παιδικά πορτραίτα που χαρακτηρίζονται από μεγάλα μάτια και ελαφρώς παραμορφωμένα χαρακτηριστικά, με γρήγορη και άμεση γραφή, σχεδόν αυτόματη, θέλοντας έτσι να δώσω έμφαση στη  συναισθηματική φόρτιση και το έργο να δημιουργηθεί με μια αμεσότητα σαν αυτή της παιδικής ζωγραφικής. Χρησιμοποιώ κολλάζ, το οποίο λειτουργεί σαν μια επιπρόσθετη  προβολή καταστάσεων, σκέψεων συναισθημάτων (το κολλάζ συμβολίζει τους εξωγενείς παράγοντες που καθορίζουν τις εμπειρίες που μας σημαδεύουν). Αποτελείται από σχέδια, εικόνες από παραμύθια και φωτογραφίες που με τη σύνθεσή τους αφηγούνται μια ιστορία, περιγράφουν μια εμπειρία, κατάσταση η συναίσθημα.

Τα παιδικά σχέδια η οι μουντζούρες που πλαισιώνουν πολύ συχνά τα πορτραίτα είναι ο λόγος του παιδιού, η φωνή του, αποτυπωμένη αυτούσια , που μιλάει για τον κόσμο του.

Ονομάζομαι  Κουτάλου  Μαρλέν

Γεννήθηκα στο Παρίσι το 1978 και μεγάλωσα στην Αθήνα

2003 Αποφοίτησα απο το τμήμα Προσχολικής Αγωγής  (ΙΕΚ Αργυρούπολης). 2005 Εργάστηκα εθελοντικά  στο «Χαμόγελο του παιδιού» εως το 2006  οπου πέρασα στη Σχολή Καλών Τεχνών Α.Π.Θ. με κατεύθυνση σπουδών τη Ζωγραφική. 2012  Αποφοίτησα απο το Ε΄εργαστήριο Ζωγραφικής με καθηγητές τον Γιώργο Γκολφίνο,  Γιώργο Διβάρη και Λάμπρο ψυρράκη. Παράλληλα παρακολούθησα Χαρακτική με τον Μανώλη Γιανναδάκη και Φωτογραφία με τον Γιώργο Κατσάγγελο με την οποία και ακόμα ασχολούμαι και πολύ συχνά συμπεριλαμβάνω στην δουλειά μου. Σήμερα ζω και εργάζομαι στην Αθήνα

Ομαδικές Εκθέσεις

2012 συμμετοχή στην ομαδική έκθεση Εικαστικές Πλεύσεις στο «Πολιτιστικό και Πνευματικό Κέντρο Δήμου Κέας –Στυλιανός Ρέστης»,Κορησσία  Κέας. 2008 συμμετοχή  στην   Ομαδική Έκθεση Φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ  στο « Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών», Θεσσαλονίκη