ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ 25.01.2014

Παντού εχθροί και αντίδραση. Σώνει και καλά το ΟΝΕΙΡΟ έπρεπε να έχει διάρκεια. Καθήκον μας η επανάσταση, την στιγμή που «ψωνίζονταν» τα υλικά της συνταγής για το μεγάλο φαγοπότι. Συνεπής στην απόφαση αποφοιτώ από την ΑΣΚΤ, με τσαμπουκά, ενθουσιασμό με ένα μυαλό γιαούρτη, αλλά με άποψη. Πρόμαχος του χρέους, κοκκινόμαυρος και ερωτευμένος. Τώρα πια σκέφτομαι ότι στάθηκα τυχερός που έζησα την εποχή που κυνηγούσες την γνώση και την πληροφορία όλων αυτών που κέντριζαν το ενδιαφέρον σου. Σκέφτομαι ότι αν βίωνα την «καταιγίδα» των ημερών μας, θα είχα πνιγεί στον χαοτικό της χαρακτήρα.

 Οι επιροές μου όλες βρίσκονταν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η αντίφαση του ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ αλλά και η γοητεία του… βλέπε «κινηματογράφος, μουσική, εφηρμοσμένες τέχνες, μόδα. Είχα αρχίσει να σχεδιάζω κόμιξ πριν την σχολή. Τα 5 χρόνια που μεσολάβησαν τα εγκατέλειψα και με την αποφοίτηση έπεσα με τα μούτρα. Τέλος για μένα η φάβα, η ρετσίνα, οι πλαστικές σακούλες με τις σκόνες, τα λάδια, τα τελάρα. Τα περιοδικά ΒΑΒΕΛ και ΠΑΡΑΠΕΝΤΕ φιλοξένησαν δουλειά μου. 

Η bienalle της Βαρκελώνης, το 1το festival κόμιξ στον Εύμαρο και η 5ετης εργασία μου στην διαφημιστική εταιρεία JN LEOYSISμε καθοδήγησαν στον κόσμο της επικοινωνίας του styling, της πραγματικότητας. Άρχισα να μεταφέρω στο χαρτί τους ήρωες του μυαλού μου ντυμένους με την πανοπλία της σύνθεσης, της χρωματικής αρμονίας και τις επιταγές των σύγχρονων με μένα κινημάτων. Άρχισα από μόνος μου να προσανατολίζομαι σε επαγγελματικό επίπεδο, κάτι που δεν έκανε η σχολή, αλλά και να προσπαθώ να πείσω και το περιβάλλον μου κυρίως τους εικαστικούς φίλους για την ορθότητα της απόφασης. Προχωρούσα ως «Αυτός που κάνει κόμιξ». Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αποκεντρωθώ κατά κάποιο τρόπο γιατί οι αίθουσες που αναρτούσαν τέχνη εκείνη την εποχή θεωρούσαν την δουλειά μου «ξορκισμένη». 

Την περίοδο όμως αυτή είμαι οικονομικά σθεναρός, κάτι που μου παρέχει ανεξαρτησία  επιλογών. Έτσι απευθύνομαι σε περιφερειακές αίθουσες που αγκαλιάζουν την ιδιαιτερότητά μου και με βγάζουν προς τα έξω. Παραστατικός καλλιτέχνης πια μέσα από τις συνθέσεις μου διηγούμαι ιστορίες και πάθη ανθρώπων. Προφήτευα με λανθάνουσα μαντική τέχνη και ζωγραφίζω από τότε την συνέχεια της πορείας μιας κοινότητας ανθρώπων που το μόνο που πόθησαν στην ζωή τους ήταν η διαφορετικότητά τους. Αυτή την γούσταρα και θα την γουστάρω ΠΑΝΤΑ.