Η κλωστή είναι ένα από τα αρχαιότερα σύμβολα σύνδεσης και η Άννα Θεοχαράκη χρησιμοποίησε αυτό το σύμβολο σαν πρώτη ύλη σε δημιουργίες γλυπτών από «μαλακή πολύχρωμη πέτρα» ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ
Eίχα την τύχη να γεννηθώ σε ένα αγροτικό χωριό της Πελοποννήσου το 1965. Ήταν γύρω στο 2000 όταν, απογοητευμένη από τη θέση της γυναίκας και τον καταναλωτισμό που επικρατούσε, θέλησα να πιάσω το νήμα από την αρχή. Θυμήθηκα τη γιαγιά που φρόντιζε την εστία ήσυχα και διακριτικά, ανακύκλωνε, δημιουργούσε, προλάβαινε τη φθορά. Πήγα πιο πίσω, μελέτησα τους μύθους της μητριαρχίας. Yπήρχε ενας πολιτισμός όπου η γυναίκα στοργικά και ενορατικά καθοδηγούσε την ανθρωπότητα και ο αντρας ήταν συνεργάτης ή συμπληρωματική ύπαρξη, όχι υποδεέστερος ούτε σκλάβος, αλλά και οι δύο στέκονταν σαν κύριοι-υπηρέτες απέναντι στο μεγάλο πνεύμα.
Υπήρχε πλήρης αρμονία στην ανάμιξη των δύο όντων, υφίστατο ακόμα έως το 500 πχ και βαθμιαια πήρε την μορφή μιάς παντοδύναμης κυριαρχίας του αρσενικού, το οποίο τώρα πρέπει να δεχθεί ξανά την πιο στοργική, προστατευτική και σοφή φροντίδα της μητέρας-γυναίκας, η οποία ποτέ δεν κυριαρχεί όταν βρίσκεται σε αληθινή ισορροπία.
Διάλεξα για υλικό μου την κλωστή, ένα από τα αρχαιότερα σύμβολα σύνδεσης. Επιθυμία μου ήταν και είναι οι κατασκευές μου να αγγίζουν τον κόσμο, ακόμα και αυτούς που λίγη σχέση έχουν με την τέχνη. Έδωσα στις κατασκευές αυτές και μια επιπλέον χρηστική διάσταση, να θυμίζουν τους προγόνους, τη συμβολική σημασία των ενδυμάτων, τη θεραπευτική δύναμη του σώματος .’Έφτιαξα σπειροειδή περικάρπια, σύμβολα δράσης και αναγέννησης, τύλιξα κορδόνια με κορδέλες και τα έδεσα κόμπους, ώστε να θυμίζουν την εσωτερική δέσμευση που χρειάζεται τόσο η ίδια η ελευθερία, όσο και η κάθε μας επιλογή. Άρχισα να ανακυκλώνω τα υφάσματα που οι άνθρωποι πετούσαν, αφού η μόδα όριζε καινούργιους κανόνες κάθε φορά, τα ένωσα φτιάχνοντας τις «μαλακές πέτρες» σαν μια προσευχή για την ανάγκη συνεργασίας που χρειάζεται να επιδεικνύουμε, κατασκευές που υποστηρίζουν το σώμα και το ενδυναμώνουν, ενισχύοντας την ενέργειά του.
Οι δημιουργίες μου είναι χρωματιστές, μικρές εκρήξεις χρώματος επιδιώκω να φτιάχνω, θέλω να είναι χαρούμενες, να μας ενδυναμώνουν έτσι που μόνο η χαρά μπορεί, τονίζοντας τη θηλυκή μας ενέργεια και, κατ' επέκταση, να αναδεικνύουν την ιερή μας διάσταση.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ
Η Άννα Θεοχαράκη γεννήθηκε το 1965.
Σπούδασε διακόσμηση και γραφικές τέχνες στη σχολή Πετρά από το 1983 ως το 1985.
Συνέχισε με σεμινάρια και προσωπικές αναγνώσεις.
Ασχολήθηκε με τη ζωγραφική για μια δεκαετία.
Από το 1995 και μετά, στράφηκε στην κλωστή, το ύφασμα και τις εφαρμογές του, δημιουργώντας σπειροειδή περικάρπια, κορδόνια – κόμπους, κοσμήματα, αξεσουάρ, πάτσγουορκς, ενδύματα, φωτιστικά κ.α. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια επιμελείται τα κοστούμια για το «Θέατρο Δρόμος» του Jean ? Jaques Tesson και οργανώνει Εργαστήρια δημιουργικής ραπτικής για παιδιά και εφήβους.
Έργα της διατίθενται στο πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη, του Ιδρύματος Θεοχαράκη, στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη, στη Scala Gallery Μυκόνου, στην Γκαλερί Άλμα Τρικάλων και σε επιλεγμένα καταστήματα κοσμημάτων.
ΕΚΘΕΣΕΙΣ
⇢ Ατελιέ Paul Walker, Αίγινα 2003
⇢ Βιβλιοδετείο Αίγινας, 2008
⇢ Μέγαρο Γκρόζα, Αίγινα, 2009
⇢ The Meet Market ? Τεχνόπολις, Γκάζι, Αθήνα 2009
⇢ Φυστίκι Fest Αίγινα και ζωντανή βιτρίνα με τον Jean ? Jaques Tesson, Αίγινα 2009 ? 10
⇢ Γκαλερί Λόλα Νικολάου, «Art to use», Θεσσαλονίκη 2010
⇢ Scala gallery, «Connection» Μύκονος 2010
⇢ Gallery Άλμα, Τρίκαλα 2010
⇢ Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος, «Meditations on eBook», Αθήνα 2011
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
