ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ 18.09.2013

Γεννήθηκα, ζω και εργάζομαι στο Λουτράκι Κορινθίας. Η αγάπη μου  για την ζωγραφική είναι μεγάλη και εμφανίσθηκε σε πολύ μικρή ηλικία. Την πρώτη μου επαφή  την είχα  στο σπίτι της γιαγιάς μου όπου παρατηρούσα με τις ώρες στους τοίχους κεντήματα μεγάλων διαστάσεων από έργα ζωγραφικής ξένων καλλιτεχνών. Στα 13  μου ανακοίνωσα στους γονείς μου ότι ήθελα να γίνω ζωγράφος. Εκείνοι αντέδρασαν έντονα με αποτέλεσμα για λίγα χρόνια να μην μπορέσω να ακολουθήσω την αγαπημένη μου τέχνη.

Πάντα βέβαια είχα στη σκέψη μου τη ζωγραφική και ζωγράφιζα ερασιτεχνικά. Μερικά χρόνια αργότερα μια φίλη μου δώρισε  ένα τόμο με 320 έργα της δυτικής ζωγραφικής, από τις απαρχές της (τις βραχογραφίες τους παλαιολιθικού ανθρώπου) έως τα ρεύματα της πιο σύγχρονης πρωτοπορίας (μέχρι δεκαετία 1970). Μέσα από αυτό τον τόμο λάτρεψα τα έργα του Αντονέλο, του Μικελάντζελο, του Ντελακρουά, του Ρενουάρ, του Ιακωβίδη και του Γκύζη. Με μάγεψαν οι φωτοσκιάσεις τους και παραμένω οπαδός τους μέχρι σήμερα. Μετά από την μελέτη αυτού του βιβλίου αποφάσισα να ασχοληθώ ολοκληρωτικά με την ζωγραφική.

Στη συνέχεια παρακολούθησα σε φροντιστήρια στην Αθήνα μαθήματα προετοιμασίας υποψηφίων για την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Κατά τη διάρκεια αυτών των μαθημάτων μελέτησα πολλούς ζωγράφους αλλά ξεχώρισα και εντυπωσιάσθηκα με τον Σεζάν, τον Λύτρα και τον Φρόυντ. Αργότερα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών παίρνοντας πολλές πληροφορίες αντιμετώπισα τη ζωγραφική από διαφορετική οπτική γωνία. Προσπαθώ να δημιουργώ τα έργα μου με εξπρεσιονιστική διάθεση, αφαιρετικές τάσεις και ελεύθερη πινελιά. Προσπάθησα να φτάσω σε αυτό το αποτέλεσμα δουλεύοντας πολλές ώρες και επίμονα ώστε να αποβάλλω τη συνήθεια να ζωγραφίζω ρεαλιστικά.

Το εικαστικό  μου αποτέλεσμα ενισχύεται  από μια αδιάκοπη, ανήσυχη αναζήτηση του έργου, το οποίο προσεγγίζω υιοθετώντας κάθε φορά και ανάλογα με τη διάθεσή μου διαφορετικές τεχνικές και διαφορετικά υλικά: λάδια, ακρυλικά, κολάζ, μικτές τεχνικές, μολύβια, κάρβουνο κ.ά.. με στόχο την εμβάθυνση και την ελευθερία του σχεδίου, της πινελιάς και του χρώματος. Πειραματίστηκα στο αφηρημένο και αφαιρετικό, ως εργαλείο για να σπάσω μέσα μου την κλασική ζωγραφική και να κατανοήσω την απέναντι πλευρά της τέχνης.

Με συγκινεί ο άνθρωπος, τόσο ως φιγούρα όσο και ως πορτρέτο, και επικεντρώνομαι στην ανθρώπινη φιγούρα η οποία κυριαρχεί στα έργα μου.

Για τη δημιουργία των έργων μου ξεκινώ με ένα καλό σχέδιο με το μολύβι ή το κάρβουνο, στην συνέχεια με το χρώμα καταστρέφω το σχέδιο το οποίο όμως παραμένει αποτυπωμένο στο μυαλό μου. Στην πορεία το συναίσθημα με οδηγεί να ξανακτίσω το σχέδιο με το χρώμα με ελεύθερη και γρήγορη πινελιά, προσπαθώντας να κυριαρχούν οι τρείς τόνοι και οι φωτοσκιάσεις σε όλο το έργο το οποίο ολοκληρώνεται με εξπρεσιονιστική διάθεση και αφαιρετικές τάσεις. Τέλος νιώθω καλά με τον εαυτό μου όταν στο έργο κυριαρχεί το σχέδιο από την αρχή μέχρι να αποφασίσω να σταματήσω να το δουλεύω (διότι πιστεύω ότι  ένα έργο δεν ολοκληρώνεται ποτέ).

Νοιώθω αμήχανα όταν μου ζητάνε να μιλήσω για ένα έργο μου. Είναι σαν να μου ζητάνε να μιλήσω για τον εαυτό μου. Αμφισβήτησα και αμφισβητώ πολλές φορές τα έργα μου. Διανύουμε μια εποχή που όλα είναι σχετικά στην τέχνη, αλλά αυτό που μετράει σε μένα είναι να διασκεδάζω μέσω της ζωγραφικής και να προσπαθώ να βγάλω  στο χαρτί ή στο μουσαμά ένα μέρος από τον εαυτό μου.