ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ 15.02.2014

Μεγάλωσα σε διαρκή επαφή με τη φύση. Παιδί ακόμη, γοητευόμουν από τη φύση και τη ζωή της, παρατηρούσα διαρκώς και είχα πάντα την εντύπωση ότι κοιτώντας ένα ζώο στα μάτια θα μπορούσα με κάποιο μαγικό τρόπο να επικοινωνήσω μαζί του, κάτι που δε συμβαίνει πάντα με τους ανθρώπους. Η καθημερινότητα μου στην Αθήνα, ανάμεσα στα τσιμέντα και τις κεραίες, περισσότερο ενίσχυσε παρά αποδυνάμωσε τις παιδικές μου μνήμες και με έκανε να τις αποζητάω διαρκώς. Σκεπτόμενη τα πως και τα γιατί  στη ζωγραφική, ανατρέχω μέσα μου και ανακαλύπτω πράγματα που ήταν πάντα εκεί. Το 2008 άρχισα τις σπουδές μου στην Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. Οι σπουδές μου εκεί, καθώς και η επαφή μου με τους καθηγητές  και τους συμφοιτητές μου, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της δουλειάς μου. Τα ερωτήματα και οι προβληματισμοί μου πάνω στην τέχνη και ο συνεχής πειραματισμός μου με τα υλικά με οδήγησαν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Η ζωγραφική έγινε λοιπόν το καταφύγιο μου. Κάθε φορά που μπαίνω στο εργαστήριο μου και πιάνω τα πινέλα και τα χρώματα, ένας καινούργιος θαυμαστός κόσμος ξεδιπλώνεται μπροστά μου και τον δημιουργώ εγώ. Άνθρωποι και ζώα διασταυρώνονται με αφετηρία τα κοινά τους χαρακτηριστικά, ανταλλάσσουν φορεσιές, συνήθειες, ένστικτα με σκοπό να συνυπάρξουν σε ένα άλλο, παράλληλο, υβριδικό σύμπαν. Τα ζώα που απεικονίζω μεταμορφώνονται σε ανθρώπους και οι άνθρωποι σε ζώα, θύματα και θύτες της καθημερινότητας που ζούμε. Ένας δύσκολος διαχωρισμός, μια αντιπαράθεση του ζωώδους ένστικτου με την ανθρώπινη λογική, της φυσικής αρμονίας με την ανθρώπινη ματαιοδοξία, του εκλογικευμένου με το ακαταλόγιστο.  Αποδομώ κάθε φράγμα και όριο που μπορεί να διαχωρίσει και να αποξενώσει και επανασυνθέτω από την αρχή έναν προσωπικό “παράδεισο” όπου άνθρωποι και ζώα μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά τα οποία παρουσιάζονται σουρεαλιστικά πλασμένα. Μια απελευθέρωση του ανθρώπου από τα ?πρέπει? και τα ?μη? και έναν επαναπροσδιορισμό του σε απόλυτη αρμονία με τη φύση και τους αδιαπραγμάτευτους κανόνες της. 

Η ζωγραφική μου είναι μια παραστατική καταγραφή της φαντασίας μου. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι το περιεχόμενο του έργου μου  να μπορεί να γίνει αντιληπτό από το θεατή.  Δεν κάνω προσχέδια για τα έργα μου. Ένα έργο δημιουργείται από μια ιδέα, μια σκέψη, μια εικόνα που έχω στο μυαλό μου. Μετά από την έμπνευση της στιγμής ξεκινώ να σχεδιάζω απ 'ευθείας πάνω στον καμβά μια μορφή, η οποία αποτελεί τον κύριο άξονα και στην πορεία την διαμορφώνω, αποτυπώνοντας την εικόνα που εκείνη τη στιγμή φαντασιώνομαι. Παράλληλα, αφήνω την αλληλεπίδραση εικόνας και φαντασίας να παίξει τον καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. 

Στα έργα μου με απασχολεί το σχέδιο, το χρώμα και η ζωγραφική αληθοφάνεια.

 H χρήση της μικτής τεχνικής στα έργα μου επιτρέπει μεγάλη ευελιξία στη διαδικασία της σχεδίασης λόγω ποικιλίας υλικών.  Χρησιμοποιώντας και ενώνοντας  διαφορετικά υλικά στον καμβά δημιουργώ ένα διάλογο και μια αρμονική συνύπαρξη μεταξύ τους. 

Το κάρβουνο για παράδειγμα, ως υλικό μου επιτρέπει να δημιουργήσω μια ενδιαφέρουσα ματιέρα  στον καμβά μου. Τα μαύρα που μου βγάζει το κάρβουνο, δίνουν δύναμη και νεύρο στο σχέδιο και αυτό είναι το ζητούμενο σε κάποια από τα έργα. Τα λάδια παρέχουν περισσότερο βάθος και τα παστέλ είναι λιγότερο έντονα και μου επιτρέπουν να αναδείξω διακριτικά τις λεπτομέρειες στα έργα μου.

 Έχοντας μελετήσει σε βάθος τις κλασσικές αρχές της τέχνης και των σύγχρονων αισθητικών ρευμάτων προσπαθώ να τα εντάξω στα έργα μου με μια καθαρά προσωπική εικαστική γλώσσα. Με κριτική όραση αλλά και ευαισθησία προσπαθώ να διατηρήσω μια ισορροπία μεταξύ του περιεχομένου και της μορφοπλαστικής διαδικασίας της τέχνης.

 Η ζωγραφική για μένα είναι έκφραση, είναι απόδραση από την πραγματικότητα. Είναι  φυγή από κάθε τι που με βασανίζει ή με συνθλίβει, ενώ παράλληλα με κάνει να μεγιστοποιώ κάθε μικρή ή μεγάλη στιγμή ευτυχίας. Αποτελεί για μένα έναν ιδανικό τρόπο αυτογνωσίας. Ζωγραφίζοντας, όχι μόνο ανακαλύπτω τον εαυτό μου αλλά καταθέτω και ένα μέρος του στα έργα μου προσδοκώντας παράλληλα να αγγίξω και τον θεατή. 

Τίποτα βέβαια από όλα αυτά δεν μπορεί να αναιρέσει το γεγονός ότι το κάθε έργο μου αποτελεί πρωτίστως μια προσωπική ευχαρίστηση.