ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ
Απ' όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, μου άρεσε να δημιουργώ. Ήταν και είναι μία διαδικασία η οποία με βοηθάει να συγκεντρωθώ και να αποτυπώσω αυτά που με απασχολούν.
Παρατηρώντας έργα άλλων καλλιτεχνών κατάλαβα ότι σε αυτά που έβλεπα, άκουγα
και διάβαζα έβρισκα κάτι από τον εαυτό μου.
Πιστεύω πως όλα τα έργα με τα οποία έχω έρθει σε επαφή με έχουν επηρεάσει, ακόμα και αυτά που δε με έβρισκαν απολύτως σύμφωνη, με έσπρωχναν λίγο πιο κοντά
σε αυτό που εγώ επιθυμούσα.
Προσπαθώντας λοιπόν να αποτυπώσω τις σκέψεις μου, ξεκίνησα μία αναζήτηση της προσωπικής μου θεματικής και γραφής. Άρχισα να κοιτάω λίγο παραπάνω μέσα μου.
Οι σκέψεις μου βρήκαν αρχή στον εαυτό μου και στα κοντινά μου πρόσωπα. Παρατηρούσα τα “σημάδια” που χαράσσουν οι εμπειρίες μας μέσα στο χρόνο. Το σώμα μας τα καταγράφει όλα.
.jpg)
Δημιουργώ λοιπόν κάποια ανθρώπινα σαρκία τα οποία παρουσιάζουν γεμάτα και κενά σημεία. Υπάρχουν περιοχές στο σώμα οι οποίες έχουν σχηματιστεί και άλλες που αφήνουν το χώρο να ξαναγεννηθούν. Ενώ το σώμα αποκτάει μια εύθραυστη αίσθηση οι μορφές διατηρούν τη δυναμική τους, σε σχέση με το χώρο μέσα στον οποίο υπάρχουν.
Ενώ ήμουν στη σχολή ξεκίνησε να με απασχολεί η φθορά του ανθρώπου και η αποξένωσή του μέσα στο σύνολο. Ξεκίνησα λοιπόν να πλάθω κάποιες φιγούρες με σύρμα και χαρτί, εμποτισμένο στο χρώμα της ανθρώπινης σάρκας. Χρησιμοποίησα το σύρμα για να αποδώσω ένα γραμμικό σχέδιο και να δημιουργήσω ένα σκελετό πάνω στον οποίο τοποθέτησα το χαρτί, επιφανειακά, σαν να είναι δέρμα. Το σώμα αλλού πλάθεται παραστατικά και αλλού υπόκειται παραμορφώσεις, αποκτώντας συμβολικό χαρακτήρα. Έστησα λοιπόν, για την πτυχιακή μου, μία σειρά από ανθρώπινες μορφές σχεδόν εξαϋλωμένες. Βρίσκονταν όλες μαζί στον ίδιο χώρο χωρίς να έχουν όμως κάποιο άλλο σημείο επαφής. Στέκονταν σε στάση προσοχής και έρχονταν κατά μέτωπο με τον θεατή.
Το έργο μου ?Νίκη? το έφτιαξα το 2010. Ό,τι είχα πάρει το πτυχίο μου και είχα έρθει αντιμέτωπη με αρκετές από τις δυσκολίες που μπορεί ένας άνθρωπος να βρει στο ξεκίνημά του. Είχα πρόσφατα δει και τη ?Νίκη Της Σαμοθράκης? από κοντά, η οποία μπορώ να πω ότι με καθήλωσε! Η Νίκη στην αρχαιότητα συμβόλιζε τη δόξα του ελληνικού πολιτισμού. Προσπαθώντας λοιπόν να κάνω ένα σχόλιο πάνω σε αυτό έφτιαξα μια Νίκη στο σήμερα, με φαγωμένα φτερά και σώμα μισό. Ενώ όμως φαίνεται να αποσυντίθεται, βγάζει το πόδι μπροστά και προχωράει.
.jpg)
Έπειτα από λίγο καιρό το βλέμμα μου στράφηκε στα χέρια μου. Παρατηρούσα τις ?εκφράσεις? που μπορούσαν να πάρουν μέσα από την κίνησή τους και άρχισα να τα αποτυπώνω σε σχέδια. Έβλεπα τα χέρια μου σαν μία μικρογραφία του εαυτού μου. Έτσι το καλοκαίρι του 2010 και με αφορμή μία έκθεση στο στρατόπεδο ?Κόδρα? στη Θεσσαλονίκη, μετέφερα τα σχέδιά μου σε μία σειρά από χέρια σε φυσικό μέγεθος που συνομιλούσαν με κομμάτια σώματος. Αλλού τα χέρια συμπλήρωναν φανταστικά το σώμα και αλλού αποκτούσαν την αυτονομία τους.
Τελευταία τα έργα μου είναι επηρεασμένα από τη μητρότητα και τις σχέσεις ανάμεσα στο ζευγάρι. Είναι μία περίοδος με πολύ έντονα συναισθήματα και μεγάλες αλλαγές στη ζωή. Το πλάσμα που έφερα στον κόσμο με έχει γεμίσει σκέψεις και ιδέες που βρίσκουν διέξοδο στη δουλειά μου και με τροφοδοτούν συνέχεια. Κάθε μέρα καταφέρνει και κάτι, μικρό ή μεγάλο. Το παρατηρώ και αντιλαμβάνομαι πόσο καινούρια και μοναδικά φαίνονται σε ένα παιδί όλα αυτά που εμείς πολλές φορές θεωρούμε δεδομένα.
Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας συμβαίνουν πράγματα τα οποία μας διαμορφώνουν. Η ζωή μας αλλάζει. Οι αλλαγές αυτές αφήνουν τα σημάδια τους στο σώμα μας το οποίο αποκτάει εκφραστικό χαρακτήρα. Η δυναμική αυτής της κατάστασης θέτει τον άνθρωπο σε συνεχή ανασχηματισμό και του δίνει την ικανότητα να βρίσκεται σε ανοιχτό διάλογο με το χώρο του.
Η Κατερίνα Καλόγρη γεννήθηκε στην Κρήτη το 1983.
Τον Σεπτέμβριο του 2003 εισήχθει στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. . Φοίτησε με κατεύθυνση τη ζωγραφική και καθηγητή τον κ. Γ.Γκολφίνο και ολοκλήρωσε τις σπουδές της τον Φεβρουάριο του 2009.
Έχει παρακολουθήσει μαθήματα χαρακτικής με καθηγητή τον κ. Ξ.Σαχίνη καθώς και μαθήματα φωτογραφίας με καθηγητή τον κ. Γ.Κατσάγγελο.
Ζεί και εργάζεται στην Αθήνα.
ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2013: Το Σώμα ως Τόπος Παρουσίας και Απουσίας, Γενικό Λύκειο Άνδρου
2013: Art-Athina 2013 Parallel Programme, Art-Athina Contemporaries: Paradise Lost, κλειστό γήπεδο Π.Φαλήρου
2012: ομαδική έκθεση Χάρτες 1987 Ταξίδια 2012, Τεχνοχώρος art gallery, Αθήνα
2011: διήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων «Lembessiart 2011», Αθήνα
2010: Πεδίο Δράσης Κόδρα 2010, πρώην στρατόπεδο Μακεδονομάχου Κόδρα, Καλαμαριά, Θεσσαλονίκη
2010: Ατομική Έκθεση, Bonicos Gallery, Αθήνα
2009: Έκθεση Αποφοίτων της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη
2008: Νέοι χαράκτες, Δημοτική Πινακοθήκη Μυγδονίας, Θεσσαλονίκη
2008: Έκθεση φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., Τελλόγλειο Ίδρυμα, Θεσσαλονίκη
2006: Έκθεση φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., κτήριο αρχιτεκτονικής Α.Π.Θ.,
2006: Belle Art Lamia ’06, Λαμία
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News