Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ Φως επικρατεί εκεί και το αντιλαμβανόμαστε σε χρώμα. Ζούμε στον σκοτεινό θάλαμο του σύμπαντος και με λάμπα τον ήλιο νομίζουμε πως αυτό είναι όλο, εμφανίζοντας τα φιλμ της ζωής μας. Το χρώμα όμως που βλέπουμε είναι αυτό που αντανακλάται, κατακρατείται ήδη από την εικόνα και τα στοιχεία της και φτάνει στα μάτια μας ως ψευδαίσθηση της ύπαρξης που μας ξεγελά γιατί δεν υπάρχει. Δίνει το παρόν με την απουσία του και βλέπουμε το φάντασμα του χρώματος, το φάντασμα του φωτός. Όχι σκιά αλλά ίχνος. Όχι αρνητικό αλλά ετεροαυτόφωτο. Το συμπληρωματικό του χρώματος, το συμπληρωματικό του φωτός. Η όραση λειτουργεί σαν προφήτης του θανάτου. Αυτό που δεν πεθαίνει ποτέ όμως είναι η ιδέα. Όχι μόνο το κάθε έργο αλλά και η ίδια η τέχνη ανήκει στον παράδεισο! Στον κόσμο των ιδεών, στα Ηλύσια πεδία, στα νησιά των Μακάρων και όπου αλλού θέλουμε. ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ
Ότι δεν φτάνουμε, εκεί κατοικεί ήδη η τέχνη. Στην Ατλαντίδα, Στην Κνωσσό, Στο Μάτσου Πίτσου, Στην Άνω – Κάτω Ιερουσαλήμ, στο αύριο και στο τώρα. Βαθιά επηρεασμένος από τις πλατωνικές περιγραφές για τον κόσμο των ιδεών, που στην τέχνη αλλά και τη ζωή παραλληλίζω με τον παράδεισο, νιώθω την υποχρέωση μέσω αυτής, να σας τον περιγράψω και να μεταμορφωθώ σε δίοδο αλλά και στρέβλωση, από και προς την κάθε χωροχρονική διάσταση που παρεμβάλλεται ανάμεσα σε μας και σε όλα. Από τα μάτια μου, στα μάτια σας, κάνοντας απλά το καθήκον μου χωρίς να σταματώ να πειραματίζομαι. 1+1=2 στα μαθηματικά, μα 1+1 ίσως 2 στην τέχνη. Ο Μύθος, ο θρύλος και η παραβολή, οι παροιμίες και οι ρήσεις, ο κόσμος των ιδεών και ο παράδεισος είναι αυτά που με κάνουν να αισθάνομαι υποχρέωση απέναντι σε αυτά αλλά και στον θεατή να τα περιγράψω. Η δομή των έργων μου στηρίζεται στο χρώμα. Το σχέδιο και το περίγραμμά που χάνεται μα και βρίσκεται μέσα σε αυτό, διαπερνά και διαπερνάται από το μάτι του θεατή και μιας και δεν το αφαιρώ, περιορίζομαι και περιορίζω την υλη ως άυλη, αέρινη, πλασματική.
.jpg)
Ο Μύστης Salvador Dali, o Θεϊκός Michelangelo, ο επαναστάτης Jackson Pollock και ο εκρηκτικός Conor Harrington, με επηρέασαν στην έρευνά μου και σε συνδυασμό με τον Σωκράτη, την «Αγία Γραφή», «μεταθανάτιες μαρτυρίες», και παιδικές μου ανησυχίες, συνέθεσαν το μωσαϊκό της «λαζούρας» μου. Η λαζούρα είναι αυτή που με οδηγεί στο άυλο στο αέρινο στο διαμπερές. Η εικόνα του κάθε έργου όσο αφορά τη ζωγραφική μου, επιδιώκω να μην είναι άμεσα αναγνώσιμη και αναγνωρίσιμη, να θέλει την παρατήρηση που της αρμόζει, να βιώσει ο θεατής αυτό που εγώ παρατηρώ από τον λευκό καμβά μέχρι την υπογραφή και όλα μαζί να συνθέτουν μια εικόνα εννοιολογική, συμβολική, με αλληλένδετη βαρύτητα τόσο στην τεχνική και την εικόνα όσο και στην επιλογή των τίτλων. Πολλές φορές ξεκινώ πρώτα από τον τίτλο, ένα λογοπαίγνιο η κάποιοι λεξάριθμοι που γρατζουνούν τη σκέψη, άλλοτε με προσχέδια άλλοτε όχι, άλλοτε με μοντέλο η φωτογραφίες. Με κάναβο η βελόνα, άλλοτε της μιας στιγμής, άλλοτε ακόμα να τελειώσει. Με κάθε έργο μου γνωρίζω ακόμα καλύτερα τον εαυτό μου, γνωρίζω πώς να δίνομαι ακόμα πιο πολύ σε αυτό που κάνω, σε αυτό που έχω το καθήκον και την υποχρέωση να δείξω μα και να κρύψω από τον θεατή και τι να αποφεύγω..jpg)
Η τέχνη για μένα πρέπει να είναι ο γυμνισμός της ψυχής! Όχι μια απλή έκθεση, αλλά ένα ενδοσυνειδητό ιδεογράφημα! Όχι κάτι για να γεμίζει το κενό πάνω απ το τζάκι αλλά μια δίοδος στο χωροχρόνο! Να μην ταιριάζει με τις κουρτίνες! Να είναι σαν προσευχή και σαν εξομολόγηση! Από την σύλληψη και τη γέννηση της ιδέας μέχρι την περαίωση και την μορφή, μια μάχη με τον ίδιο τον πόλεμο! Να είναι ευχή και όχι κατάρα... να ΄ναι ταυτόχρονα γιαγιά και εγγονή, κόρη, αδερφή και μάνα!
Ποιος είναι
Ο Αργύρης Ρήμος γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1980 και μεγάλωσε στην πόλη της Καστοριάς. Όχι ιδιαίτερα επιμελής μαθητής κατά την εφηβεία, αλλά κρυφά ερωτευμένος με την ιστορία, τα αρχαία ελληνικά και τη γεωμετρία, έδειχνε και δείχνει ιδιαίτερο σεβασμό στον Όμηρο, τον Αίσωπο, τον Πυθαγόρα και τον Μέγα Αλέξανδρο. Ώσπου γνώρισε τη φιλοσοφία και ερωτεύτηκε τον Σωκράτη. Τα σπιρουνιάσματα όπως ο ίδιος αναφέρει για την ενασχόλησή του με την ζωγραφική, τα έλαβε από τον πατέρα του Κωνσταντίνο, αυτοδίδακτο και αυτοδημιούργητο Καστοριανό ζωγράφο και λάτρη των χρωμάτων. Ό,τι δεν μπορείς να αποφύγεις, τουλάχιστον απόλαυσέ το μας λέει χαρακτηριστικά. Ενδοοικογενειακοί θρύλοι, τον θέλουν απόγονο του Papamarkov, αγιογράφου του καθεδρικού ναού του Αγίου Αλεξάντερ Νιέβσκι στη Σόφια. Σπουδάζει ζωγραφική στο 3ο εργαστήριο του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα από το 2010, με αρωγό, καθηγητή και καθοδηγητή τον Χάρη Κοντοσφύρη. Είχε καθηγητές τους Γιάννη Ζιώγα, Γιάννη Καστρίτση, Χρήστο Τσώτσο, Δήμητρα Σιατερλή, Μαργαρίτα Ρόμπου, Φωτεινή Καρυωτάκη, Ingo Dunnebier, Ανδρέα Ανδρέου, Αγγελική Αυγητίδου κ.α. Έχει παρακολουθήσει διάφορα μαθήματα, όπως γλυπτική, χαρακτική, ψηφιδωτό, , αρχιτεκτονικό και γραμμικό σχέδιο, φωτογραφία τρισδιάστατες εφαρμογές, κ.α. Έχει λάβει κατά καιρούς μέρος σε workshops τεχνικών χύτευσης με τον γλύπτη Φίλλιπο Καλαμάρα και σε σεμινάρια ξηράς δόμησης και ειδικών κατασκευών στην KNAUF A.E. στον Στάνο Αμφιλοχίας
Έχει εργαστεί σαν τεχνικός ξηράς δόμησης και ειδικών κατασκευών από το 1997 έως και το 2010, σε διακοσμήσεις εσωτερικών και εξωτερικών επαγγελματικών χώρων, κατοικίας, γραφείου όπως και σε σκηνικά θεάτρου και τηλεόρασης Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στο Ξινό Νερό Φλώρινας «WE ART WHAT? ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΤΕΧΝΗ ΕΊΜΑΣΤΕ;», στη «ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ» ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΤΕΕΤ ΦΛΩΡΙΝΑΣ στο Νεστόριο Καστοριάς, 2012, στην « ΠΑΡΕΑ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΕΚΘΕΤΕΙ» Βίλα Στέλλα, Ηράκλειο ? Αττικής, 2012, στα «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΔΗΜΟΥ ΦΛΩΡΙΝΑΣ - ΠΟΤΑΜΟΣ ΣΑΚΟΥΛΕΒΑΣ» 2012, στις «ΜΙΚΡΕΣ ΦΟΡΜΕΣ» - gallery512 ? Πτολεμαΐδα 2012, στο «Αφιέρωμα στον Θεόδωρο Αγγελόπουλο» - Αντιπεριφέρεια Φλώρινας 2012, στις εικαστικές δράσεις «2ο RIVER pARTy» Νεστόριο Καστοριάς 2013, όπου συντόνισε την πρόταση συνεργασίας του Δήμου Νεστορίου και του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Φλώρινας για την δημιουργία Πινακοθήκης και σταθμών φιλοξενίας φοιτητών εικαστικών στο Νεστόριο, στα «πολιτιστικά Δρώμενα» του Δήμου Φλώρινας, 2013 κ.α. ‘Έχει εργαστεί επίσης ως φωτογράφος στο “2ο Golden Apple Music Festival” το 2009 και στην plusArt graphics, 2010. Μας ανοίγει την καρδιά του, το μυαλό του και την ψυχοσύνθεσή του, στον παρακάτω προσωπικό διαδικτυακό εκθεσιακό του χώρο: http://rimosargiriosartgallery.blogspot.com/
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
