ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ 01.02.2014

Γεννήθηκα στην Ξάνθη και σε μικρή ηλικία ήρθα με τους γονείς μου στην Αθήνα. Ρίζες γονιών και παππούδων απο την Σμύρνη και την Πόλη. Μόλις τελείωσα το σχολείο, παρακολούθησα για ένα χρόνο ζωγραφική στο εργαστήριο του Γιώργου Μαυροϊδή στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας.  Διέκοψα για να εργαστώ.  Ο Τραπεζικός χώρος ήταν για μένα μονόδρομος αφού όλη μου η οικογένεια και οι στενοί συγγενείς εργάζονταν σε Τράπεζες. Παράλληλα με την εργασία μου έκανα Οικονομικές Σπουδές και Σπουδές Ψυχολογίας.  Εδώ και τρία σχεδόν χρόνια αποφάσισα να συνεχίσω το όνειρό μου σπουδάζοντας  Ζωγραφική! Την πρώτη χρονιά με τους Τάσο Μισούρα στο χρώμα και το Νίκο Κασκούρα στο σχέδιο και τώρα με τον Αχιλλέα Πιστώνη στη ζωγραφική και τη Μαριάννα Κατσουλίδη στη Χαρακτική. ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ

Ομαδικές εκθέσεις 

5/2012   Gallery AKTO – The ID / The ODD 

11/2013 Gallery Καπλανών 5 « ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α’»

 Δε μπορώ να πώ οτι συνέχισα απο το σημείο που σταμάτησα! Ολα έχουν αλλάξει! Οι χώροι, οι συνθήκες ακόμα και οι μυρωδιές! Αλλά η γραφή του κάρβουνου στο στρατσόχαρτο και το άπλωμα του λαδιού στο τελάρο παραμένει ίδια και απαράλλαχτη! 

Η προσωπικότητα και οι κατευθύνσεις  των δασκάλων  μου Γιώργου Μαυροϊδή και Γιώργου Βογιατζή, ο θαυμασμός μου για τις γιγαντοαφίσσες του Γιώργου Βακιρτζή, με ακολούθησαν ακόμα κι όταν περιπλανήθηκα σε διάφορους απο την τέχνη χώρους. Απο τους μεγάλους μου δασκάλους πήρα μαθήματα ζωής, ήθους και ιδιοσυγκρασία “εργάτη” με ότι κι? άν καταπιάστηκα.

Οι σκληρές εμπειρίες βοήθησαν τη γραφή μου που ήταν απο πάντα αδρή και καθοριστική.  Παραμένω πεισματικά προσκολλημένη στο ακαδημαϊκό σχέδιο και πολλές φορές επανέρχομαι αποτυπώνοντας σε στρατσόχαρτο με κάρβουνο προτομές, αγάλματα ή  οικογενειακές φιγούρες  σε σύντομες στάσεις.

Επανέρχομαι όχι για να θυμηθώ και να ξαναζήσω την αυστηρότητα της  Σχολής, αλλά γιατί νοιώθω σαν να πίνω κάθε φορά καθαρό νερό απ την πηγή!  

Ικανοποιούμαι που μετά τόσα χρόνια ? μιά ζωή ? οι  σημερινοί δάσκαλοί μου αποτελούν σήμερα πρότυπα έστω κι? αν ανήκουν σ? άλλη γενιά!

Η ζωγραφική μου είναι παραστατική ? ανθρωποκεντρική.  Προσπαθώ να βρώ την αληθινή εικόνα του προσώπου που απεικονίζεται με την δική μου ματιά. Ψάχνω την ψυχολογική ταυτότητα του ανθρώπου που ζωγραφίζω.  Στους πίνακές μου υπάρχουν εξπρεσσιονιστικά στοιχεία. 

Με συγκινούν οι παλιές οικογενειακές φωτογραφίες. Φωτογραφίες γάμων, επετείων,συγκεντρώσεων. Αλλάζω τα πρόσωπα ανάλογα με την προσωπική μου αισθητική και διάθεση. Ζωγραφίζω με ακρίβεια που εμπεριέχει το στοιχείο της συγκίνησης και των συναισθημάτων μου.

Οι ανθρώπινες φιγούες κυριαρχούν και δίνουν το παρόν απο στιγμές του παρελθόντος. Διεκδικούν θέση στο σήμερα και ρίχνουν φώς στο χθές. Πολλές απ? αυτές δεν ζούν σήμερα. Οι μνήμες τους είναι νωπές και φωτίζουν την καθημερινότητα του χθές.  Τα θέματα μου είναι ασφαλές καταφύγιο και παράλληλα απόπειρα να ενώσω το σώμα με την ψυχή, την ύλη και το πνεύμα.

Είμαι απόλυτα προσγειωμένη στο σήμερα και παρακολουθώ τις εξελίξεις. ‘Ομως όταν θέλω να αποδράσω απο την απόλυτη κρίση που βιώνουμε, αντικρίζω πρόσωπο με πρόσωπο τους ήρωές μου.  

Στην προσωπογραφία  «Γιάννης και νύφη» τη θέση της νύφης έχει πάρει μιά άγνωστη, μιά ρομαντική  μορφή της φαντασίας μου ενώ ο γαμπρός είναι ο παππούς μου ζωγραφισμένος με πολλή συγκίνηση και νωπές μνήμες απο τις διηγήσεις του για την Πατρίδα που άφησε πίσω του. Θυμάμαι ακόμα τα δάκρυά του γιατί ακροβατούσε  ανάμεσα στην φυσική του Πατρίδα που τον έβλεπε σα ξένο και στην Πατρίδα της καρδιάς του που πάντα τον αμφισβήτησε σαν ?Ελληνα.

Σε άλλη οικογενειακή φωτογραφία των αρχών του 20ου αιώνα  δυό νεαρές φίλες  ήταν το ερέθισμα για το έργο ?Το φεγγάρι της Πόλης?. Απεικονίζονται η γιαγιά μου γνήσιο fashion icon της εποχής  και η στενή της φίλη Χρυσάνθη με φόρεμα δόκιμης μοναχής. Ο τίτλος του έργου προέκυψε μετά την ολοκλήρωσή του, αφού το πρόσωπο της δόκιμης μοναχής που νεαρή αυτοκτόνησε για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, έμοιαζε με μισό φεγγάρι! 

Τα δύο έργα είναι ζωγραφισμένα με λάδι σε καμβά.

Αργότερα η ?Χρυσάνθη? αποτέλεσε κίνητρο και για μικρότερο έργο ? προσωπογραφία με ακρυλικά.

Παρατηρώ οτι ανάλογα με το υλικό ή ακόμη και τη σύνθεση του έργου μου, η γραφή μου διαφέρει. Αυτό το στοιχείο δε με προβληματίζει ούτε όμως και αυτούς που παρακολουθούν την πορεία μου θα έπρεπε να προβληματίσει. Είναι στη φύση μου η λεπτομερής έρευνα κατά την φάση των προσχεδίων και της προετοιμασίας. Προκειμένου να ολοκληρώσω την έμπνευσή μου ανατρέχω σε βιβλιογραφία, συνθήκες και ήθη της εποχής. 

Ολοκληρώνω με μιά ευχή:

Η επιθυμία μου είναι να μην εξακολουθήσουμε να ζούμε σε ατμόσφαιρα απόλυτης κρίσης. Ελπίζω και εύχομαι τα έργα μου να ταξιδεύουν όσους επιλέγουν να με ακολουθήσουν φορτίζοντας τις δικές τους μνήμες και να συμβάλλω με τις δυνάμεις μου στην προσπάθειά τους για ονειρική περιπλάνηση!

Στοιχεία επικοινωνίας: 

Irene.vogiatzi.7@facebook .com

E-Mail vogiatzi.irene@gmail.com