Γράφει ο Γιάννης "ΔΟΝ ΣΑΝΤΖΟ" ΒΟΥΛΤΣΙΔΗΣ
Την ώρα που ο Απολλιναίρ τράβαγε την ξεχασμένη σκιά του Μπωντλαίρ πάλι πάνω, μου θύμισε την δουλειά μου: Μια ξεχασμένη φιγούρα στο βάθος του σεντουκιού, μα ακόμα ζωντανή, έστω με τα ίχνη μιας στάχτης ερωτευμένης πάνω της, πως πάλλεται πάνω στο τελάρο από το φως και την υγρή ανάσα του Καραγκιοζοπαίχτη: Όλα κάπου – κάπως - κάποτε ένα ευγενικό χέρι καρτερούσε να μας τραβήξει πάνω ? σαν πεθάνουμε και δίπλα ? ενόσω ζούμε …
Αυτή την αισθαντικότητα δυστυχώς την διαθέτουν λίγοι κι αποκλειστικά ποιητές. Καλά το ‘λεγε πάλι ο Απολλιναίρ: Μήτε ο κόσμος ανανεώνεται με το ξαναπάρσιμο της Βαστίλης. Ξέρω πως μόνο εκείνοι που είναι ριζωμένοι στην ποίηση θα ξαναφτιάξουν τον κόσμο.
Σημειώσεις: Κάποια εποχή η ποίηση του Μπωντλαίρ είχε πέσει σε αφάνεια και ο Απολλιναίρ την επανεκκίνηση. Υπήρξε ιδρυτής υπέροχων λογοτεχνικών περιοδικών.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
