Μια δυνατή ιστορία έρωτα και επιβίωσης με φόντο τη Θράκη

Με ένα τίτλο που τα λέει όλα εκπέμποντας νοσταλγία, αγάπη και πόνο για την ιδιαίτερή του πατρίδα, ο Δημήτρης Μαργαριτόπουλος, γράφει με έμπνευση και φαντασία για τη Θράκη ένα ιστορικό μυθιστόρημα, που διαδραματίζεται στην περιοχή μας στο τέλος του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα και που παράλληλα με τη ζωή των ηρώων, σκιαγραφεί μία ολόκληρη εποχή. Προτείνει μια δυνατή ιστορία έρωτα και επιβίωσης, λεπτομέρειες της οποίας παρουσιάστηκαν το απόγευμα της Δευτέρας στο βιβλιοπωλείο Δημοκρίτειο στην Κομοτηνή. 

Η παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Μαργαριτόπουλου "Αχ Θράκη μου", έγινε με τη στήριξη ως χορηγού επικοινωνίας της εφημερίδας του ράδιο Χρόνος και  συγκέντρωσε πλήθος κόσμου. Σε αυτήν συμμετείχε το εργαστήρι "Νότα" του Χρήστου Χατζόπουλου, επενδύοντας μουσικά την εκδήλωση. Την παρουσίαση του βιβλίου έκανε η ιστορικός και φιλόλογος Έφη Καραπούλη, ενώ κείμενα διάβασε ο ηθοποιός Φιλοποίμην Ανδρεάδης. Ο Δημήτρης Μαργαριτόπουλος γεννήθηκε το 1941 στον Βαπτιστή Κιλκίς. Σπούδασε γεωπονία στο Πανεπιστήμιο Hohenheim της τότε Δυτικής Γερμανίας. Κατοικεί στη Θεσσαλονίκη. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα "Ένα πηλίκιο άγριες φράουλες" (2001), "Οι τελευταίοι της μεγάλης τρέλας" (2003) και "Ακρόπολις εξπρές" (2004).

ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ

Οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να βιώσουν μια ιστορία προσφυγιάς, όπως την βίωσαν και οι γονείς του συγγραφέα. «Εγώ είμαι Θρακιώτης, είπε ο ίδιος, αναφέροντας ότι «οι γονείς μου ήρθαν πρόσφυγες το ’22, είμαι απόγονος προσφύγων, είμαι δηλαδή πρόσφυγας δεύτερης γενιάς». Το βιβλίο είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, το οποίο στην ουσία χωρίζεται σε δύο μεγάλες ενότητες. Η πρώτη ενότητα αναφέρεται στον τρόπο ζωής των ηρώων. Οι ήρωες στο βιβλίο είναι απλοί άνθρωποι, όχι μεγαλοαστοί, αλλά εργάτες, καρβουνιάρηδες, τσομπάνηδες, αγρότες, αγωγιάτες. Ο συγγραφέας αναφέρει λεπτομέρειες για την ζωή αυτών των ανθρώπων, για την καθημερινότητα τους, για τις συνήθειες τους, πως ζούσαν, πως μιλούσαν, πως ερωτεύονταν, πως παντρεύονταν, ποιες ήταν οι σχέσεις τους με τους αλλόθρησκους, ποιες ήταν οι σχέσεις τους με ανθρώπους ανά την Ελλάδα. Στο δεύτερο μισό το βιβλίο αναφέρεται στα μαρτύρια των Θρακιωτών, όπως τα περιγράφει ο κ. Μαργαριτόπουλος, σημειώνοντας πως «οι Θράκες εκδιώχθηκαν από τις πατρίδες τους δύο φορές, την πρώτη φορά από το 1913 έως το 1918 και τη δεύτερη φορά το 1922-1923 που ήταν και η οριστική». 

ΤΟ «ΑΧ» ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΡΑΚΗ

Η προσφυγιά που βίωσαν οι γονείς του και τα ακούσματα που είχε από αυτούς, αλλά και από συντοπίτες του Θρακιώτες αποτέλεσαν την αφορμή για τη συγγραφή του βιβλίου. Ο ίδιος ο κ. Μαργαριτόπουλος θυμάται, «η μάνα μου με αυτό το «αχ» αναφέρονταν στην πατρίδα, ήταν κάτι που έλεγε συχνά. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος που δεν μιλούσε πολύ, ίσως επειδή δεν μπορούσε να αντέξει την αναφορά στην πατρίδα. Στο βιβλίο «Αχ, Θράκη» συναντάμε πραγματικές πτυχές ιστορίας, ηθών, εθίμων, λαογραφίας της Θράκης. Ουσιαστικά είναι «ένας ιστορικός καμβάς με την ιστορία όπως είναι, με απόλυτο σεβασμό στην ιστορία της περιοχής. Είναι ιστορία περίπου 50 χρόνων όπου υπάρχουν και πραγματικά πρόσωπα, αλλά και φανταστικά, πρόσωπα της μυθοπλασίας. Υπάρχει μια μίξη πραγματικών και φανταστικών γεγονότων, ωστόσο η ιστορία είναι πραγματική, όπως ακριβώς έγινε καταγράφεται και στο βιβλίο». 

Ο συγγραφέας προτείνει το βιβλίο του σε όλους ανεπιφύλακτα, σημειώνοντας βέβαια ότι οι κάποιας ηλικίας άνθρωποι στην ιστορία αυτή θα βρουν τον πατέρα τους, τον παππού τους, την μάνα τους, τη γιαγιά τους, ανεξαρτήτως από πιο μέρος της Θράκης κατάγονται. 

Δήμητρα Συμεωνίδου