Κων. Κόλλια: «Νοιώθω σαν Ελληνίδα τον ρατσισμό στο εξωτερικό»

Η φωτογράφος Κων. Κόλια επιδιώκει με την έκθεσή της στην Κομοτηνή να στείλει μηνύματα αισιοδοξίας, δείχνοντας το δρόμο στην Ελλάδα του σήμερα όπου πρέπει να βλέπουμε με αισιόδοξη ματιά το φως στο τούνελ. Η ίδια συμπληρώνει 15 χρόνια ενασχόλησης με την φωτογραφία. 

«Πάντα μου άρεζε η φωτογραφία -θα πει στο «Χ»- και κάποια στιγμή ένας διάσημος φίλος μου στην Κολωνία μου είπε γιατί δεν το συνεχίζεις, έχεις καλό μάτι και μου έδωσε το θάρρος να ασχοληθώ πιο συστηματικά. Ειδικότερα ο  Χανς και η Πετίνα Γούβα με παρότρυναν να το κάνω επαγγελματικά και το ξεκίνησα πριν 15 χρόνια.  Πάντα έχω ένα θέμα και το προσεγγίζω με πολλές οπτικές πλευρές. Τα τελευταία χρόνια με αντιμετωπίζουν δύσκολα στο εξωτερικό σαν Ελληνίδα και το νοιώθω πολύ έντονα. Και ειδικά τώρα που έκανα την έκθεση «Μάνα γη» ακούστηκαν πάρα πολλά. 

-Όσον αφορά την τέχνη μου το όνειρό μου είναι πάντοτε να αγγίζω τους ανθρώπους κάτι ανάλογο με την μουσική. Όταν ένας μουσικός  τραγουδά σε συγκινεί συνήθως Ασχολούμαι με ανθρώπους και θέλω κι εγώ να τους συγκινώ, να τους αγγίζει η φωτογραφία μου».

 Η φωτογράφος Κωνσταντίνα Κόλλια, παρουσιάζει μέλη της οικογένειάς της και του κοντινού συγγενικού της περιβάλλοντος με τον πλούτο της Μάνας Γης στο κεφάλι «ως στέμμα». Η θέση των φρούτων και των λαχανικών στο κεφάλι – πάνω ακριβώς από το μυαλό, δείχνει το δρόμο για να ξανασυναντηθεί η ελληνική συνείδηση με την αστείρευτη δύναμη και στήριγμά της, που είναι τα προϊόντα της ευλογημένης ελληνικής γης. Να ξαναβρεθεί η ελληνική ταυτότητα που χάθηκε στην πλασματική ευμάρεια και στην πλήρη υιοθέτηση του ξενόφερτου. Πρόκειται για ανθρώπους της καθημερινότητας που ποζάρουν στο φακό απλά κι αληθινά. Η φωτογράφος προτείνει μέσα από δικό της πρίσμα μια λύση για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα.  Άνθρωποι ? παραγωγή ? εμπιστοσύνη ? ελπίδα ? δουλειά και αγάπη.

H ίδια ασχολήθηκε και με την παραγωγή ταινιών μικρού μήκους, όπως «Ο χορός της Βασιλοπάρδαλης» μια ταινία μικρού μήκους δύο λεπτών διαπραγματεύεται η ζωή του Έλληνα που μάχεται με σύμμαχό του τον χορό, σε δύσκολες κι ευτυχισμένες στιγμές που μπορεί να τη δει ο επισκέπτης μέσα από λαπ τοπ που υπάρχει  και στην έκθεση φωτογραφίας.

Σ.Φ.