Ο Κωνσταντίνος Πιλάβιος που μας συγκίνησε με τις μικρού μήκους ταινίες του «Τι είναι αυτό» και «Μικρές χαρές», επέστρεψε με το «Fatherly Love». Μία ιστορία για το τραγικό δίλημμα που αντιμετωπίζει μία μητέρα όταν ετοιμάζεται να ταξιδέψει στο Λονδίνο για το γάμο του γιού της, ενώ ο πατέρας της αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα υγείας στην Αθήνα. Μία ταινία απλή, λιτή χωρίς υπερβολές που σε αγγίζει όμως σε βάθος μέσα από τις δυνατές ερμηνείες του Γιώργου Μιχαλακόπουλου και της Ανθής Ανδρεοπούλου. Γράφει ο Στάθης Κόλιας
Πώς φτάσαμε στο «Fatherly love» από το «Τι είναι αυτό;» του 2007.
- «Ήθελα πολύ καιρό να το κάνω, συγκεκριμένα 3 χρόνια το είχα στο μυαλό μου. Βρέθηκε το μπάτζετ το Δεκέμβριο του 2010, έτσι τον Ιανουάριο του 2011 ξεκινήσαμε τα γυρίσματα. Το «Fatherly Love» έχει να κάνει με το να αφήνεσαι, να μην γραπώνεσαι σε λεπτομέρειες. Πρόκειται για μία πραγματική ιστορία, την οποία μάλιστα την είχε γράψει ο πατέρας μου κάποια στιγμή το 2009 στο προσωπικό του blog, και όταν την διάβασα ?γνωρίζοντας και τα πραγματικά πρόσωπα της ιστορία, ήθελα να τη μοιραστώ με τον κόσμο. Είχα και τη χαρά να συμμετέχει και ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος. Ουσιαστικά η ταινία τελείωσε μέσα στο 2011. Για ένα χρόνο γύρισε τον κόσμο σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αμερική, οπότε ήρθε η ώρα της για τη δημόσια προβολής της, πρεμιέρα της οποίας είχαμε την Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου, μέσω του διαδικτύου. Ούτως ή άλλος αυτό περίμενα, και αυτό ήθελα. Το κοινό στα φεστιβάλ είναι συγκεκριμένο, και σίγουρα δεν αντιπροσωπεύει το πραγματικό κοινό. Στην τελική για αυτό το λόγο δημιουργούμε, για να το δει ο κόσμος.»
Μελλοντικά σχέδια μικρού ή μεγάλου μήκους. -«Υπήρχαν κάποια σχέδια πριν από «Fatherly Love», για μία κανονικού μήκους ταινία, την οποία μάλιστα ήθελα να γυρίσω στη Βόρεια Ελλάδα, στην Κομοτηνή, την Ξάνθη και την Αλεξανδρούπολη συγκεκριμένα. Λόγω κάποιων συγκυριών την άφησα, και ξαναεπέστρεψα στις μικρού μήκους. Είμαι σε αναζήτηση της ιδέας, αν βρεθεί κάτι φυσικά και θα το προχωρήσω. Δεν είναι το οικονομικό τόσο το πρόβλημα, όσο του να βρεθεί κάτι που θα μας αρέσει. Θέλω να κάτω κάτι σίγουρα μέσα στο 2013.»
Οι οικονομικές συγκυρίες και η τέχνη. -«Το θέμα δεν είναι πάντα χρηματικό. Πιστεύω περισσότερο είναι το να θέλουμε να δημιουργήσουμε, να πετύχουμε στόχους κτλ. Χρήματα υπάρχουν, ή δεν υπάρχουν ή κάπου τα έχουμε κρυμμένα, δεν ξέρω. Άμα βάλουμε στόχο τη δημιουργία, σε όποιο επίπεδο είτε μιλάμε για ταινία και κινηματογράφο, είτε για οτιδήποτε θα το κάνουμε. Εστιάζω το πρόβλημα στη θέληση και μετά στα χρήματα, όπως επίσης και στη νοοτροπία. Βλέπω τη γενιά μου, αλλά και την προηγούμενη ακόμα, να ασχολείται με κάτι, μόνο αν υπάρχει προοπτική κέρδους και χρημάτων. Είμαι αντίθετος σε αυτό. Όπως έχω και ενστάσεις αν το σύνολο των ελληνικών κινηματογραφικών παραγωγών αντιπροσωπεύει αυτή τη στιγμή την Ελλάδα. Ακόμα και αυτές που βγαίνουν στο εξωτερικό, και αναφέρομαι ακόμα και στα δικά μου έργα. Έχουμε μία τάση να κάνουμε έργα τα οποία έχουν μία κατάθλιψη, μία στεναχώρια μέσα τους. Δεν νομίζω ότι αυτός ο κινηματογράφος αντιπροσωπεύει τη μεγάλη μερίδα του σύγχρονου Έλληνα. Βλέπω ότι υπάρχουν δύο τάσεις. Είτε να βγαίνουν ταινίες με βάση την τηλεόραση, τόσο σεναριακά όσο και στο θέμα παραγωγής, ή από την άλλη εντελώς καταθλιπτικές ταινίες, με σενάρια και σκηνοθεσία που θα ταίριαζε περισσότερο στο Σουηδικό κινηματογράφο.»
Η αρχή και η πορεία του Κ. Πιλάβιου. -«Ο πατέρας μου ήταν παραγωγός στην τηλεόραση, οπότε μπορώ να πω ότι μεγάλωσα μέσα στα πλατό. Μάλιστα μου είχε κάνει δώρο μία κάμερα όταν ήμουν μικρός. Από τότε μου κέντρισε το ενδιαφέρον, μάζευα τους φίλους μου και κάναμε μικρές ταινιούλες μόλις στα έντεκα ή δώδεκά μου χρόνια. Λίγο αργότερα θυμάμαι να λέω ότι, «ναι αυτό θέλω να κάνω, με αυτό θέλω να ασχοληθώ». Εκτός από τη σκηνοθεσία ασχολούμαι με τη ραδιοφωνική παραγωγή, είμαι στην ομάδα του διαδικτυακού ραδιοφώνου Off Radio, και είμαι και μεγάλος λάτρης της μαγειρικής. Σε αυτά τα τρία επικεντρώνομαι ως επί το πλείστον..»
Απολαύστε το!
Μελλοντικά σχέδια μικρού ή μεγάλου μήκους. -«Υπήρχαν κάποια σχέδια πριν από «Fatherly Love», για μία κανονικού μήκους ταινία, την οποία μάλιστα ήθελα να γυρίσω στη Βόρεια Ελλάδα, στην Κομοτηνή, την Ξάνθη και την Αλεξανδρούπολη συγκεκριμένα. Λόγω κάποιων συγκυριών την άφησα, και ξαναεπέστρεψα στις μικρού μήκους. Είμαι σε αναζήτηση της ιδέας, αν βρεθεί κάτι φυσικά και θα το προχωρήσω. Δεν είναι το οικονομικό τόσο το πρόβλημα, όσο του να βρεθεί κάτι που θα μας αρέσει. Θέλω να κάτω κάτι σίγουρα μέσα στο 2013.»
Οι οικονομικές συγκυρίες και η τέχνη. -«Το θέμα δεν είναι πάντα χρηματικό. Πιστεύω περισσότερο είναι το να θέλουμε να δημιουργήσουμε, να πετύχουμε στόχους κτλ. Χρήματα υπάρχουν, ή δεν υπάρχουν ή κάπου τα έχουμε κρυμμένα, δεν ξέρω. Άμα βάλουμε στόχο τη δημιουργία, σε όποιο επίπεδο είτε μιλάμε για ταινία και κινηματογράφο, είτε για οτιδήποτε θα το κάνουμε. Εστιάζω το πρόβλημα στη θέληση και μετά στα χρήματα, όπως επίσης και στη νοοτροπία. Βλέπω τη γενιά μου, αλλά και την προηγούμενη ακόμα, να ασχολείται με κάτι, μόνο αν υπάρχει προοπτική κέρδους και χρημάτων. Είμαι αντίθετος σε αυτό. Όπως έχω και ενστάσεις αν το σύνολο των ελληνικών κινηματογραφικών παραγωγών αντιπροσωπεύει αυτή τη στιγμή την Ελλάδα. Ακόμα και αυτές που βγαίνουν στο εξωτερικό, και αναφέρομαι ακόμα και στα δικά μου έργα. Έχουμε μία τάση να κάνουμε έργα τα οποία έχουν μία κατάθλιψη, μία στεναχώρια μέσα τους. Δεν νομίζω ότι αυτός ο κινηματογράφος αντιπροσωπεύει τη μεγάλη μερίδα του σύγχρονου Έλληνα. Βλέπω ότι υπάρχουν δύο τάσεις. Είτε να βγαίνουν ταινίες με βάση την τηλεόραση, τόσο σεναριακά όσο και στο θέμα παραγωγής, ή από την άλλη εντελώς καταθλιπτικές ταινίες, με σενάρια και σκηνοθεσία που θα ταίριαζε περισσότερο στο Σουηδικό κινηματογράφο.»
Η αρχή και η πορεία του Κ. Πιλάβιου. -«Ο πατέρας μου ήταν παραγωγός στην τηλεόραση, οπότε μπορώ να πω ότι μεγάλωσα μέσα στα πλατό. Μάλιστα μου είχε κάνει δώρο μία κάμερα όταν ήμουν μικρός. Από τότε μου κέντρισε το ενδιαφέρον, μάζευα τους φίλους μου και κάναμε μικρές ταινιούλες μόλις στα έντεκα ή δώδεκά μου χρόνια. Λίγο αργότερα θυμάμαι να λέω ότι, «ναι αυτό θέλω να κάνω, με αυτό θέλω να ασχοληθώ». Εκτός από τη σκηνοθεσία ασχολούμαι με τη ραδιοφωνική παραγωγή, είμαι στην ομάδα του διαδικτυακού ραδιοφώνου Off Radio, και είμαι και μεγάλος λάτρης της μαγειρικής. Σε αυτά τα τρία επικεντρώνομαι ως επί το πλείστον..»
Απολαύστε το!
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News