Η δημόσια εκπαίδευση στα μουσικά και καλλιτεχνικά σχολεία της χώρας κινδυνεύει!

Ο Πλάτων έλεγε πως «αν αλλάζουν οι νόμοι της μουσικής, θα πρέπει να αλλάξουν και οι νόμοι της πολιτείας»... «Μουσική είναι η ομορφιά του σύμπαντος», έλεγε ο ίδιος σοφός. «Η μουσική χωρίς να προσφέ¬ρει γνώση, πλάθει στον άνθρωπο δια μέσου του εθισμού ένα είδος μέ¬τρου και αρμονίας μέσα από την με¬λωδία και τον ρυθμό (...) επειδή ο ρυθμός και η μελωδία εισχωρούν στα τρίσβαθα της ψυχής, και αδράχνοντάς την με δύ¬ναμη μεγάλη φέρνουν μέσα της ευ¬πρέπεια και της δίνουν ομορφιά (...) Η γνώμη μου είναι ότι η αγωγή πρέπει να βασίζεται στην μουσική και την ποίηση...». «Η καλή μουσική καλλιεργεί τα καλά σπέρ¬ματα της ψυχής του ανθρώπου και αντιθέτως η κακή μουσική καλ¬λιεργεί τα κακά σπέρματα». «Ποια θα είναι λοιπόν αυτή η παιδεία; Ή μήπως είναι δύσκολο να βρούμε εμείς παιδεία καλύτερη απ’ αυτήν που η μακροχρόνια πείρα έχει καθιερώσει; Και είναι η παι¬δεία αυτή για μεν τα σώματα η γυ¬μναστική, για δε την ψυχή η μουσική (...) Θα αφήσουμε, λοιπόν, έτσι ασυλλόγιστα ν? ακούνε τα παι¬διά παραμύθι και μουσική που έφτιαξε ο πρώτος τυχόν και να δέ¬χονται στην ψυχή τους παραστά¬σεις ως επί το πλείστον αντίθετες από γνώμες, που πιστεύουμε ότι θα πρέπει ν? ασπάζονται όταν θα έχουν ολοκληρωθεί ως άνθρωποι; Όταν, λοιπόν, τα παιδιά, από τα πρώτα τους κι ό¬λας παιγνίδια, δεχθούν μέσα τους δια μέσου της μου¬σικής και της ποιήσεως την ομορφιά (...) τ? ακολουθεί σ? όλα και τα δυναμώνει, διορθώνοντας και ό,τι τυχόν πρωτύτερα πήγαινε στραβά στην πόλη». «Να κοιτάξουμε να βρούμε ποιοι ρυθμοί εκφράζουν έναν άνθρωπο που ζει με ευπρέπεια κι αντρειοσύνη (…) και να προσαρμόσουμε το μέτρο και την μελωδία στον λόγο ενός τέτοιου αν¬θρώπου (...), η χάρη και η κομψό¬τητα της μορφής και η χοντροκοπιά από την άλλη πηγαίνουν αντιστοίχως με τον καλό ή με τον κακό ρυθμό» («Πολιτεία»). «Μουσικήν ποίει και εργάζου», έλεγαν Πλάτων και Σωκράτης («Φαίδ.», 60Ε).

Αυτά έλεγε ο μέγας σοφός. Και σωστά τα έλεγε. Γιατί όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Διότι σήμερα, που δεν καλλιεργούνται τα παιδιά με μουσική παιδεία, τα αποτελέσματα είναι ορατά, σε κοινωνικό, ψυχολογικό και πολιτισμικό επίπεδο... Ο κύριος λόγος της υπάρξεως της κρίσης, είναι η απαιδεία των Ελλήνων, την οποία καλλιέργησαν όλες οι «κυβερνήσεις», κυρίως από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και μετά...

Τα Μουσικά και  Καλλιτεχνικά  Σχολεία είναι ένας θεσμός, που κοσμεί την δημόσια εκπαίδευση και τον πολιτισμό στην χώρα μας. Και τώρα κινδυνεύει (και ο θεσμός, και ως συνέπειά του και η χώρα). Κι αυτό καλείται προδοσία.

Η Πανελλήνια Ένωση Γονέων Μουσικών και  Καλλιτεχνικών  Σχολείων εξέδωσε ανακοίνωση, η οποία, μεταξύ άλλων, λέγει «Από την αρχή της σχολικής χρονιάς, περισσότερες από 10.000 διδακτικές ώρες χάνονται κάθε εβδομάδα στα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία της χώρας. Η κυβέρνηση, μέσω του υπουργείου Παιδείας, όχι μόνον αδιαφορεί, αλλά και προειδοποιεί πως την επόμενη σχολική χρονιά τα πράγματα θα είναι ακόμα χειρότερα?

Λένε δηλαδή, με λίγα και κυνικά λόγια, πως είτε έτσι, είτε αλλοιώς, θα έχουμε μουσικά σχολεία χωρίς ώρες μουσικής, καλλιτεχνικά σχολεία χωρίς ώρες ειδικών μαθημάτων, άρα τα σχολεία θα συρρικνωθούν και πιθανόν θα κλείσουν.   

Ξέρουμε πως η κατάσταση αυτή δεν αφορά μόνον τα σχολεία μας», συνεχίζει η ανακοίνωση. «Χιλιάδες μαθητές εφέτος δεν μπορούσαν να μετακινηθούν στα υπερτοπικά σχολεία, γιατί οι περικοπές οδήγησαν για πάνω από δύο μήνες στην κατάργηση των μεταφορών και το πρόβλημα ειδικά στην επαρχία συνεχίζεται. Ξέρουμε:

▶ πως δεκάδες τμήματα συγχωνεύθηκαν, 

▶ πως σχολεία συνενώνονται, 

▶ πως μαθητές τσουβαλιάζονται σε ανεπαρκείς αίθουσες, 

▶ πως σχολεία κλείνουν προς δόξα του «πρώτα ο μαθητής».

▶ πως παιδιά λιποθυμούν από ασιτία στο σχολείο, 

▶ πως κάνουν μάθημα σε παγωμένες αίθουσες με τον κακοπληρωμένο δάσκαλο,

▶ πως στα σπίτια των λαϊκών οικογενειών το φαγητό λιγοστεύει και το κρύο περισσεύει,

▶ πώς η ανεργία, η απόλυση, το λουκέτο απειλεί το αύριο όλων μας και πάνω από όλα της νέας γενεάς,

▶ πως τα «λεφτά υπάρχουν» σε λίστες και φορολογικούς παραδείσους, 

▶ πως θάλασσες λιμάνια βουνά δάση νερό μεταφορές επικοινωνίες δρόμοι ξεπουλιούνται σε όφελος των δανειστών–τοκογλύφων των επικυρίαρχων και των κατόχων του πλούτου, και

▶ ξέρουμε, τέλος, πως πολλοί μας ρωτούν αν μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση έχουμε δίκιο να μιλάμε για την μουσική και καλλιτεχνική παιδεία, ή αυτό είναι μια άχρηστη και περιττή πολυτέλεια.

Λέμε λοιπόν πώς σε όλες τις δύσκολες στιγμές του, ο λαός μας τραγούδησε τον πόνο και την ελπίδα του, ζωγράφισε την δυστυχία αλλά και την χαρά του, πήρε ανάσα από την τέχνη την μουσική και τον πολιτισμό, βρήκε αποκούμπι σε μια μουσική που έφερε στα αυτιά και τα χείλη του, μεγαλούργησε σε όλες τις μορφές της τέχνης, βαδίζοντας στον δύσκολο δρόμο του αγώνα για την λευτεριά την επιβίωση την κοινωνική προκοπή».

Και καταλήγει η ανακοίνωση: «Γι αυτό, λοιπόν, λέμε πως η μουσική και καλλιτεχνική εκπαίδευση είναι ανάγκη. Γι? αυτό, λοιπόν αγωνιζόμαστε, γι? αυτό βγαίνουμε και πάλι στους δρόμους με ένα σύνθημα και ένα τραγούδι στα χείλη.

Για περισσότερα: Πανελλήνια Ένωση Γονέων Μουσικών και Καλλιτεχνικών Σχολείων, www.mousikart.gr

βλ. σχ. Γ. Λεκάκη «Μουσικής μύησις», εκδ. MadMelody, 2012 (τηλ. 2310-282.782)