100 χρόνια Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι «Στην γλώσσα των Αγγέλων… Από την πέννα εκλεκτών Ελλήνων λογοτεχνών»
Με την επιμέλεια της Ελ. Μαστέλλου-Γιαννάκενα και τις εκδόσεις «Πελασγός» κυκλοφόρησε το βιβλίο «Στην γλώσσα των Αγγέλων… Από την πέννα εκλεκτών Ελλήνων λογοτεχνών», ένα ανθολόγιο για τους Βαλκανικούς Πολέμους, επί τη επετείω συμπληρώσεως των 100 χρόνων από τους Βαλκανικούς Πολέμους.
«Ξεφυλλίζοντας, τις σελίδες της Ιστορίας μας, τα 100 χρόνια από την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, όπως και των άλλων πόλεων (Ιωαννίνων, Κοζάνης, Φλωρίνης, Καβάλλας, Κιλκίς κλπ.), τμημάτων της Μακεδονίας, της Ηπείρου και της Θράκης», λέει η επιμελήτρια, «ξαναδιάβασα διάφορα παλαιά καί νέα βιβλία για τους Βαλκανικούς Πολέμους και επανέφερα στην μνήμη μου τις διηγήσεις του πατέρα μου, το καμάρι και την υπερηφάνεια για τον παππού μου και τις ιστορίες για τις ένδοξες εκείνες ημέρες!»
Το παρόν βιβλίο, θα ήταν πραγματικά ένα Ανθολόγιο στην γλώσσα των Αγγέλων - την ελληνική, όπως λέει ο Νικηφ. Βρεττάκος - από την πέννα εκλεκτών λογοτεχνών μας, για τους ήρωες και μάρτυρες των Βαλκανικών Πολέμων – και γιατί όχι επών? «Ένα δώρο τιμής, λέει, και μνήμης για τα παιδιά, τους φίλους ή τα εγγόνια? Ένα ταπεινό κλωνάρι δάφνης και μυρτιάς για εκείνους που διπλασίασαν την πατρίδα μας? Ένα λουλούδι στον τάφο τους? Ένα όπλο στα χέρια μας, τούτες τις ημέρες του ξεπεσμού, του ξεπουλήματος της πατρίδος, της πνευματικής, ηθικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. Μα περισσότερο της Κρίσης των Αξιών, των Ιδανικών και των Οραμάτων. Ένα Ανθολόγιο-δίδαγμα: για παράδειγμα και ελπίδα, για μίμηση και αναγέννηση στους δύσκολους καιρούς μας.
Όμως πρέπει να πολεμήσουμε και θα πολεμήσουμε, συνεχίζει. Πρέπει να αγωνισθούμε και θα αγωνισθούμε. Κι αν πρέπει να πέσουμε, θα πέσουμε ηρωϊκά! Γι᾽ αυτόν τον πόλεμο, γι᾽αυτόν τον αγώνα χρειαζόμαστε όπλα και εφόδια. Κι έχουμε την Πίστη μας, την αγάπη μας στην Ελλάδα, την Ελευθερία, την οικογένεια, τα Ιδανικά μας! Έχουμε τα παραδείγματά μας! Έχουν γραφεί με αίμα από άλλους, που βάδισαν στους δικούς τους δύσκολους καιρούς και νίκησαν! Και θα νικήσουμε! Μακάρι εμείς ή τα παιδιά μας, να δώσει ο Θεός να τριπλασιάσουμε την Ελλάδα μας, όπως λένε άλλωστε και πολλές προφητείες?», ολοκληρώνει η ανθολόγος Ελ. Μαστέλλου-Γιαννάκενα.
Για περισσότερα: «Εκδόσεις Πελασγός», και βιβλιοπωλείο «Η Αλληλεγγύη των Φίλων», Χαρ. Τρικούπη 14, ΤΚ 10679 Αθήναι, τηλ.: 210-64.40.021, 210-36.28.976, τηλ/πο 210-36.38.435, www.hellasbooks.gr και e-mail: acroceramo@hellasbooks.gr
«Θα πάμε όπου πήγαν οι πρόγονοί μας με τα άλογα», δήλωσε ο Ερντογάν?
Και σέρνει στα δικαστήρια τον σκηνοθέτη της σαπουνόπερας
του Σουλεϊμάν...
Το τελευταίο εθνικιστικό-οθωμανικό ξέσπασμα του Τούρκου πρωθυπουργού, Ταγίπ Ερντογάν (ανθρώπου με ποντιακές ρίζες και ίσως και κρυπτο-ελληνικές), θα έπρεπε να είναι αρκετά διδακτικό για τους Ευρωπαίους ηγέτες, αλλά και για τους άραβες της Μέσης Ανατολής.
Μιλώντας στα εγκαίνια του νέου αεροδρομίου στην Κιουτάχεια, είπε ότι «η Τουρκία πρέπει ν’ ακολουθήσει τα βήματα των προγόνων της». Και ως εδώ τίποτε το μεμπτό.
Παρακάτω, όμως, είπε, «κινούμεθα με το μυαλό των μαρτύρων του Τουμλού Μπουνάρ (σ.σ. Μάχη του 1922), κινούμεθα με το πνεύμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας». (Φανταστείτε να έβγαινε ο Έλληνες πρωθυπουργός ? λέμε, τώρα... - και να έλεγε πως κινείται στο πνεύμα της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή της Ελλάδος των «τριών ηπείρων και των πέντε θαλασσών»!)... Επέκρινε την αντιπολίτευση για την κριτική που έκανε στην κυβέρνηση της Τουρκίας σχετικά με τον χειρισμό των θεμάτων στην Γάζα, την Συρία και το Σουδάν και είπε: «Δείχνουμε ενδιαφέρον για ο,τιδήποτε και οποιοδήποτε χώρο σχετίζεται με τους προγόνους μας.
Πρέπει να πάμε όπου πήγαν οι πρόγονοί μας πάνω στ? άλογο (...) Δεν πρέπει να θεωρούμε παθητικότητα την γραμμή του Κεμάλ Ατατούρκ για ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο».
Παράλληλα, επέκρινε το γνωστό σείριαλ για τον σουλτάνο Σουλεϊμάν, το οποίο έχει γίνει αντικείμενο σχολιασμού και καταγγελιών στο τουρκικό ΕΣΡ, μεταξύ άλλων, και για την παρουσίαση της προσωπικής ζωής του ηγεμόνα: «Καταγγέλλω δημόσια τον σκηνοθέτη και τον σταθμό ενώπιον του έθνους», είπε σε υψηλούς τόνους. Το σείριαλ «δεν παρουσιάζει τον σουλτάνο Σουλεϊμάν που γνωρίζουμε, δεν είναι ο νομοθέτης που γνωρίζουμε? Πέρασε 30 χρόνια πάνω στο άλογο όχι στα παλλάτια, όπως βλέπετε, στο σείριαλ», είπε. Και προχώρησε και σε σαφή νομική απειλή: «Προειδοποιήσαμε τις Αρχές γι? αυτό το θέμα και περιμένουμε δικαστική απόφαση. Το έθνος πρέπει να δώσει το κατάλληλο μάθημα μέσα στα όρια του νόμου σ? αυτούς που παίζουν με τις αξίες του έθνους», είπε, αποδεικνύοντας πως είναι οπαδός αυτού που σιχαίνεται κάθε Ευρωπαίος (δηλ. της λογοκρισίας), και δείχνοντας πώς μεταφράζει η σημερινή Τουρκία την ελευθερία έκφρασης και άποψης των καλλιτεχνών. (Πού να είχε δει την δική μας ελευθερία, που έχει φθάσει στα άλλα άκρα, με το θεατρικό έργο υποτίθεται για τον Αθανάσιο Διάκο...). Ο πρώτος πρωθυπουργός που κήρυξε? πόλεμο κατά μιας σαπουνόπερας, λοιπόν, καλά θα κάνει να σκεφτεί να πάει σοβαρά εκεί που πήγαν οι πρόγονοί του με τα άλογα, δηλ. στις στέππες της Μογγολίας, και οι απόγονοί τους να περιορισθούν εκεί, όπου είναι ο φυσικός και ιστορικός τους χώρος...
Μύθος έφη...
Ο θεός δεν πρέπει να ακούει κανέναν...
Οι αρχαίοι Έλληνες θεοί, είχαν ιδιότητες και υποχρεώσεις (όχι μόνο δικαιώματα και απολαβές), που σε κάθε τόπο ήταν διαφορετικά. Άλλωστε εάν κάτι έκανε τον ελληνικό λαό σπουδαίο, αυτό ήταν το ότι δεν δογμάτιζε! Η «θρησκεία» που πρότεινε στον πλανήτη, δεν είχε ούτε δοόγματα, ούτε ιερά βιβλία, και ήταν άκρως φυσιολακτρική!
Αυτές τις ιδιότητες της έδειχναν και με εξεικονίσεις.
Στην Κρήτη, λοιπόν, υπήρχε ένα άγαλμα θεού χωρίς αυτιά! Διότι οι αρχαίοι Κρήτες πίστευαν πως ο «άρχων και κύριος των πάντων» Θεός δεν πρέπει να ακούει κανέναν! Αλλιώς θα ερχόταν σε συναλλαγή με κάθε έναν που κάτι θα ήθελε, που κάτι θα πρότεινε, που κάτι θα πρόσφερε. Αυτό φυσικά δεν το δέχθηκαν οι επόμενες θρησκείες, διότι θα έπαυε η εξουσία των ιερατείων και των ιερέων επί των πιστών, ενώ παράλληλα θα τους αποτελείωνε οικονομικά, αφού βασίζονται στην προσφορά του πιστού, προκειμένου να εισακουσθούν από τον «θεό» οι παρακλήσεις τους...
Ακόμη, ο Φειδίας έφτιαξε πλάι στο άγαλμα της θεάς Αθηνάς έναν δράκο. Πλάι στο άγαλμα της θεάς Αφροδίτης στην Ήλιδα, έβαλε μια χελώνα. Διότι, όπως είπε, και η σοφία (Αθηνά), και η παρθενία και ο έρως (Αφροδίτη) έχουν ανάγκη διαφυλάξεως, οι δε έγγαμοι, έχουν ανάγκη «οικουρίας και φυλακής», δηλ. παραμονής στο σπίτι και συνεχούς επαγρυπνήσεως και προσοχής...
ΠΗΓΗ: Πλουτ. «Περί Ίσιδος και Οσίριδος», 75.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
