Την Τετάρτη 31 Αυγούστου στην Ξάνθη
«Η σύνθεση «Ελληνικοί Διάλογοι» για 2 βιολιά γράφτηκε τον Ιούνιο του 2009 μετά από παρακίνηση του φίλου εκλεκτού βιολιστή Σπύρου Γκιγκόντη στον οποίο είναι και αφιερωμένο. Πηγή έμπνευσης των κομματιών που απαρτίζουν το έργο «Ελληνικοί Διάλογοι» είναι 5 πολύ γνωστοί διάλογοι που συνδέονται άρρηκτα με την Ελληνική Ιστορία και Πολιτισμό...». Ο Σπύρος Γκιγκόντης & η Ελένη Πετρίδου ερμηνεύουν τη σύνθεση που ηχογραφείτε στην Ξάνθη για λογαριασμό της ΦΕΞ. Η συναυλία θα δοθεί την Τετάρτη 31 Αυγούστου και ώρα 21.00 στο Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης
Σημείωμα για το έργο
Η σύνθεση «Ελληνικοί Διάλογοι» για 2 βιολιά γράφτηκε τον Ιούνιο του 2009 μετά από παρακίνηση του φίλου εκλεκτού βιολιστή Σπύρου Γκικόντη στον οποίο είναι και αφιερωμένο.
Πηγή έμπνευσης των κομματιών που απαρτίζουν το έργο «Ελληνικοί Διάλογοι» είναι 5 πολύ γνωστοί διάλογοι που συνδέονται άρρηκτα με την Ελληνική Ιστορία και Πολιτισμό.
Στην αρχή και στο τέλος του έργου ακούγονται ο πρόλογος και επίλογος του όλου έργου που σκοπό έχουν την «ποιητικού» χαρακτήρα εισαγωγή στο όλο έργο και το – με παρόμοιο τρόπο – τελείωμά του. Και στα δύο αυτά κομμάτια η μουσική είναι ίδια, αλλά οι ρόλοι μεταξύ των δύο βιολιών αλλάζουν. Ό,τι στον «Πρόλογο» έπαιζε το πρώτο βιολί, ακούγεται στον «Επίλογο» από το δεύτερο βιολί και αντίστροφα.
Η μουσική των ενδιάμεσων του «Προλόγου» και «Επιλόγου» πέντε ντουέτων, δεν στοχεύει στον καθαρά περιγραφικό στόχο μουσικής «απεικόνισης» του κάθε διαλόγου, αλλά εκφράζει μια γενικότερη αίσθηση και ύφος που ο κάθε διάλογος έχει.
• Στον πρώτο διάλογο Έκτορα και Ανδρομάχης (από την «Ιλιάδα» του Ομήρου) η μουσική εκφράζει την ταραχή του πολέμου. Μέσα στην αντάρα της μάχης, το αντρόγυνο ζει τις δικές του προσωπικές συγκινητικές στιγμές. Το καθήκον υπερισχύει και ο γενναίος πολεμιστής ξαναγυρίζει στη μάχη. Η Ανδρομάχη, σίγουρη ότι ο άνδρας της θα σκοτωθεί, θρηνεί μαζί με άλλες Τρωάδες.
• Στην γνωστή παράδοση για τον διάλογο Θεόφιλου και Κασσιανής αναφέρεται το δεύτερο, στην σειρά ντουέτο (Θεόφιλος : «Εκ γυναικός τα χείρω». Κασσιανή : «και εκ γυναικός τα κρείττω»). Στη μουσική αυτού του μέρους συναντάμε πολλά ισοκρατήματα (που θυμίζουν μακρινά την βυζαντινή μουσική) και επίσης, μελωδικές αποστροφές από το γνωστό τροπάριο της Κασσιάνης, της γυναίκας που με την θαρραλέα της απάντηση στον Θεόφιλο έχασε τον θρόνο και αφιέρωσε την ζωή της στον Θεό.
• Ο τρίτος διάλογος, είναι εμπνευσμένος από το αριστούργημα της Κρητικής λογοτεχνίας «Ερωτόκριτος» του Βιτσέντζου Κορνάρου. Στο απόσπασμα του έργου στο οποίο η μουσική αναφέρεται, οι δύο ερωτευμένοι νέοι – η Αρετούσα και ο Ερωτόκριτος - συναντιόνται μέσα στην νύκτα με πόθο, αλλά και με μεγάλη ανησυχία για το μέλλον της αγάπης τους και λένε τα βάσανά τους.
• Πηγή έμπνευσης για τον τέταρτο διάλογο είναι ένα γνωστό δημοτικό νανούρισμα. Ο κυρ – Βοριά επιστρέφει σπίτι του και η μάνα του, γεμάτη ανησυχία, τον ρωτάει που έλειπε τόσες μέρες. Εκείνος την καθησυχάζει : «χρυσόν υγιόν εβίγλιζα ‘ς την αργυρή του κούνια.»
• Το πέμπτο – και τελευταίο πριν από τον «Επίλογο» - ντουέτο έχει κωμικό χαρακτήρα. Ο μόνιμα πεινασμένος ήρωας του Ελληνικού Θεάτρου Σκιών Καραγκιόζης, με χιουμοριστικό τρόπο ζητάει από την όμορφη Βεζυροπούλα να του πετάξει από το παράθυρο μία καρφίτσα, αλλά, για να μην την χάσει, να την καρφώσει σε ένα καρβέλι ψωμί. Το βασικό μοτίβο του ντουέτου προέρχεται από την μουσική του θεάτρου σκιών.
Στη σύνθεση «Ελληνικοί Διάλογοι» τα δύο βιολιά έχουν απολύτως ισότιμο ρόλο. Η ερμηνεία του έργου απαιτεί ιδιαίτερες δεξιοτεχνικές ικανότητες από τους εκτελεστές.
Σημείωμα για το έργο
Η σύνθεση «Ελληνικοί Διάλογοι» για 2 βιολιά γράφτηκε τον Ιούνιο του 2009 μετά από παρακίνηση του φίλου εκλεκτού βιολιστή Σπύρου Γκικόντη στον οποίο είναι και αφιερωμένο.
Πηγή έμπνευσης των κομματιών που απαρτίζουν το έργο «Ελληνικοί Διάλογοι» είναι 5 πολύ γνωστοί διάλογοι που συνδέονται άρρηκτα με την Ελληνική Ιστορία και Πολιτισμό.
Στην αρχή και στο τέλος του έργου ακούγονται ο πρόλογος και επίλογος του όλου έργου που σκοπό έχουν την «ποιητικού» χαρακτήρα εισαγωγή στο όλο έργο και το – με παρόμοιο τρόπο – τελείωμά του. Και στα δύο αυτά κομμάτια η μουσική είναι ίδια, αλλά οι ρόλοι μεταξύ των δύο βιολιών αλλάζουν. Ό,τι στον «Πρόλογο» έπαιζε το πρώτο βιολί, ακούγεται στον «Επίλογο» από το δεύτερο βιολί και αντίστροφα.
Η μουσική των ενδιάμεσων του «Προλόγου» και «Επιλόγου» πέντε ντουέτων, δεν στοχεύει στον καθαρά περιγραφικό στόχο μουσικής «απεικόνισης» του κάθε διαλόγου, αλλά εκφράζει μια γενικότερη αίσθηση και ύφος που ο κάθε διάλογος έχει.
• Στον πρώτο διάλογο Έκτορα και Ανδρομάχης (από την «Ιλιάδα» του Ομήρου) η μουσική εκφράζει την ταραχή του πολέμου. Μέσα στην αντάρα της μάχης, το αντρόγυνο ζει τις δικές του προσωπικές συγκινητικές στιγμές. Το καθήκον υπερισχύει και ο γενναίος πολεμιστής ξαναγυρίζει στη μάχη. Η Ανδρομάχη, σίγουρη ότι ο άνδρας της θα σκοτωθεί, θρηνεί μαζί με άλλες Τρωάδες.
• Στην γνωστή παράδοση για τον διάλογο Θεόφιλου και Κασσιανής αναφέρεται το δεύτερο, στην σειρά ντουέτο (Θεόφιλος : «Εκ γυναικός τα χείρω». Κασσιανή : «και εκ γυναικός τα κρείττω»). Στη μουσική αυτού του μέρους συναντάμε πολλά ισοκρατήματα (που θυμίζουν μακρινά την βυζαντινή μουσική) και επίσης, μελωδικές αποστροφές από το γνωστό τροπάριο της Κασσιάνης, της γυναίκας που με την θαρραλέα της απάντηση στον Θεόφιλο έχασε τον θρόνο και αφιέρωσε την ζωή της στον Θεό.
• Ο τρίτος διάλογος, είναι εμπνευσμένος από το αριστούργημα της Κρητικής λογοτεχνίας «Ερωτόκριτος» του Βιτσέντζου Κορνάρου. Στο απόσπασμα του έργου στο οποίο η μουσική αναφέρεται, οι δύο ερωτευμένοι νέοι – η Αρετούσα και ο Ερωτόκριτος - συναντιόνται μέσα στην νύκτα με πόθο, αλλά και με μεγάλη ανησυχία για το μέλλον της αγάπης τους και λένε τα βάσανά τους.
• Πηγή έμπνευσης για τον τέταρτο διάλογο είναι ένα γνωστό δημοτικό νανούρισμα. Ο κυρ – Βοριά επιστρέφει σπίτι του και η μάνα του, γεμάτη ανησυχία, τον ρωτάει που έλειπε τόσες μέρες. Εκείνος την καθησυχάζει : «χρυσόν υγιόν εβίγλιζα ‘ς την αργυρή του κούνια.»
• Το πέμπτο – και τελευταίο πριν από τον «Επίλογο» - ντουέτο έχει κωμικό χαρακτήρα. Ο μόνιμα πεινασμένος ήρωας του Ελληνικού Θεάτρου Σκιών Καραγκιόζης, με χιουμοριστικό τρόπο ζητάει από την όμορφη Βεζυροπούλα να του πετάξει από το παράθυρο μία καρφίτσα, αλλά, για να μην την χάσει, να την καρφώσει σε ένα καρβέλι ψωμί. Το βασικό μοτίβο του ντουέτου προέρχεται από την μουσική του θεάτρου σκιών.
Στη σύνθεση «Ελληνικοί Διάλογοι» τα δύο βιολιά έχουν απολύτως ισότιμο ρόλο. Η ερμηνεία του έργου απαιτεί ιδιαίτερες δεξιοτεχνικές ικανότητες από τους εκτελεστές.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
