Ο ιστορικός της τέχνης βρέθηκε στην Κομοτηνή ως εισηγητής σε εκδηλώσεις ου διοργάνωσαν η Πολιτιστική Κίνηση και ο σύνδεσμος φιλολόγων της Ροδόπης ?Είχαμε φτιάξει εκατομμύρια από ατομικούς παραδείσους σε μία συλλογική κόλαση?
Στην Κομοτηνή βρίσκεται αυτές τις μέρες ο ιστορικός της τέχνης Μάνος Στεφανίδης, σε εκδηλώσεις που συνδιοργάνωσαν για το κοινό της πόλης, η Πολιτιστική Κίνηση και ο σύνδεσμος φιλολόγων της Ροδόπης. Ο ίδιος μαζί με την πρόεδρο του συνδέσμου φιλολόγων και γενική γραμματέα της Πολιτιστικής Κίνησης Δώρα Κάσσα, ανήκουν στη λεγόμενη γενιά του Πολυτεχνείου, ως συμφοιτητές στη Φιλοσοφικής Αθηνών, από το 1972. Περιγράφοντας εκείνη την ταραχώδη πολιτικά εποχή, μίλησαν για τα τελευταία χρόνια της Χούντας, τα κινήματα που αναπτύχθηκαν εντός του Πανεπιστημίου, εστιάζοντας όχι στα πολιτικά γεγονότα, αλλά στην τέχνη. Ήταν επιλογή των δύο συλλόγων να τιμήσουν το Πολυτεχνείο από αυτή τη σκοπιά και αυτός ήταν ο ρόλος τον οποίο ανέλαβε ο κ. Στεφανίδης ξεκινώντας από τα σχολεία της Κομοτηνής και έπειτα μιλώντας στο κοινό της πόλης χθες το βράδυ.
Στο μουσικό γυμνάσιο – λύκειο Κομοτηνής ο ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης εισηγήθηκε στους μαθητές το θέμα: «Γκράφιτι και κόμικς: η επανάσταση θέλει χρώμα και το χρώμα επανάσταση», ενώ νωρίτερα βρέθηκε στο 2ο δημοτικό σχολείο της Κομοτηνής, όπου μύησε τους μικρούς μαθητές, στη ζωγραφική, τη γλυπτική και γενικά στα θέματα τέχνης. Στις 8 το βράδυ της ίδιας μέρα και στο Στέκι της Πολιτιστικής Κίνησης, ο ιστορικός τέχνης εισηγήθηκε το θέμα «Η τέχνη στην εποχή της κρίσης: Αντίσταση με έναν άλλο τρόπο ζωής και έκφρασης». Σήμερα στις 18.15 στο Στέκι της Πολιτιστικής Κίνησης, ο ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης εισηγείται το θέμα «Από τον Γκρέκο στον Πικάσο: Όταν το εθνικό γίνεται διεθνές και το εντόπιο παγκόσμιο». “Ενώ ανήκουμε στη γενιά του Πολυτεχνείου δεν είμαστε από αυτούς”, έσπευσε να πει στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου η κ. Κάσσα παρουσιάζοντας τις δράσεις της Πολιτιστικής Κίνησης, με τον κ. Στεφανίδη. Δεν είμαστε από εκείνους που προκάλεσαν αυτό το ζόφο, είπε, για να προσθέσει, ότι, “είμαστε από τους άλλους. Θέλω να πιστεύω ότι είμαστε από τους σκεπτόμενους και τους έντιμους και με αυτό το σκεπτικό έγιναν αυτές οι εκδηλώσεις με τον Μάνο Στεφανίδη στα σχολεία και στο στέκι της Πολιτιστικής Κίνησης”. Είμαστε γενιά του Πολυτεχνείου και δεν είμαστε πολύ περήφανοι, συμφώνησε ο επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο τέως επιμελητής της εθνικής Πινακοθήκης, Μάνος Στεφανίδης. Εξήγησε ότι “αν και, δεν ασκήσαμε εξουσία, δεν είμαστε πολύ περήφανοι για την πατρίδα που παραδίδουμε στη νέα γενιά, γιατί η ευθύνη είναι συλλογική”.
“Είχαμε ευθύνη για το μέλλον αυτού του τόπου”
Λέγοντας πως τα Πολυτεχνεία είναι καθημερινή ιστορία, “επειδή συμβαίνουν καθημερινά”, τόνισε ότι το σημαντικό είναι να τα βλέπουμε και τα αξιοποιούμε. “’Εκείνη την εποχή, είχαμε όλη τη χαρά της νιότης μας και συγχρόνως είχαμε και όλη αυτή την ευθύνη για το μέλλον αυτού του τόπου, το οποίο πάντοτε, από τότε μέχρι σήμερα, βρίσκεται σε ένα οριακό σημείο. Υπό την έννοια αυτή και μόνο νοσταλγούμε εκείνη την εποχή της Δικτατορίας, όχι για τα χρόνια της Χούντας ή για τη Δικτατορία, αλλά για τη νεότητα μας και γιατί ήμασταν ενωμένοι, ήμασταν ένα πράμα. Αυτό είναι το οποίο έχει χαθεί σήμερα”. Ο κ. Στεφανίδης αναφερόμενος στη σύγχρονη εποχή, σχολίασε ότι τα μέσα ενημέρωσης έχασαν την είδηση της δεκαετίας, ότι η Ελλάδα έχει το τρένο, “την χρεοκοπία της Ελλάδας, μέσα σε ένα σωρό εμφανίσεις εξουσίας και αναλύσεις χάσανε τη μεγάλη είδηση. Η δε πνευματική είδηση δεν προετοιμάσαμε τον κόσμο γι΄ αυτό που ερχόταν. Είχαμε φτιάξει εκατομμύρια από ατομικούς παραδείσους σε μία συλλογική κόλαση”.
Στο μουσικό γυμνάσιο – λύκειο Κομοτηνής ο ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης εισηγήθηκε στους μαθητές το θέμα: «Γκράφιτι και κόμικς: η επανάσταση θέλει χρώμα και το χρώμα επανάσταση», ενώ νωρίτερα βρέθηκε στο 2ο δημοτικό σχολείο της Κομοτηνής, όπου μύησε τους μικρούς μαθητές, στη ζωγραφική, τη γλυπτική και γενικά στα θέματα τέχνης. Στις 8 το βράδυ της ίδιας μέρα και στο Στέκι της Πολιτιστικής Κίνησης, ο ιστορικός τέχνης εισηγήθηκε το θέμα «Η τέχνη στην εποχή της κρίσης: Αντίσταση με έναν άλλο τρόπο ζωής και έκφρασης». Σήμερα στις 18.15 στο Στέκι της Πολιτιστικής Κίνησης, ο ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης εισηγείται το θέμα «Από τον Γκρέκο στον Πικάσο: Όταν το εθνικό γίνεται διεθνές και το εντόπιο παγκόσμιο». “Ενώ ανήκουμε στη γενιά του Πολυτεχνείου δεν είμαστε από αυτούς”, έσπευσε να πει στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου η κ. Κάσσα παρουσιάζοντας τις δράσεις της Πολιτιστικής Κίνησης, με τον κ. Στεφανίδη. Δεν είμαστε από εκείνους που προκάλεσαν αυτό το ζόφο, είπε, για να προσθέσει, ότι, “είμαστε από τους άλλους. Θέλω να πιστεύω ότι είμαστε από τους σκεπτόμενους και τους έντιμους και με αυτό το σκεπτικό έγιναν αυτές οι εκδηλώσεις με τον Μάνο Στεφανίδη στα σχολεία και στο στέκι της Πολιτιστικής Κίνησης”. Είμαστε γενιά του Πολυτεχνείου και δεν είμαστε πολύ περήφανοι, συμφώνησε ο επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο τέως επιμελητής της εθνικής Πινακοθήκης, Μάνος Στεφανίδης. Εξήγησε ότι “αν και, δεν ασκήσαμε εξουσία, δεν είμαστε πολύ περήφανοι για την πατρίδα που παραδίδουμε στη νέα γενιά, γιατί η ευθύνη είναι συλλογική”.
“Είχαμε ευθύνη για το μέλλον αυτού του τόπου”
Λέγοντας πως τα Πολυτεχνεία είναι καθημερινή ιστορία, “επειδή συμβαίνουν καθημερινά”, τόνισε ότι το σημαντικό είναι να τα βλέπουμε και τα αξιοποιούμε. “’Εκείνη την εποχή, είχαμε όλη τη χαρά της νιότης μας και συγχρόνως είχαμε και όλη αυτή την ευθύνη για το μέλλον αυτού του τόπου, το οποίο πάντοτε, από τότε μέχρι σήμερα, βρίσκεται σε ένα οριακό σημείο. Υπό την έννοια αυτή και μόνο νοσταλγούμε εκείνη την εποχή της Δικτατορίας, όχι για τα χρόνια της Χούντας ή για τη Δικτατορία, αλλά για τη νεότητα μας και γιατί ήμασταν ενωμένοι, ήμασταν ένα πράμα. Αυτό είναι το οποίο έχει χαθεί σήμερα”. Ο κ. Στεφανίδης αναφερόμενος στη σύγχρονη εποχή, σχολίασε ότι τα μέσα ενημέρωσης έχασαν την είδηση της δεκαετίας, ότι η Ελλάδα έχει το τρένο, “την χρεοκοπία της Ελλάδας, μέσα σε ένα σωρό εμφανίσεις εξουσίας και αναλύσεις χάσανε τη μεγάλη είδηση. Η δε πνευματική είδηση δεν προετοιμάσαμε τον κόσμο γι΄ αυτό που ερχόταν. Είχαμε φτιάξει εκατομμύρια από ατομικούς παραδείσους σε μία συλλογική κόλαση”.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News