ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Η Θράκη χρειάζεται επενδύσεις για ανάπτυξη και όχι για λεηλασία

Οι συνεχείς πιέσεις που δέχεται από όλες τις πλευρές η Θράκη να παραδώσει στο έλεος των χρυσοθήρων τον τόπο της ήταν το θέμα συζήτησης στη συνάντηση φορέων της Περιφέρειας και του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ-Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο Αλέξη Τσίπρα. Ο κ. Τσίπρας συναντήθηκε χθες με τον περιφερειάρχη Αν. Μακεδονίας και Θράκης Α. Γιαννκίδη, δημάρχους της Θράκης, εκπροσώπους των περιφερειακών παρατάξεων και τη Διανομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης Έβρου κατά της εξόρυξης χρυσού. Αμέσως μετά τη συνάντηση ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ_ΕΚΜ έκανε την  παρακάτω δήλωση: Η Θράκη, ένας ιστορικός και ευαίσθητος τόπος, χρειάζεται επενδύσεις για ανάπτυξη και όχι για λεηλασία. Επενδύσεις που θα αναδείξουν τα ιδιαίτερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής και που δεν θα λεηλατήσουν το φυσικό περιβάλλον.

Χρειαζόμαστε παραγωγικές επενδύσεις και όχι πειρατικές επενδύσεις. Είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με τους εκπροσώπους της τοπικής κοινωνίας. Διαπίστωσα ότι το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, ενωμένες αγωνίζονται και διεκδικούν να έχει προοπτική ο τόπος τους. Κι όταν η τοπική κοινωνία αφήνει κατά μέρους τις διαφορές και ενώνεται σε έναν κοινό στόχο, τον στόχο της ζωής με αξιοπρέπεια, τότε κανείς δεν μπορεί να της επιβάλει τους δικούς του σχεδιασμούς. Είμαι βέβαιος ότι το επόμενο διάστημα, με αφορμή αυτό τον αγώνα των Θρακιωτών,  θα αναδειχθεί το εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης που θέλουμε στη χώρα μας. Γιατί υπάρχουν πολλά  μοντέλα επενδύσεων. Υπάρχει το Νορβηγικό, για παράδειγμα, μοντέλο όπου, με πυρήνα το δημόσιο συμφέρον, υπάρχουν επενδύσεις και αξιοποίηση των φυσικών πόρων με κοινωνική ανταποδοτικότητα. Υπάρχει και το μοντέλο της Νιγηρίας, όπου μεγάλες πολυεθνικές απομυζούν τους εθνικούς πόρους, αφήνοντας σκουπίδια και λεηλασία στην τοπική οικονομία και κοινωνία. 

Ο κ. Σαμαράς πρέπει να επιλέξει με ποιο μοντέλο επενδύσεων είναι. Αν είναι με το μοντέλο της λεηλασίας, τότε είναι βέβαιο ότι θα βρει απέναντί του όχι τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα βρει απέναντί του το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας που θέλει να ζήσει με προοπτική. Το επόμενο διάστημα θα επισκεφτώ την περιοχή προκειμένου όχι μόνο να αναδειχθεί η σύσσωμη, η παλλαϊκή αντίθεση της τοπικής κοινωνίας, αλλά να αναδειχθεί και η πρότασή μας για το εναλλακτικό πρότυπο ανάπτυξης και αναβάθμισης μιας ιδιαίτερα ιστορικής και ευαίσθητης περιοχής».

Η κοινωνία είναι κατά της επένδυσης του χρυσού στη Θράκη σημείωσε ο Ά. Γιαννακίδης, «εμείς γνωστοποιούμε σε ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο –και σήμερα βρισκόμαστε εδώ στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ- ότι η συγκεκριμένη επένδυση δεν συνάδει με το δικό μας αναπτυξιακό πρόταγμα και με το δικό μας στρατηγικό αναπτυξιακό σχεδιασμό, όπως έχει διαβουλευτεί και συναποφασιστεί και συγκεκριμενοποιηθεί από την τοπική κοινωνία. Άρα λοιπόν όποιος αποφασίσει για μας, χωρίς εμάς,  τότε θα μας βρει καθολικά απέναντι. Σε εξαιρετικό κλίμα μας άκουσε ο πρόεδρος και υπήρξε ένας διάλογος ειλικρινής. Καταθέσαμε τις απόψεις μας και ζητήσαμε λοιπόν να μας βοηθήσει σε αυτό το αίτημα της τοπικής κοινωνίας και θέλουμε να τον ευχαριστήσουμε».Να απομακρυνθούν οι χρυσοθήρες από τη Θράκη, ήταν το αίτημα που επανέλαβε και ενώπιων του Αλέξη Τσίπρα ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Βαγγέλης Λαμπάκης. «Περάσαμε το όρια της Θράκης και ήρθαμε εδώ στην  Αθήνα για να μεταφέρουμε την αγωνία και τον παλμό και τη θέληση του θρακιώτικου λαού, που δεν είναι άλλη παρά το γεγονός της απομάκρυνσης των χρυσωρυχείων, αυτής της καταστροφικής λαίλαπας η οποία βρίσκεται πάνω από τα κεφάλια μας 13 ½  ολόκληρα χρόνια κι εμείς παλεύουμε, αντί να αναπτύξουμε κάτι θετικό, να αποτρέψουμε αυτό το αρνητικό. 

Είπαμε στον πρόεδρο όσα ακριβώς συμβαίνουν μέσα από τη μελέτη των χρυσοθήρων. Κατάλαβε ότι αυτό δεν είναι αναπτυξιακή πολιτική σοβαρή και δεν πρόκειται να προσδώσει τίποτε ως θετικό πρόσημο. Και συμφωνήσαμε ότι θα πρέπει να συμπαρασταθεί στον αγώνα μας γιατί είναι αγώνας ιερός, δηλώνοντάς του ταυτόχρονα  ότι μία οποιαδήποτε βλάβη τέτοιου είδους στη Θράκη θα σημαίνει κοινωνική αναταραχή κι αυτό είναι πάρα, μα πάρα πολύ κακό, κι εγώ ως Θρακιώτης πρώτος δεν θα το ήθελα».