Τα φετινά θέματα στο μάθημα της Ιστορίας, σχολιάζει η καθηγήτρια του φροντιστηρίου "Τούλα Σαρρή", Ζωή Παππά.
Περιορισμένος χρόνος σε ένα μάθημα που απαιτεί στείρα αποστήθιση και μία ασάφεια στον προσδιορισμό θέματος είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των φετινών θεμάτων στο μάθημα της Ιστορία.
"Το θέμα Δ1 ήταν σαφέστατο, απλώς είχε μεγάλη έκταση. Αυτή ήταν που μπλόκαρε τα παιδιά, γιατί ήθελε από δύο αναφορές σε δύο διαφορετικές ενότητες. Αναφερόταν στην αγροτική μεταρρύθμιση του 1870-71 και του 1917, που είναι σε διαφορετικά σημεία του πρώτου κεφαλαίου. Απλώς ήταν πάρα πολλά αυτά που έπρεπε να γράψουν. Τα προηγούμενα χρόνια, όταν είχε επαναληφθεί αντίστοιχη ερώτηση, ζητούσαν μία από τις δύο αγροτικές μεταρρυθμίσεις, ενώ τώρα ζητούσαν και την πρώτη. Άρα η συνδυαστική ικανότητα των μαθητών κρίθηκε ως ιδιαίτερα απαιτητική.
Τα θέματα ήταν βατά για έναν καλά προετοιμασμένο μαθητή, γιατί υπήρχε η παράμετρος χρόνος, δηλαδή τα παιδιά πιέστηκαν χρονικά. Αν είχαν περισσότερο χρόνο, θα μπορούσαν να τα αντιμετωπίσουν πολύ καλύτερα. Πιέστηκαν πάρα πολύ από τον χρόνο, κάτι που θα επηρεάσει την απόδοσή τους. Γενικά η ιστορία χρειάζεται στείρα αποστήθιση, κι αυτή είναι η ιδιαιτερότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Αν προσθέσουμε και τη συνδυαστική ικανότητα που απαιτούνταν στο Γ1 και στο Δ1, τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα. Όμως, τα παιδιά είναι συνηθισμένα σε αυτή τη διαδικασία. Επίσης, στην πρώτη ομάδα υπήρχε μία «ασάφεια» σε έναν ορισμό. Όσες φορές έχει ζητηθεί ο αντίστοιχος ορισμένος της μικτής επιτροπής ανταλλαγής, έχει ζητηθεί με την ημερομηνία δίπλα, γιατί το σχολικό βιβλίο έχει δύο τέτοιες αναφορές, μία το 1914 και μία το 1923. Αυτή τη στιγμή, έτσι όπως δόθηκαν τα θέματα, δεν υπήρχε η χρονολογία, γι? αυτό τα παιδιά ζήτησαν διευκρίνιση. Αυτή είναι μία ατασθαλία του συστήματος, γιατί θα έπρεπε να υπάρχει χρονολογία. Βέβαια, έτσι όπως είναι διατυπωμένο, παραπέμπει στη δεύτερη επιτροπή του 1923 με τη συνθήκη της Λωζάννης."
"Το θέμα Δ1 ήταν σαφέστατο, απλώς είχε μεγάλη έκταση. Αυτή ήταν που μπλόκαρε τα παιδιά, γιατί ήθελε από δύο αναφορές σε δύο διαφορετικές ενότητες. Αναφερόταν στην αγροτική μεταρρύθμιση του 1870-71 και του 1917, που είναι σε διαφορετικά σημεία του πρώτου κεφαλαίου. Απλώς ήταν πάρα πολλά αυτά που έπρεπε να γράψουν. Τα προηγούμενα χρόνια, όταν είχε επαναληφθεί αντίστοιχη ερώτηση, ζητούσαν μία από τις δύο αγροτικές μεταρρυθμίσεις, ενώ τώρα ζητούσαν και την πρώτη. Άρα η συνδυαστική ικανότητα των μαθητών κρίθηκε ως ιδιαίτερα απαιτητική.
Τα θέματα ήταν βατά για έναν καλά προετοιμασμένο μαθητή, γιατί υπήρχε η παράμετρος χρόνος, δηλαδή τα παιδιά πιέστηκαν χρονικά. Αν είχαν περισσότερο χρόνο, θα μπορούσαν να τα αντιμετωπίσουν πολύ καλύτερα. Πιέστηκαν πάρα πολύ από τον χρόνο, κάτι που θα επηρεάσει την απόδοσή τους. Γενικά η ιστορία χρειάζεται στείρα αποστήθιση, κι αυτή είναι η ιδιαιτερότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Αν προσθέσουμε και τη συνδυαστική ικανότητα που απαιτούνταν στο Γ1 και στο Δ1, τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα. Όμως, τα παιδιά είναι συνηθισμένα σε αυτή τη διαδικασία. Επίσης, στην πρώτη ομάδα υπήρχε μία «ασάφεια» σε έναν ορισμό. Όσες φορές έχει ζητηθεί ο αντίστοιχος ορισμένος της μικτής επιτροπής ανταλλαγής, έχει ζητηθεί με την ημερομηνία δίπλα, γιατί το σχολικό βιβλίο έχει δύο τέτοιες αναφορές, μία το 1914 και μία το 1923. Αυτή τη στιγμή, έτσι όπως δόθηκαν τα θέματα, δεν υπήρχε η χρονολογία, γι? αυτό τα παιδιά ζήτησαν διευκρίνιση. Αυτή είναι μία ατασθαλία του συστήματος, γιατί θα έπρεπε να υπάρχει χρονολογία. Βέβαια, έτσι όπως είναι διατυπωμένο, παραπέμπει στη δεύτερη επιτροπή του 1923 με τη συνθήκη της Λωζάννης."
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
