Ζητούμε να σταματήσει η θριαμβολογία και η προσπάθεια διαπόμπευσης

Προσπάθεια διαπόμπευσης χαρακτηρίζει την ανακοίνωση που δόθηκε στον Τύπο από την οικογένεια Τσιτσόπουλου με αφορμή την καταδίκη του ιατρού χειρούργου Δημήτριου Γυμνόπουλου για το θάνατο του 27χρονου Γιώργου Τσιτσόπουλου. Στην επιστολή προς το Χρόνο ο συνήγορος υπεράσπισης του ιατρού Στέργιος Γιαλάογλου, αναφέρει τα εξής: «Διαβάσαμε στην έγκριτη εφημερίδα σας ευχαριστήριο της οικογένειας του 27χρονου που απεβίωσε το 2010 στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας της Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αλεξανδρουπόλεως και ομολογούμε ότι εξεπλάγημεν από το ύφος και την σκοπιμότητα της επιλογής της οικογένειας να διανείμει τόσο στα μέσα ενημέρωσης όσο και σε διάφορα σταθερά σημεία (πίνακες ανακοινώσεων της Πανεπιστημιακής Κλινικής, κλπ) έντυπο “ευχαριστήριο” ως φειγ-βολάν προκειμένου να διαπομπεύσει ουσιαστικά έναν ιατρό της πόλης ως υπεύθυνο της απώλειας του παιδιού της, με βάση μια πρωτόδικη απόφαση. 

Διαφωνούμε κάθετα με την συγκεκριμένη προσπάθεια η οποία προφανώς, υπερβαίνει τα όρια της ανεκτής και δικαιολογημένης αγανάκτησης και καταλήγει να μετατρέπει το δικαστήριο σε Κολοσσαίο όπου συνθλίβουμε και εξαϋλώνουμε ιατρούς, έναν για κάθε απώλεια ασθενή, στην βάση μιας υπεραπλουστευτικής και επικίνδυνης λογικής ότι για κάθε θάνατο ασθενή, ευθύνεται πάντα ένας γιατρός. 

Δεν αντιλαμβανόμαστε την λέξη ευχαριστήριο για μια δικαστική απόφαση που καταδίκασε σε πρώτο βαθμό και αδυνατούμε επίσης να κατανοήσουμε την διάδοση και διασπορά συνομοσιολογικών θεωριών περί συγκάλυψης και περί διάκρισης των μαρτύρων κατηγορίας σε καλούς που δεν φοβήθηκαν και σε κακούς που δείλιασαν, ανάλογα με τα αν κατέθεσαν ευνοϊκά ή όχι για την πλευρά των γονέων του θύματος. 

Η περιφορά του ευχαριστηρίου σε Μέσα Ενημέρωσης και σε πίνακες ανακοινώσεων, με το συγκεκριμένο απαράδεκτο περιεχόμενο, ξεπερνά κάθε ηθικό και δεοντολογικό όριο και μας οδηγεί σε συνειρμούς ότι η συγκεκριμένη αντίδραση ήταν ?προσχεδιασμένη και συνειδητή?. 

Η συνειδητή διαστρέβλωση της αλήθειας όπως επιχειρείται μέσα από το δημοσίευμα που απηχεί τις απόψεις της οικογένειας του αποθανόντα, κάνοντας αναφορές σε τρεις μόνο μάρτυρες, αποκρύπτοντας ότι κατέθεσαν συνολικά οκτώ συνολικά εξαίρετοι γιατροί που όλοι – πλην ενός- μίλησαν για μη διαγνωσθείσα αιτία θανάτου και για μη επιβεβαιωμένη ιατρική αμέλεια, και η προσπάθεια να προκαταληφθεί η απόφαση του Εφετείου, είναι λυπηρή και απογοητευτική, διότι υποβιβάζει το επίπεδο της ενημέρωσης καθιστώντας την μονοσήμαντη και στερούμενη νηφαλιότητας, ενώ παραβιάζει στοιχειώδη υπερασπιστικά δικαιώματα μας, αφού κατόπιν της εφέσεως που ασκήσαμε ελπίζουμε, βάσιμα και δικαιολογημένα, στην δική μας δικαίωση και την τελική απαλλαγή μας. 

Αναρωτιόμαστε, αν η απόφαση του Εφετείου είναι διαφορετική, τότε ποιά θα είναι η άποψη της οικογένειας, ότι επήλθε συγκάλυψη; 

Κι αν τελικώς η απόφαση του Εφετείου είναι απαλλακτική, εμείς θα μπορέσουμε να δικαιωθούμε όταν θα έχουμε διασυρθεί στην κοινή γνώμη ως υπεύθυνοι της απώλειας μιας ανθρώπινης ζωής;

Με σεβασμό προς τη μνήμη του αδικοχαμένου παλικαριού, αλλά και με πίστη στην δικαιοσύνη προς την οποία προσβλέπουμε, με ήσυχη την συνείδηση μας ότι επιτελέσαμε το καθήκον μας στο έπακρο όπως κάναμε πάντα στα 40 χρόνια της ευδόκιμης υπηρεσίας μας στο Νοσοκομείο Κομοτηνής, ζητούμε να σταματήσει η θριαμβολογία και η πομπώδης και αμετροεπής προσπάθεια διαπόμπευσης μας η οποία δεν αρμόζει στην μνήμη του αδικοχαμένου νεαρού και δεν εξυπηρετεί καμία θεμιτή σκοπιμότητα».