Του Αγίου Πνεύματος, που οι αναστημένες ψυχές επιστρέφουν στον τόπο τους, κατά την ποντιακή παράδοση στο Θρυλόριο, οι άνθρωποι του χωριού τρώνε μαζί τους, τους κάνουν ένα γιορταστικό τραπέζι για να τους ευχηθούν καλό ταξίδι Ρεπορτάζ Δήμητρα Συμεωνίδου
Βρήκαν ένα έθιμο καταδικασμένο στη λήθη και το ανέδειξαν. Το ταφικό έθιμο αναβίωσε και φέτος, ανήμερα του Αγίου Πνεύματος, στο Θρυλόριο του νομού Ροδόπης. Ξεκίνησε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2001 από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ποντίων Θρυλορίου και πλέον το ταφικό έθιμο τελείται ανελλιπώς κάθε Αγίου Πνεύματος. Αυτό συνέβη και τη Δευτέρα 20 Ιουνίου, αφού γυναίκες και άνδρες του χωριού, συγκεντρώθηκαν από νωρίς το πρωί έξω από τα νεκροταφεία. Εκεί στο μικρό παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής ο ιερέας του Θρυλορίου τέλεσε την προσευχή για όλους όσους "έφυγαν", αλλά δε λησμονήθηκαν στις μνήμες των δικών τους ανθρώπων.
Το ταφικό έθιμο ξεπερνάει τα 2.500 χρόνια ζωής, που ταξίδεψε με τους πρώτους έποικους στον Πόντο από την μητροπολιτική Ελλάδα, οι οποίοι ανάμεσα στις άλλες συνήθειές τους πήραν μαζί τους και το ταφικό έθιμο και το οποίο διατηρήθηκε και μετά τον εκχριστιανισμό του Πόντου από τον Απόστολο Ανδρέα, εκφράζοντας πλέον την πίστη για την ανάσταση των νεκρών με την Ανάσταση του Κυρίου. Του Αγίου Πνεύματος, που οι αναστημένες ψυχές επιστρέφουν στον τόπο τους, κατά την ποντιακή μας παράδοση στο Θρυλόριο, εμείς πηγαίνουμε να φάμε μαζί τους, να τους κάνουμε ένα γιορταστικό τραπέζι και να τους ευχηθούμε καλό ταξίδι, μας εξηγεί η πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Ποντίων Θρυλορίου "Η Κερασούντα και το Γαρς" Χρύσα Μαυρίδου.
Ο παπάς του χωριού έκανε το τρισάγιο και μετά στρώθηκε το τραπέζι έξω από τα νεκροταφεία και πάνω σε αυτό υπήρχαν διάφορα φαγητά, όλα φτιαγμένα από τις γυναίκες στη μνήμη των δικών τους ανθρώπων. Φελία, πισία, πιροσκία, λαβάσα, ριζόγαλο, χασίλ, κεράσια, ταν, ρακί για τους άντρες και ό,τι άλλο παραδοσιακό και νέο φαγητό μπορεί να φανταστεί κανείς. Όλοι μαζί έφαγαν και ήπιαν, μίλησαν για τον νεκρό τους, χαίρονται μαζί με τις αναστημένες ψυχές. Όλοι συμμετέχουν στο κοινό τραπέζι ζωντανών και νεκρών.
Υπήρχε μάλιστα η πεποίθηση ότι αφού οι ψυχές μετά το τραπέζι αυτό, κατά τις 12.00 το μεσημέρι επέστρεφαν στον τόπο τους, μπορούσε κανείς να τις δει μέσα στα πηγάδια. Έπαιρναν έτσι ένα καθρεφτάκι και προσπαθούσαν να δουν στο νερό του πηγαδιού τις ψυχές των δικών τους ανθρώπων, κάτι βέβαια που σχετίζεται με την αρχαιοελληνική δοξασία σύμφωνα με την οποία η κάθοδος των ψυχών στον Άδη γινόταν μέσα από το νερό.
Το ταφικό έθιμο συνεχίζουν να τελούν σήμερα οι πόντιοι στα Σούρμενα Ελληνικού ? Αττικής και οι Ακρίτες Νέας Κρώμνης Δράμας την Κυριακή του Θωμά, στο Χορτοκόπι Ελευθερούπολης Καβάλας τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, στο Δρακόντιο της Κοινότητας Κολχικού Λαγκαδά της Ζωοδόχου Πηγής, οι νεοπρόσφυγες Πόντιοι από τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, πιθανότατα και πόντιοι σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Το έθιμο πέρασε από γενιά σε γενιά και στο Θρυλόριο Ροδόπης ενώνοντας τους ζωντανούς, τους νεκρούς και τους αγέννητους με μια σύνδεση αιώνια, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Χρύσα Μαυρίδου.
Το ταφικό έθιμο ξεπερνάει τα 2.500 χρόνια ζωής, που ταξίδεψε με τους πρώτους έποικους στον Πόντο από την μητροπολιτική Ελλάδα, οι οποίοι ανάμεσα στις άλλες συνήθειές τους πήραν μαζί τους και το ταφικό έθιμο και το οποίο διατηρήθηκε και μετά τον εκχριστιανισμό του Πόντου από τον Απόστολο Ανδρέα, εκφράζοντας πλέον την πίστη για την ανάσταση των νεκρών με την Ανάσταση του Κυρίου. Του Αγίου Πνεύματος, που οι αναστημένες ψυχές επιστρέφουν στον τόπο τους, κατά την ποντιακή μας παράδοση στο Θρυλόριο, εμείς πηγαίνουμε να φάμε μαζί τους, να τους κάνουμε ένα γιορταστικό τραπέζι και να τους ευχηθούμε καλό ταξίδι, μας εξηγεί η πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Ποντίων Θρυλορίου "Η Κερασούντα και το Γαρς" Χρύσα Μαυρίδου.
Ο παπάς του χωριού έκανε το τρισάγιο και μετά στρώθηκε το τραπέζι έξω από τα νεκροταφεία και πάνω σε αυτό υπήρχαν διάφορα φαγητά, όλα φτιαγμένα από τις γυναίκες στη μνήμη των δικών τους ανθρώπων. Φελία, πισία, πιροσκία, λαβάσα, ριζόγαλο, χασίλ, κεράσια, ταν, ρακί για τους άντρες και ό,τι άλλο παραδοσιακό και νέο φαγητό μπορεί να φανταστεί κανείς. Όλοι μαζί έφαγαν και ήπιαν, μίλησαν για τον νεκρό τους, χαίρονται μαζί με τις αναστημένες ψυχές. Όλοι συμμετέχουν στο κοινό τραπέζι ζωντανών και νεκρών.
Υπήρχε μάλιστα η πεποίθηση ότι αφού οι ψυχές μετά το τραπέζι αυτό, κατά τις 12.00 το μεσημέρι επέστρεφαν στον τόπο τους, μπορούσε κανείς να τις δει μέσα στα πηγάδια. Έπαιρναν έτσι ένα καθρεφτάκι και προσπαθούσαν να δουν στο νερό του πηγαδιού τις ψυχές των δικών τους ανθρώπων, κάτι βέβαια που σχετίζεται με την αρχαιοελληνική δοξασία σύμφωνα με την οποία η κάθοδος των ψυχών στον Άδη γινόταν μέσα από το νερό.
Το ταφικό έθιμο συνεχίζουν να τελούν σήμερα οι πόντιοι στα Σούρμενα Ελληνικού ? Αττικής και οι Ακρίτες Νέας Κρώμνης Δράμας την Κυριακή του Θωμά, στο Χορτοκόπι Ελευθερούπολης Καβάλας τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, στο Δρακόντιο της Κοινότητας Κολχικού Λαγκαδά της Ζωοδόχου Πηγής, οι νεοπρόσφυγες Πόντιοι από τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, πιθανότατα και πόντιοι σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Το έθιμο πέρασε από γενιά σε γενιά και στο Θρυλόριο Ροδόπης ενώνοντας τους ζωντανούς, τους νεκρούς και τους αγέννητους με μια σύνδεση αιώνια, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Χρύσα Μαυρίδου.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
