Ο Τζεβάτ Αμέτ εργάζεται στην περιοχή μας, αλλά η σύζυγός του με τα δύο τους παιδιά ζει στην Βουλγαρία Στο νομό μας οι ντόπιοι τσοπάνηδες είναι ελάχιστοι, ηλικιωμένοι, αφού οι νέοι δεν επιλέγουν αυτή τη δύσκολη δουλειά Ρεπορτάζ Δήμητρα Συμεωνίδου
Επάγγελμα για λίγους και κυρίως Βούλγαρους. Αυτό είναι το επάγγελμα του βοσκού στο νομό Ροδόπης, όπου οι ντόπιοι τσοπάνηδες είναι ελάχιστοι, ηλικιωμένοι, αφού οι νέοι δεν επιλέγουν αυτή τη δύσκολη δουλειά. Το κενό αυτό αναπληρώνουν άνθρωποι από την Βουλγαρία, αναγκαστικοί μετανάστες στην προσπάθειά τους να βρουν εργασία. Από τους οικισμούς της νότιας Βουλγαρίας προέρχονται οι περισσότεροι, νέοι αλλά και μεγαλύτεροι ηλικιακά. Ανάμεσά τους ο Τζεβάτ Αμέτ. Τον συναντήσαμε με το κοπάδι του δίπλα στον ποταμό Βοζβόζη να στέκει υπομονετικά, κρατώντας μια γκλίτσα. Βρήκε λίγο σκιά κάτω από μία πινακίδα και κοιτούσε ώστε τα ζώα του να μην βγουν στον επαρχιακό δρόμο και να συνεχίσουν τη βόσκηση.
Με τα λίγα ελληνικά που γνωρίζει μας μιλάει για το επάγγελμά του, δύσκολο, λέει, αλλά αυτή τη δουλειά βρήκε. Μάλιστα έπρεπε να φύγει από τον τόπο του για να τη βρει. Στην Βουλγαρία άφησε πίσω του την γυναίκα του και δύο κόρες. Με το εισόδημα που βγάζει από το κοπάδι μπορεί να συντηρεί την οικογένειά του, στέλνοντας τους χρήματα. Οι ανάγκες που έχουν τα ζώα δεν του αφήνουν πολύ ελεύθερο χρόνο και έτσι δε μπορεί να επισκέπτεται συχνά τους δικούς του ανθρώπους. Κάνει υπομονή όμως και εργάζεται σκληρά για να κερδίσει τα προς το ζην.
Πολλοί συμπατριώτες του ερχόμενοι στην Ελλάδα ασχολήθηκαν με γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες. Ειδικά στην περιοχή μας, οι Βούλγαροι εργάτες βγάζουν την περισσότερη δουλειά στα χωράφια, μαζεύοντας από ελιές μέχρι βαμβάκια. Άλλοι έρχονται εποχιακά, μετακινούμενοι από τη νότια Βουλγαρία οικογενειακά ή σε μεγάλες ομάδες. Μένουν σε πρόχειρους καταυλισμούς που στήνουν σε αγροτικές περιοχές ή ακόμα και μέσα σε αυτοκίνητα ή σε αποθήκες δίπλα στα σπίτια των εργοδοτών τους. Άλλοι μένουν μόνιμα στην περιοχή μας, όπως ο κ. Τζεβάτ, αφού τα ζώα του απαιτούν 24ωρη και καθημερινή φροντίδα.
Χειμώνα-καλοκαίρι εκτρέφει τα ζώα του. Στη θέση των Ελλήνων που γύρισαν την πλάτη στην φύση, στη γη, στη θάλασσα, στις χειρωνακτικές εργασίες γενικά και στράφηκαν στις υπηρεσίες, με αποτέλεσμα η εικόνα μιας καθαρά αγροκτηνοτροφικής χώρας να είχε διαστρεβλωθεί.
Ακόμα και όταν υπήρχαν τα λεγόμενα "καλά" μεροκάματα για τα χωράφια, την αλιεία, την κτηνοτροφία, μέχρι και την οικοδομή, οι Έλληνες αισθάνονταν μία αποστροφή σε αυτά τα επαγγέλματα.
Η δουλειά του Τζεβάτ είναι δύσκολη, κουραστική, αλλά και μοναχική, επιβεβαιώνοντας έτσι στην πράξη ότι το επάγγελμα του τσοπάνη είναι πραγματικά για λίγους?
Με τα λίγα ελληνικά που γνωρίζει μας μιλάει για το επάγγελμά του, δύσκολο, λέει, αλλά αυτή τη δουλειά βρήκε. Μάλιστα έπρεπε να φύγει από τον τόπο του για να τη βρει. Στην Βουλγαρία άφησε πίσω του την γυναίκα του και δύο κόρες. Με το εισόδημα που βγάζει από το κοπάδι μπορεί να συντηρεί την οικογένειά του, στέλνοντας τους χρήματα. Οι ανάγκες που έχουν τα ζώα δεν του αφήνουν πολύ ελεύθερο χρόνο και έτσι δε μπορεί να επισκέπτεται συχνά τους δικούς του ανθρώπους. Κάνει υπομονή όμως και εργάζεται σκληρά για να κερδίσει τα προς το ζην.
Πολλοί συμπατριώτες του ερχόμενοι στην Ελλάδα ασχολήθηκαν με γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες. Ειδικά στην περιοχή μας, οι Βούλγαροι εργάτες βγάζουν την περισσότερη δουλειά στα χωράφια, μαζεύοντας από ελιές μέχρι βαμβάκια. Άλλοι έρχονται εποχιακά, μετακινούμενοι από τη νότια Βουλγαρία οικογενειακά ή σε μεγάλες ομάδες. Μένουν σε πρόχειρους καταυλισμούς που στήνουν σε αγροτικές περιοχές ή ακόμα και μέσα σε αυτοκίνητα ή σε αποθήκες δίπλα στα σπίτια των εργοδοτών τους. Άλλοι μένουν μόνιμα στην περιοχή μας, όπως ο κ. Τζεβάτ, αφού τα ζώα του απαιτούν 24ωρη και καθημερινή φροντίδα.
Χειμώνα-καλοκαίρι εκτρέφει τα ζώα του. Στη θέση των Ελλήνων που γύρισαν την πλάτη στην φύση, στη γη, στη θάλασσα, στις χειρωνακτικές εργασίες γενικά και στράφηκαν στις υπηρεσίες, με αποτέλεσμα η εικόνα μιας καθαρά αγροκτηνοτροφικής χώρας να είχε διαστρεβλωθεί.
Ακόμα και όταν υπήρχαν τα λεγόμενα "καλά" μεροκάματα για τα χωράφια, την αλιεία, την κτηνοτροφία, μέχρι και την οικοδομή, οι Έλληνες αισθάνονταν μία αποστροφή σε αυτά τα επαγγέλματα.
Η δουλειά του Τζεβάτ είναι δύσκολη, κουραστική, αλλά και μοναχική, επιβεβαιώνοντας έτσι στην πράξη ότι το επάγγελμα του τσοπάνη είναι πραγματικά για λίγους?
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
