Υπήρξε σχολείο, αποθήκη καπνού, φυλακή στα χρόνια του εμφύλιου, χώρος φιλοξενίας ανθρώπων αργότερα και σήμερα πνευματικός χώρος που στεγάζει την βιβλιοθήκη της Αλεξανδρούπολης Ρεπορτάζ Σταύρος Φανφάνης
Τρανό παράδειγμα της διατήρησης της ιστορίας της Αλεξανδρούπολης μέσα από ένα «καπνομάγαζο» που διασώθηκε χάρις σε μια κίνηση ματ της τότε δημοτικής αρχής της γειτονικής πόλης και του τότε δημάρχου Ηλία Ευαγγελίδη να αγοραστεί και κάποιες δεκαετίες μετά να αποτελεί ένα πνευματικό κόσμημα. Χθες έγιναν τα εγκαίνιά του. Φωταγωγήθηκε, έλαμψε και φιλοξενεί στα σπλάχνα του την δημοτική βιβλιοθήκη σε πανέμορφους και λειτουργικούς χώρους, με δύο υπαλλήλους μόνιμο προσωπικό και δεκάδες εθελοντές που συνέδραμαν ουσιαστικά στην μεταφορά, το στήσιμο, τη διακόσμηση και τη λειτουργικότητά του. Θαυμάσαμε το χώρο, την εξυπηρέτηση όλων των ορόφων με γυάλινο ασανσέρ, τον σεβασμό στο κέλυφος του κτηρίου με εντυπωσιακές ξύλινες σκεπές, πέτρινους τοίχους, πολλούς βοηθητικούς χώρους.
Οι ευχές της τοπικής εκκλησίας δόθηκαν από το μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης κ. Άνθιμο, ενώ συγκινημένος μίλησε για τη προσπάθεια ο δήμαρχος Βαγγέλης Λαμπάκης και την επιμονή να ολοκληρωθεί αυτό το έργο ζωής και να σωθεί από την κατάρρευσή του. Πολλές δύσκολες στιγμές έζησε και ο κατασκευαστής του που το καμάρωνε έχοντας περάσει εκεί 2,5 χρόνια προσπάθειας.
Ο κ. Νίκος Στασινάκης έμπειρος κατασκευαστής σ΄αυτό το έργο έδωσε το μάξιμουμ της προσπάθειάς του. Στα εγκαίνια παρούσα όλη η κοινωνία της Αλεξανδρούπολης, πρώην δημοτικοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι, καλλιτέχνες, ζωγράφοι, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, βιβλιοπώλες, και το κλείσιμο με τον καλύτερο τρόπο. Η σοπράνο Νάντια Μαλακόζη ερμήνευσε κομμάτια από το λόγιο ελληνικό τραγούδι σ' ένα χώρο ατμοσφαιρικό, ειδικό για τέτοια γεγονότα, ενώ στο πιάνο ήταν η διακεκριμένη πιανίστρια Μερόπη Κολλάρου. Τα σχόλια από τη εκδήλωση εγκωμιαστικά αφού προχθές γράφηκε μια νέα σελίδα στην ιστορία της Αλεξανδρούπολης με την εκ βάθρων ανακαίνιση και συντήρηση του καπνομάγαζου.
Αξίζει να θυμηθούμε την ιστορία του.
Το κτηριακό συγκρότημα "Καπνομάγαζο", ιδιοκτησίας του Δήμου Αλεξανδρούπολης, υπήρξε διαχρονικά ένα από τα μεγαλύτερα και περισσότερο εμβληματικά κτίρια της περιοχής και έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, επειδή "αποτελεί αξιόλογο δείγμα ειδικής χρήσεως κτηρίου με σημαντικά μορφολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία, αναπόσπαστο τμήμα και μαρτυρία της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της Αλεξανδρούπολης των αρχών του αιώνα"
Ταυτότητα και ιστορία
Το Καπνομάγαζο αποτελεί ισχυρό σημείο της συλλογικής μνήμης των κατοίκων της Αλεξανδρούπολης και η ιστορία του συνυφαίνεται, ποικιλοτρόπως, με την ιστορία της Αλεξανδρούπολης σε βάθος χρόνου, διότι εξυπηρέτησε ποικίλες χρήσεις.Ανεγέρθη κατά τη δεκαετία του 1890 με δαπάνες της Καθολικής Κοινότητας του Δεδέαγατς και είχε σκοπό να στεγάσει τις σχολικές ανάγκες της κοινότητας. Λειτούργησε ως Εκπαιδευτήριο έως τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν μια πυρκαγιά το κατέστησε ακατάλληλο να φιλοξενήσει σχολικές τάξεις.
Μετά το 1922 στέγασε τις οικογένειες των προσφύγων από την Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία, οι οποίες συνέρρεαν στην πόλη. Λίγο αργότερα, το 1924, το κτήριο αγοράστηκε από την "Compagnie generale de tabac" ("Γενική Εταιρεία Καπνού"), ανασκευάστηκε και επεκτάθηκε, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως χώρος επεξεργασίας και αποθήκευσης καπνού. Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής της πόλης (1941-1944) και του εμφυλίου λειτούργησε ως φυλακή και αργότερα ως ξενώνας φιλοξενίας κατοίκων της υπαίθρου.
Μετά το 1950 χρησιμοποιήθηκε από εμπόρους ως αποθήκη αγροτικών προϊόντων, ενώ το 1955, επί δημαρχίας Ηλία Ευαγγελίδη, το αγόρασε ο Δήμος Αλεξανδρούπολης από το ΚΤΕΛ Έβρου. Επί δημαρχίας Ευάγγελου Λαμπάκη το κτήριο ανασκευάστηκε και ανακαινίσθηκε εκ θεμελίων για να στεγασθεί το 2016 η Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλεξανδρούπολης, η οποία λειτουργεί τακτικά από το 1985, είχε αρχικά στεγασθεί στο δημοτικό κατάστημα και εξυπηρετεί σήμερα μια κοινωνία πολυπληθή και αναπτυσσόμενη.
Οι ευχές της τοπικής εκκλησίας δόθηκαν από το μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης κ. Άνθιμο, ενώ συγκινημένος μίλησε για τη προσπάθεια ο δήμαρχος Βαγγέλης Λαμπάκης και την επιμονή να ολοκληρωθεί αυτό το έργο ζωής και να σωθεί από την κατάρρευσή του. Πολλές δύσκολες στιγμές έζησε και ο κατασκευαστής του που το καμάρωνε έχοντας περάσει εκεί 2,5 χρόνια προσπάθειας.
Ο κ. Νίκος Στασινάκης έμπειρος κατασκευαστής σ΄αυτό το έργο έδωσε το μάξιμουμ της προσπάθειάς του. Στα εγκαίνια παρούσα όλη η κοινωνία της Αλεξανδρούπολης, πρώην δημοτικοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι, καλλιτέχνες, ζωγράφοι, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, βιβλιοπώλες, και το κλείσιμο με τον καλύτερο τρόπο. Η σοπράνο Νάντια Μαλακόζη ερμήνευσε κομμάτια από το λόγιο ελληνικό τραγούδι σ' ένα χώρο ατμοσφαιρικό, ειδικό για τέτοια γεγονότα, ενώ στο πιάνο ήταν η διακεκριμένη πιανίστρια Μερόπη Κολλάρου. Τα σχόλια από τη εκδήλωση εγκωμιαστικά αφού προχθές γράφηκε μια νέα σελίδα στην ιστορία της Αλεξανδρούπολης με την εκ βάθρων ανακαίνιση και συντήρηση του καπνομάγαζου.
Αξίζει να θυμηθούμε την ιστορία του.
Το κτηριακό συγκρότημα "Καπνομάγαζο", ιδιοκτησίας του Δήμου Αλεξανδρούπολης, υπήρξε διαχρονικά ένα από τα μεγαλύτερα και περισσότερο εμβληματικά κτίρια της περιοχής και έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, επειδή "αποτελεί αξιόλογο δείγμα ειδικής χρήσεως κτηρίου με σημαντικά μορφολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία, αναπόσπαστο τμήμα και μαρτυρία της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της Αλεξανδρούπολης των αρχών του αιώνα"
Ταυτότητα και ιστορία
Το Καπνομάγαζο αποτελεί ισχυρό σημείο της συλλογικής μνήμης των κατοίκων της Αλεξανδρούπολης και η ιστορία του συνυφαίνεται, ποικιλοτρόπως, με την ιστορία της Αλεξανδρούπολης σε βάθος χρόνου, διότι εξυπηρέτησε ποικίλες χρήσεις.Ανεγέρθη κατά τη δεκαετία του 1890 με δαπάνες της Καθολικής Κοινότητας του Δεδέαγατς και είχε σκοπό να στεγάσει τις σχολικές ανάγκες της κοινότητας. Λειτούργησε ως Εκπαιδευτήριο έως τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν μια πυρκαγιά το κατέστησε ακατάλληλο να φιλοξενήσει σχολικές τάξεις.
Μετά το 1922 στέγασε τις οικογένειες των προσφύγων από την Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία, οι οποίες συνέρρεαν στην πόλη. Λίγο αργότερα, το 1924, το κτήριο αγοράστηκε από την "Compagnie generale de tabac" ("Γενική Εταιρεία Καπνού"), ανασκευάστηκε και επεκτάθηκε, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως χώρος επεξεργασίας και αποθήκευσης καπνού. Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής της πόλης (1941-1944) και του εμφυλίου λειτούργησε ως φυλακή και αργότερα ως ξενώνας φιλοξενίας κατοίκων της υπαίθρου.
Μετά το 1950 χρησιμοποιήθηκε από εμπόρους ως αποθήκη αγροτικών προϊόντων, ενώ το 1955, επί δημαρχίας Ηλία Ευαγγελίδη, το αγόρασε ο Δήμος Αλεξανδρούπολης από το ΚΤΕΛ Έβρου. Επί δημαρχίας Ευάγγελου Λαμπάκη το κτήριο ανασκευάστηκε και ανακαινίσθηκε εκ θεμελίων για να στεγασθεί το 2016 η Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλεξανδρούπολης, η οποία λειτουργεί τακτικά από το 1985, είχε αρχικά στεγασθεί στο δημοτικό κατάστημα και εξυπηρετεί σήμερα μια κοινωνία πολυπληθή και αναπτυσσόμενη.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News