Το βασίλειο του καφέ «Αλλόκοτο»

Το Σινεμά χωρίς Κασκόλ αποφάσισε να ψάξει και να διηγηθεί αληθινές κινηματογραφικές ιστορίες που βρίσκονται κρυμμένες μέσα στην πόλη της Κομοτηνής. Το πρώτο ταξίδι θα γίνει σε ένα «αλλόκοτο βασίλειο» με τεράστια ποτήρια φραπέ, πολύχρωμα γυαλιά και vintage κασέτες τριγύρω από μία κληματαριά. Η Ασσούντα Πετρίδου,  η βασίλισσα αυτού του κόσμου και αφηγήθηκε την ιστορία του καφέ που δημιούργησε.

● Πότε φαντάστηκες πρώτη φορά τον εαυτό σου ως ιδιοκτήτρια καφέ;

Από πολύ μικρή μπήκα στο χώρο των καφέ. Δηλαδή από δεκαπέντε, δεκαέξι χρονών άρχισα να δουλεύω καλοκαίρια και αργίες. Πάντα ήταν στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Όσο μεγάλωνα πιο πολύ και ήρθε η μέρα, που έγινε το όνειρο μου πραγματικότητα.

● Πότε γεννήθηκε πρώτη φορά το "Αλλόκοτο";

Ήταν στο μυαλό μου έξι χρόνια η ιδέα του να ανοίξω το μαγαζί, απλά δεν έβρισκα το χώρο. Με το που βρήκα το <<Αλλόκοτο>>, ερωτεύτηκα την κληματαριά. Δεν σκέφτηκα ούτε καν τα τραπέζια ή τις καρέκλες. Είδα την κληματαριά έξω και ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.

● Γιατί "Αλλόκοτο";

Σε αυτό βοήθησε η φίλη μου, η Νάσια Σπυριδάκη που είναι αρχιτέκτονας και είχε επιμεληθεί τη διακόσμηση του μαγαζιού. Όλα αυτά που χρησιμοποίησε, τα υλικά της ανακύκλωσης, οι παλιές κασέτες, οι σωλήνες οι υδραυλικοί, φάνταζαν αλλόκοτα. Αρχικά δεν ήξερα τι όνομα να βάλω σε αυτό το μαγαζί. Πήρα τηλέφωνο ένα φίλο μου στην Αγγλία και του είπα "Βασίλη problem, θέλω ένα όνομα οπωσδήποτε…  Και μέσα σε δύο λεπτά μου λέει "Κλείσε, στο χω". Και μου έστειλε σε μήνυμα το όνομα και εκεί έγινε και η βάπτιση.

● Το "Αλλόκοτο" ξεκίνησε ένα χειμώνα πριν από δύο χρόνια ως ένα μικρό μαγαζάκι. Είχες στο μυαλό σου πως κάποια στιγμή θα γίνει διπλό και τριπλό ή το ξεκίνησες σιγά σιγά και όπως βγει;

Δεν είχα σχεδιάσει να διπλασιαστεί, αλλά το είχαν κάνει οι γονείς μου. Συγκεκριμένα μου έλεγαν "Τί; Δεν θα το πάρεις το δίπλα; Τί; Με τόσο μικρό που θα τους χωρέσεις όλους;". Και έλεγα "Ρε μαμά, ρε μπαμπά δεν θέλω τόσο μεγάλο. Μου φτάνει.". Και μετά όμως με κατάφεραν. Και τώρα αφού μπήκαμε στο χορό και το κάναμε διπλάσιο, το κάναμε και τριπλάσιο.

● Για αργότερα τι σχέδια έχεις; Τι άλλες αλλόκοτες ιδέες θα μπορούσαν να προκύψουν;

Θέλω να εκμεταλλευτώ περισσότερο την αίθουσα τέχνης που έχουμε κάτω. Δηλαδή, όποιος θα ήθελε να κάνουμε μια έκθεση, ας έρθει να το συζητήσουμε. Μπορούμε να φιλοξενήσουμε εκθέσεις φωτογραφίας, ζωγραφικής και  ότι κάνει ο καθένας. Οποιαδήποτε μορφή τέχνης μπορεί να εκτεθεί, μπορεί να μπει στο υπόγειο, το οποίο έχει φιλοξενήσει extra κοσμήματα, ρούχα και γενικά ότι μπορείς να φανταστείς.

● Το "Αλλόκοτο" πρόσφατα έκλεισε τα δύο του χρόνια. Τι θα έλεγες ότι σου έμαθε μέχρι τώρα;

Το ωραίο με το καφενείο και γενικά με τον εκθεσιακό χώρο είναι βρίσκεται πέρα από τη λειτουργία του να προσφέρει καφέ στις γνωριμίες που γίνονται. Εγώ αυτή τη στιγμή κάνω φίλους, όπως κάνω στο δημοτικό που νόμιζα πως δεν θα ξαναγίνει αυτό το δέσιμο.

● Η ιστορία με τα ποδήλατα πως ξεκίνησε;

Μου αρέσει πάρα πολύ το ποδήλατο. Πέρασα τη φάση μηχανάκι στα 16, μετά στα 18 αυτοκίνητο και μετά στα 22 ποδήλατο. Όλοι ερχόντουσαν και μου έκαναν την ερώτηση "Είναι κάποιο μέρος που να νοικιάζει ποδήλατα;". Μετά από τέσσερις φορές που με ρώτησαν άρχισα να το σκέφτομαι, γιατί μου άρεσε και η ιδέα. Κάναμε οπότε ένα μαγαζί τα "νοικιαζόμενα αλλόκοτα ποδήλατα", από το οποίο όμως δεν είχαμε ως στόχο να βγάλουμε τιμοκατάλογο και χρήματα. Οπότε μετά από ένα χρόνο λειτουργίας είπα να το κλείσω, να αφήσω τα ποδήλατα έξω από το μαγαζί και όποιος θέλει να κάνει μια δουλειά να πάρει το ποδήλατο, να κάνει τη δουλειά του και μετά να μας το φέρει πίσω.

10 πιο αλλόκοτες ταινίες που έχουμε συναντήσει στην σκοτεινή αίθουσα?