Τουριστική ? η γαστρονομία της Θράκης

Συνταγές με πίτες, ψαρικά και κρεατικά και ένα πλήρες αφιέρωμα στην κουζίνα της Θράκης αποτελεί το νέο βιβλίο της Στέλλας Σπανού. «Θρακιώτικη κουζίνα» είναι ο τίτλος του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διάπλαση». Πρόκειται για ένα ταξίδι στις γεύσεις της Θράκης, όπως αναφέρει η ίδια η συγγραφέας στην εισαγωγή της.  «Το ταξίδι στις γεύσεις της Θράκης δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Εκεί που νομίζεις ότι πλησιάζεις στον κορεσμό, εκεί ανακαλύπτεις καινούργιες μυρωδιές και γεύσεις.

Σε κάθε σου βήμα παρουσιάζεται ένας καινούργιος γευστικός πειρασμός που σε καλεί να τον δοκιμάσεις. Αυτή η πολυπολιτισμική κουζίνα που έχει η περιοχή είναι αυτό το «κάτι» που σε κάνει να μην πλήττεις ποτέ γευστικά. Τόπος γεμάτος με μπαξέδες και λογής-λογής κρεατικά, θαλασσινά με έντονο το άρωμα της θάλασσας, σιτηρά και ψωμί με μοσχοβολιές και με μια αυθεντικότητα, τόσο στα γλυκά και στα ανατολίτικα μπαχάρια, όσο και στους ανθρώπους που δημιουργούν και παράγουν μέσα από τη γη τα προϊόντα. Σε κάθε της γωνιά η Θράκη σού θυμίζει ότι, παρόλο που όλα αλλάζουν γύρω μας, η ψυχή της κουζίνας της μένει πάντα ίδια και απαράλλακτη. Ανέπαφη, βρίσκεται εκεί και σε περιμένει να την ανακαλύψεις, να τη δοκιμάσεις, να πειραματιστείς μαζί της και να τη γευτείς». 

Για το νέο της βιβλίο η Στέλλα Σπανού μίλησε στο ράδιο Χρόνος 87,5 FM. Αναφέρθηκε στα στοιχεία που κάνουν την τοπική μας κουζίνα να ξεχωρίζει, αλλά και πως αυτά μπορούν να διαμορφώσουν την ταυτότητα της περιοχής. 

-Είναι μία υπέροχη κουζίνα που δεν έχει ένα δύο πιάτα αλλά έχει μεγάλο πλούτο. Είναι πολυπολιτισμική γιατί έχει διαφορετική καταγωγή το κάθε ένα πιάτο. Απλώς το μόνο που δεν έχει είναι η αναγνωρισιμότητα ακόμη, αλλά γι’ αυτό το κάνουμε το βιβλίο. 

-Προσπαθώ πάντα να έχω μία ισορροπία στα βιβλία μου και ό,τι έχω βάλει στα προηγούμενα να μην το ξαναβάζω. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις « Διάπλαση» στην Αθήνα. Ο εκδότης είναι από τον Έβρο με βρήκε ο ίδιος και τον ενδιέφερε να κάνω ένα βιβλίο για την θρακιώτικη κουζίνα γιατί δεν κυκλοφορούν τέτοια βιβλία. 

-Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε έξι κατηγορίες. Εγώ ξεκινάω με τις πίτες που έχει πολλές οι περιοχή μας. Ξεκινάμε με τις ζύμες πως κάνουμε. Τυρόψωμα, λαδόψωμα, πίτσες κ.α.  Όλα αυτά που κάνουμε εμείς με βάση τα τοπικά προϊόντα της Θράκης. Η πίτα παλαιότερα ήταν βασικό φαγητό για την οικογένεια και θα ξανά έρθει γιατί είναι το πιο εύκολο στην παρασκευή του. Είναι νόστιμο και χορταστικό αλλά μεταφέρεται και από μάνα σε κόρη και φτάνει σε εμάς. Αυτό που καθορίζει την ελληνική κουζίνα και ιδιαίτερα την θρακιώτικη είναι οι πίτες. Μετά έχουμε τα λαχανικά, τα όσπρια, τα ψαρικά. Το θρακικό πέλαγος έχει πολύ πλούτο. Συνεχίζουμε με τα κρεατικά και στο τέλος έχω βάλει κάποια παραδοσιακά γλυκά της περιοχής.  

-Αυτό είναι το ένα κομμάτι και το άλλο είναι το τι κουβαλάει ο κάθε ένας από εμάς, το πώς έχει μάθει να χειρίζεται την πρώτη ύλη. Από εκεί βγαίνει το τελικό πιάτο. 

-Έχει επηρεαστεί, αλλά χωρίς να έχει αλλοιωθεί η κάθε συνταγή. Υπάρχουν «κλειστές»  συνταγές. Για παράδειγμα η πεθερά μου εδώ και 20 χρόνια που την γνωρίζω,  κάνει ακριβώς την ίδια συνταγή δεν την αλλάζει. Αυτό είναι πολύ καλό για την περιοχή. Δεν έχει αλλοιωθεί η κουζίνα μας είτε μέσω του τουρισμού, είτε μέσω όλων αυτών των αλλοιώσεων που βλέπουμε στην τηλεόραση. Υπάρχει αυτούσια και ποιοτική κουζίνα στην περιοχή μας. 

-Οι διατροφικές μας συνήθειες έχουν αλλάξει. Παλαιότερα τρώγανε λίγδα, τώρα δεν τρώει κανείς τη λίγδα. Αναλόγως την εποχή πάει και η κουζίνα. Τώρα βάζεις λιγότερο βούτυρο και περισσότερο λάδι. Ακολουθεί μία ροή η κουζίνα χωρίς να αλλοιώνεται ώστε να χάσει τα κυρίως χαρακτηριστικά της. 

-Η χοληστερίνη έχει να κάνει με την ποσότητα των φαγητών που τρώμε. Επειδή εμείς έχουμε κρύο γι? αυτό τρώμε πιο πολύ κρέας. Τρώμε πιο πολλά βούτυρα, γαλακτοκομικά αλλά τα παράγουμε κιόλας. Η κουζίνα της Θράκης δεν είναι αυτό που λέμε πολίτικη κουζίνα. Δεν έχει ούτε τόσο μπερδεμένες γεύσεις, ούτε τόσα μπαχαρικά, ούτε τόσες σάλτσες. Είναι πιο λιτή και πιο νόστιμη. 

-Ως μία ταυτότητα της θρακιώτικης γαστρονομίας. Είναι στα επόμενα βήματα που πρέπει να κάνουνε οι φορείς  και οι διοικούντες. Είναι ένας τρόπος. Σε άλλες περιοχές  διοργανώνουν φεστιβάλ, προσκαλούν τον κόσμο χωρίς να έχουν κάτι ιδιαίτερο να τους δείξουν παρά μόνο την γαστρονομία τους. Βασίζονται στην γαστρονομία και στα προϊόντα που έχουν. Αυτοί που διαβάζουν το βιβλίο διατυπώνουν την έκπληξη για συνταγές που δεν έχουν ξανά ακούσει όπως για παράδειγμα αρνί με μαϊντανό. 

- Είναι αυτό που λέμε «άρτος και θεάματα». Είναι σαν τα σπορ αυτοκίνητα που λες τι ωραίο αυτοκίνητο αλλά δεν μπορώ να το αγοράσω. 

-Κι εμείς τρώμε γαλοπούλα. Οι Θρακιώτες στον Β. Έβρο την κάνουνε γεμιστή. Αν προσέξετε στην Θράκη έχει πάρα πολλές γαλοπούλες στις αυλές. Οι αναμνήσεις και οι εντυπώσεις που έχω από την Θράκη, γιατί δεν είμαι από εδώ αλλά ο σύζυγος μου είναι Θρακιώτης, είναι ότι έχει πάρα πολλές γαλοπούλες. 

-Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα. Τώρα που τελείωσα το βιβλίο λέω ότι θα έπρεπε να βάλω και άλλα και άλλα…  Είναι ατελείωτος ο θησαυρός της περιοχής. Ίσως γιατί δεν έχει αλλοιωθεί.