Την βλέπω να διασχίζει τον πεζόδρομο και αναρωτιέμαι που πηγαίνει...

Την βλέπω να διασχίζει τον πεζόδρομο και αναρωτιέμαι που πηγαίνει, αφού τα κολωνάκια δεν επιτρέπουν την κάθοδο του οχήματος από την άλλη πλευρά. Κινείται σιγά και μόνο όταν σταματάει και βάζει την όπισθεν συνειδητοποιώ ότι αναζητεί θέση στάθμευσης.  Όχι σε κάποιον παρκινγκ ή σε κάποιον δρόμο, αλλά πάνω στο πεζοδρόμιο, εκεί που κανονικά έπρεπε να κινούνται πεζοί και το πολύ - πολύ ποδηλάτες. 

Ο πεζός που διέρχεται μπροστά από το κτίριο της παλιάς δημοτικής βιβλιοθήκης (σήμερα φιλοξενεί το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Κομοτηνής), κάνει στην άκρη προκειμένου η κυρία να σταθμεύσει το όχημά της. Εκείνη πολύ απλά κάνει μερικές μανούβρες και παρκάρει ακριβώς μπροστά από την είσοδο του νεοκλασικού κτιρίου. Βγαίνει από το όχημά της για να μπει σε κατάστημα του πεζόδρομου.

Δυστυχώς δεν είναι η μόνη που για να εξυπηρετηθεί από ένα κατάστημα, θα παρκάρει ακριβώς μπροστά στο κατάστημα, αδιαφορώντας αν αυτό βρίσκεται πάνω σε έναν πεζόδρομο. Η συνήθεια της κατάληψης πεζόδρομων και κοινόχρηστων χώρων, είναι λες και βρίσκεται στο DNA των οδηγών αυτής της πόλης που πραγματικά δεν σέβονται τίποτα και κανέναν. Αυτός ο πεζόδρομος είναι ένα ακόμα παράδειγμα αυτής της κακής μας νοοτροπίας, αφού είναι σχεδόν μόνιμα κατειλημμένος από αυτοκίνητα.