Θεοπούλα είσαι μεγάλο αλάνι!

«Δηλώνω αριστερή αλλά πάντα ήμουν ανένταχτη»,  θα μας πει η Έφη  Παπαθεοδώρου, η κατά κόσμο Θεοπούλα του  θρυλικού Παρά Πέντε που δυο μέρες τώρα στην Κομοτηνή μας  καθήλωσε με την προσωπικότητά της.  Άνθρωπος που δεν μπαίνει σε καλούπια, που βρέθηκε στην πόλη μας στην πρώτη περιοδεία της ζωής της πριν 50 χρόνια πιτσιρίκα, με ένα βαρύ φορτίο από συμμετοχές σε ταινίες, σε σήριαλ, σε θεατρικές παραγωγές παραμένει ενεργή καλλιτεχνικά ετοιμάζοντας  μια ταινία με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία κι ένα κλίμα της εποχής που έζησε. Το σενάριο πατά στο ομώνυμο βιβλίο «Όταν γλυκαίνουν οι τσουκνίδες» και γίνεται μια προσπάθεια στήριξη και προώθησης της ταινίας και μέσω facebook. ?Μου έχουν φτιάξει στο facebook μία σελίδα. Εγώ βασικά γράφω στη γραφομηχανή από 18 χρονών, κι από τότε που βγήκαν τα κομπιούτερ άρχισα να μαθαίνω τα βασικά. Αλλά facebook μου έφτιαξε ένας συνάδελφος και τώρα χρειάστηκε να το δουλέψουμε, για να κάνω την προώθηση της ταινίας. Εκεί μπορεί όποιος συμφωνεί, να δίνει από ένα ευρώ μέχρι όσο θέλει. Αυτοχρηματοδότηση από το κοινό. Δεν θα μαζέψουμε εκατομμύρια, αλλά σε περίπτωση που δεν γίνει η ταινία, τα χρήματα θα πάνε στην αλληλεγγύη για τους φτωχούς ανθρώπους, Έλληνες και ξένους. Πάντως οφείλω την ταινία στη γενιά που μας έμαθε την αξιοπρέπεια και την παλληκαριά στη ζωή? θα πει η Έφη Παπαθεοδώρου. Στην ερώτηση ποια είναι η πιο όμορφη ατάκα που της είπε περαστικός στον δρόμο, απαντά αστραπιαία. «Θεοπούλα είσαι μεγάλο αλάνι»!

Η ίδια φιλοξενούμενη του Ροταριανού Ομίλου Κομοτηνής Ροδόπη, είχε την ευκαιρία να φιλοξενηθεί στο  ράδιο Χρόνος 87,5fm όπου έδωσε μια πλούσια συνέντευξη ενώ ευχήθηκε και για τα 50+ χρόνια του «Χρόνου». «Να τα εκατοστίσετε. Πάντα ζωντανοί, ωραίοι, με «ανοιχτό» μυαλό και προπαντός ελεύθερα. Λέτε ό, τι θέλετε, όπως σας έρθει. Αυτό είναι πολύ βασικό και για την τέχνη και για την ζωή του ανθρώπου. Είναι μεγάλη τιμή να με φέρετε από την Αθήνα και σας ευχαριστώ από καρδιάς για την αγάπη και την προσφορά σας».

«?Αποφάσισα να δω την Κομοτηνή μετά από 50 χρόνια, γιατί είχα έρθει στην πόλη στην πρώτη μου τουρνέ! Θυμάμαι μόνο έναν μιναρέ? Είναι ωραία και συγκινητικά χρόνια και ήταν ευκαιρία αυτή που μου δόθηκε, γιατί τότε ήταν η πρώτη μου μεγάλη έξοδος από το σπίτι?» Μιλώντας για τους πρόσφυγες και όσα βλέπουμε καθημερινά υπογραμμίζει: 

«Είναι οικείο το θέμα  για τους Έλληνες, γιατί έχουμε τραβήξει σαν λαός πάρα πολλά τέτοια, από Μικρασία, Καναδά, Αυστραλία, Γερμανία. Τέτοιος υπέροχος λαός είναι  ο ελληνικός, παρά τα ελαττώματα του.  Είναι απίστευτος ο πλούτος της ανθρώπινης ψυχής των Ελλήνων, κι αυτό δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει».

Στην ερώτηση πως προέκυψε η συγγραφή η απάντηση έρχεται άμεσα.  «Στη δική μου γενιά οι περισσότεροι εκφραζόμασταν γράφοντας. Τότε οι περισσότεροι δήλωναν ποιητές και καλλιτέχνες, σήμερα δηλώνουν σκηνοθέτες, ηθοποιοί και τραγουδιστές. Είναι ο συναισθηματικός πλούτος της φυλής μας, όλοι γράφουν! Εγώ γράφω από την καρδιά μου. Εγώ είμαι ηθοποιός. Μεγάλη συγγραφέας είναι η Ζυράννα Ζατέλη.  Οι ηθοποιοί πάντως έχουμε μία περίεργη, έκτη, έβδομη αίσθηση. Εκεί που «πεθαίνεις» ξαφνικά όταν πατάς το σανίδι, ζωντανεύεις!  Ο ηθοποιός δεν μπορεί να βγει έξω από τον εαυτό του. Ειδικά στο θέατρο ο ηθοποιός κινείται σε ένα τεντωμένο σκοινί μόνιμα. Εκεί είναι όλη η αγωνία. Κι εγώ που έχω κάνει την «Σονάτα του Σεληνόφωτος» τόσα χρόνια ακόμη και τώρα  θέλω να κάνω πρόβα πριν την παρουσίαση της.

Αναπολείτε τα νιάτα σας; «Να ?ταν τα νιάτα δυο φορές! Τα περάσαμε, ας μην είμαστε αχάριστοι. Έχετε όμως προσέξει ότι όλοι οι καλλιτέχνες «φεύγουν» σε μεγάλη ηλικία;».


Η 10η ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΓΡΑΦΟΤΑΤΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ  ΕΦΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

Οι τσουκνίδες γλυκαίνουν? το βιβλίο και σενάριο νέας ταινίας παρουσιάστηκε από το Ροταριανό Όμιλο

Η φιλόλογος  Ρένα Σαμαρά Μάινα έκανε μια βουτιά στο λόγο και το ανυπέρβλητο μεγαλείο των χαρακτήρων  που περιγράφονται αναδεικνύοντας τον πλούτο έκφρασης και των συναισθημάτων μιας ολόκληρης εποχής  

Η  Μελαχροινή Μαρτίδου ανέδειξε αθέατες πλευρές σπουδών και του χαρακτήρα της  ?Θεοπούλας που υπέγραψε το βιβλίο της επί ώρες και βγήκε φωτογραφίες  με μικρούς και μεγάλους στην Λέσχη Κομοτηναίων

Ψηφίδες της ζωής της,  καταγραφή ηρώων με μια κινηματογραφική δράση  και περιγραφή  αποτυπώνει στο βιβλίο της   Έφης Παπαθεοδώρου,»Πως γλυκαίνουν οι τσουκνίδες»  που παρουσιάστηκε στην κατάμεστη Λέσχη Κομοτηναίων χθες το βράδυ με πρωτοβουλία του Ροταριανού Ομίλου Κομοτηνής «Ροδόπη», και της  προέδρου του Αντζελας Δράκου. Το κοινό  κεράστηκε τσουκνιδόπιτα που είχε φροντίσει να υπάρχει η Μελαχροινή Μαρτίδου και μάλιστα από ?μαθήτριες εποχής ντυμένες με μπλε ποδιές κι άσπρα γιακαδάκια, ενώ απόλαυσε την ίδια την ηθοποιό κι συγγραφέα , που ήταν προσκεκλημένη και ακούραστη.

Στο να υπάρξει ένα μαγευτικό κλίμα συνέβαλλε τα μέγιστα η φιλόλογος Ρένα Σαμαρά Μάινα με τη προσέγγισή της στο περιεχόμενο του βιβλίου. Ας πάρουμε μια γεύση. «Όταν πήρα το βιβλίο στα χέρια μου από την πρώτη στιγμή  κέντρισε την περιέργεια μου ο τίτλος του. Τί μπορεί να κρύβει και τι μας δείχνει για τη συγγραφέα; Αν έχει την ικανότητα να γλυκαίνει τις τσουκνίδες σκέφτηκα, άραγε πόσο μπορεί να γλυκάνει τις ώρες μας, όταν θα περιηγηθούμε στις σελίδες του βιβλίου της; Διάβασα και το οπισθόφυλλο « κρατάμε κάτι σφικτά στα χέρια μας, στο ένα την τσάντα, κρατιόμαστε όμως και μεταξύ μας οι τρεις συμμαθήτριες και φιλενάδες, και γελάμε στο φακό. Περπατάμε στο δρόμο γυρίζοντας απ? το σχολείο, μάλλον το Γυμνάσιο, όπου είχαμε εισαχθεί-γιατί φοράμε μαύρες ποδιές με άσπρους γιακάδες. Είναι φωτογραφία ενσταντανέ, όπως τη λέγαμε»  

Αμέσως κατασκήνωσε ένα σενάριο στις γωνιές του μυαλού μου! Ήθελα να μπω στη θέση της, να διαβάσω τη σκέψη της και να καταλάβω τι θα μπορούσε να είχε γράψει. Κι ύστερα κατά την προσφιλή μου διαστροφική συνήθεια πήγα στο τέλος του βιβλίου πριν διαβάσω καν την αρχή. Ονόματα , ονόματα αγοριών και κοριτσιών, αντρών και γυναικών, ονόματα που όπως λέει τα αναφέρει «όπως ο παπάς μνημονεύει τις ψυχές , διαβάζοντας πάνω από τους τάφους» Κι ένα όνομα ξεχωριστό με τονισμένη γραμματοσειρά Νινέττα! Κι ύστερα διάβασα τη σημείωσή της « στις Τσουκνίδες, ίσως βρεις περιστατικά παρόμοια μ? αυτά της δικής σου ζωής ή των γονιών σου. Η νοσταλγία των παιδικών μας χρόνων είναι πάντα γλυκιά. Τα πάθη και οι χαρές των ανθρώπων κοινά?.». και νομίζω πως σιγά σιγά άρχισα να αφουγκράζομαι αυτό που θέλει να μας πει. Ότι οι εποχές αλλάζουν, τα πρόσωπα έρχονται και φεύγουν, οι ζωές μας είναι διαφορετικές, όμως τα αισθήματα των ανθρώπων είναι πάντα ίδια. Από όπου κι αν προέρχονται, σε όποια εποχή κι αν ζουν, όσο διαφορετικές εμπειρίες κι αν βιώνουν. Οι άνθρωποι πάντα θα κλαίνε και θα γελάνε, θα ερωτεύονται και θα απογοητεύονται, θα ζουν δυσκολίες και  θα ελπίζουν, θα παραιτούνται και θα συνεχίζουν , θα θυμώνουν και θα συγχωρούν ( ή ίσως και όχι;) πάντως θα ζουν». 

Στο κοινό παρούσες πρόεδροι συλλόγων όπως του Εμπορικού η Κική Κωνσταντινίδου, της Ιππαρχίας γυναικών Μαρώνειας Βασιλική Περβανά, δικηγόροι, δημόσιοι υπάλληλοι, επαγγελματίες, φοιτητές, αλλά και μαθητές ένα κοινό που ήρθε να δει την τηλεοπτική Θεοπούλα και γνώρισε παράλληλα μια δυναμική μορφωμένη και με πλούσια καλλιτεχνική καριέρα ηθοποιό παράδειγμα για πολλά. Η κ. Παπαθεοδώρου κάθισε στον δερμάτινο καναπέ και μίλησε με τη δημοσιογράφο Μελαχροινή Μαρτίδου για στιγμές της ζωής της, στέλνοντας μηνύματα. Υπέγραψε επί ώρες αγόγγυστα τα βιβλία που αγόρασε το κοινό από τα βιβλιοπωλεία Βαφειάδη και φωτογραφήθηκε με όλους! 
Φυσικά μας κάλεσε στις 14-15 Μαρτίου στην προβολή ντοκιμαντέρ στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκη με την ζωή του πατέρα της και δεσμεύθηκε να ξανάρθει στην Κομοτηνή όχι μετά 50 χρόνια όπως έκανε τώρα! 

Έκανε τα καλύτερα σχόλια για τη Λέσχη Κομοτηναίων και τη πόλη που τώρα την γνώρισε καλύτερα καταλήγοντας «εδώ στην βόρειο Ελλάδα είστε καλύτεροι άνθρωποι!»