"Το ταξίδι της Ελπίδας" κάνει στάση στην Κομοτηνή

Ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα, κάνοντας "Το ταξίδι της Ελπίδας" και σήμερα κάνει στάση στην Κομοτηνή με το ομώνυμο βιβλίο της. Η συγγραφέας Μαρία Τζιρίτα παρουσιάζει στην πόλη μας σήμερα Τρίτη 29 Μαρτίου στις 8 το βράδυ το νέο της βιβλίο, φέρνοντας έναν διαφορετικό λόγο για όσους έχουν απογοητευτεί από τον «ξύλινο» λόγο των πολιτικών και θέλουν να ακούσουν από τους συγγραφείς λόγια που αγγίζουν την ψυχή τους. Το νέο βιβλίο της κ. Τζιρίτα «Το ταξίδι της Ελπίδας» δίνει ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα για όλο τον κόσμο, και η ίδια διαπιστώνει "πως ο κόσμος το έχει πολύ μεγάλη ανάγκη αυτό το διέξοδο. Ξεκινάμε το πρωί, ανοίγουμε την τηλεόραση και υπάρχει ένα απίστευτο ψυχοπλάκωμα. Κάπου δεν αντέχεις άλλο και ο άνθρωπος θέλει να δώσει στην ψυχή του μία ανάταση. Το βιβλίο έχει αυτή τη δυνατότητα". Φιλοξενούμενη στη συχνότητα του ράδιο Χρόνος 87,5 η συγγραφέας παραχώρησε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη. 

Το ταξίδι γενικότερα είναι στη φύση του Έλληνα. Μετράει το ταξίδι ή ο προορισμός;
-Τα καλύτερα ταξίδια είναι του μυαλού και της ψυχής. Παίζει ρόλος και ο προορισμός με την έννοια του στόχου, γιατί θέλοντας να φτάσεις κάπου πρέπει να έχεις έναν στόχο. Δεν μπορείς να πηγαίνεις στο άγνωστο χωρίς προορισμό. Αλλά τελικά γίνεσαι τόσο πλούσιος ταξιδεύοντας, μαζεύεις εμπειρίες, ωριμάζεις, γίνεσαι πιο σοφός μέχρι να φτάσεις. Όταν θα φτάσεις συνειδητοποιείς ότι η εμπειρία ήταν τελικά η διαδρομή μέχρι τον προορισμό.

Πειραιάς 1967 η πρωταγωνίστριά σας «Ελπίδα» ταξιδεύει με πλαστή ταυτότητα. Εμπνευστήκαμε το βιβλίο έχοντας κατά νου την προσφυγιά αυτών των ημερών;
-Η δική μου ιστορία συνδέεται με το νέο μεταναστευτικό κύμα Ελλήνων προς το εξωτερικό, δεν έχει καμία σχέση με τους πρόσφυγες πολέμου που καταφτάνουν στην χώρα μας. Δεν υπήρχε άλλωστε αυτό το πρόβλημα, όταν εγώ έγραψα το βιβλίο. Λόγω της κρίσης και των οικονομικών δεινών που πλήττουν την πατρίδα μας βλέπω όλο και περισσότερο κόσμο, ειδικά νέους, να φεύγει έξω αναζητώντας μια καλύτερη τύχη και ζωή. Με αυτή τη βάση στο μυαλό μου σκέφτηκα, πως όπως στη δεκαετία τους ?60 έφυγαν τόσοι πολλοί Έλληνες για Αυστραλία και ΗΠΑ, βλέπουμε κάτι αντίστοιχο να συμβαίνει και πάλι που δεν το φανταζόμασταν ποτέ.

Θεωρούσαμε τις δεκαετίες του ?60 και ?70 άσχημες για την Ελλάδα, καθώς πολλοί Έλληνες μετανάστευσαν. 
-Ναι. Και μία άσχημη εποχή βιώνουμε και σήμερα, ελπίζω όμως όχι με το ίδιο αποτέλεσμα. Ελπίζω να μην εγκαταλείψουν οι μισοί συμπατριώτες μας την χώρα. Αυτό είναι πάρα πολύ σκληρό. Εγώ, για να καταφέρω να γράψω το βιβλίο έκανα μία πάρα πολύ μεγάλη έρευνα ιστορική και μίλησα με πάρα πολλούς ανθρώπους που μετανάστευσαν τότε προς Αυστραλία και Αμερική, γιατί έπρεπε να αποδώσω εκείνη την πραγματικότητα. Αυτοί οι άνθρωποι πρόκοψαν και διακρίθηκαν στο εξωτερικό, αλλά όταν μιλούσαμε βούρκωναν μόνο που σκέφτονταν την Ελλάδα, την πατρίδα. Μιλούσαν μαζί μου, συγκινούνταν και βούρκωναν. Ο πόνος δεν έφυγε από την ψυχή του ποτέ. Ο πόνος της μάνας που ζει χωρίς το παιδί της δεν ξεπερνιέται. Αυτό το ίδιο νιώθουν και οι Έλληνες μετανάστες.

Αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν από ανάγκη, αναζητώντας μία καλύτερη ζωή; Σήμερα πρέπει να παλέψει κανείς στην χώρα του ή να μεταναστεύει;
-Ναι, αλλά ήταν επιλογή τους. Οι Σύριοι πρόσφυγες πολέμου αυτή την στιγμή δεν έχουν επιλογή. Όταν σε βομβαρδίζουν και υπάρχει πόλεμος, ή ζεις ή πεθαίνεις. Στην περίπτωση των Ελλήνων μεταναστών υπάρχει επιλογή, γιατί δεν τίθεται θέμα επιβίωσης. Σήμερα δεν θα πεθάνεις, αν μείνεις στην Ελλάδα. Αλλά πολλοί έχουν στο μυαλό τους ότι, αν φύγουν, θα ζήσουν καλύτερα, δηλαδή θα έχουν δύο αυτοκίνητα, θα πηγαίνουν διακοπές? Αν αυτό είναι το καλύτερα, τότε σηκώνεσαι και φεύγεις. Απλώς θέλω να χτυπήσω το «καμπανάκι» ότι δεν είναι τόσο απλό να μπεις σε ένα καράβι και να φύγεις από την χώρα σου. Είναι πάρα πολύ σκληρό και δύσκολο ψυχολογικά. Πρέπει να παλέψουμε στην χώρα μας.

Όλοι μας κυνηγάμε την ευτυχία, αυτός είναι ο σκοπός μας στη ζωή. Αν προσδιορίσουμε την ευτυχία βάσει αυτού που είμαστε και όχι αυτού που έχουμε, τότε έχουμε μία ελπίδα να την κατακτήσουμε. Όσο θεωρούμε ευτυχία αυτά που μπορούμε να αποκτήσουμε, δεν θα ευτυχήσουμε ποτέ. Είναι ένας φαύλος κύκλος, όταν αποκτάς κάτι μετά θέλεις και το κάτι καλύτερο. Αυτός ο κυκεώνας δεν τελειώνει, αν μπεις μέσα του.  Το βασικό είναι να είναι η ψυχή μας καλά και να έχουμε αξίες, φιλία, αγάπη, συντροφικότητα. Να περνάμε καλά και με λιγότερα. Βλέπουμε ανθρώπους πολύ πλούσιους, αλλά και δυστυχισμένους να αυτοκτονούν?

Για τη ζωή και το μέλλον των Ελλήνων είστε αισιόδοξη;
-Πολύ, από φύση μου κι αυτό φαίνεται σε όλα μου τα βιβλία. Αυτό που μένει στους αναγνώστες μου, όποια ιστορία και να διαπραγματευτώ είναι μία ελπίδα και αισιοδοξία. Στο νέο μου βιβλίο υπάρχουν πολλές δυνατές προσωπικότητες, η καθεμιά από τις οποίες για τους δικούς της λόγους κάνει αυτό το ταξίδι, ενώ παράλληλα υπάρχει και η πλοκή για το πώς συνδέονται αυτά τα άτομα μεταξύ τους και το τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Αλλά τελικά κάθε αναγνώστης μπορεί να ταυτιστεί με κάποιον «ήρωα» του βιβλίου και ταυτόχρονα μέσα από αυτό μπορεί να βρει λύσεις και στα δικά του προβλήματα.

Το όνομα της «Ελπίδας» επιλέχθηκε φυσικά για να δώσει την ?ελπίδα;
-Έχω παίξει λίγο με τον τίτλο. Το πλοίο στο οποίο διαδραματίζει το ταξίδι ονομάζεται «ελπίς», δηλαδή το ταξίδι έχει τριπλή σημασία: το ταξίδι της Ελπίδας ως κοπέλας, το ταξίδι του πλοίου και το ταξίδι της ελπίδας ως ?έννοιας. 

Τα Βιβλιοχαρτοπωλεία ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ, ο Πολιτιστικός Χορευτικός Σύλλογος Θρακών Κομοτηνής, και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ πραγματοποιούν την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Μαρίας Τζιρίτα, στη Λέσχη Κομοτηναίων (Αίθουσα «Μπουντρούμ Βαρώς» - ισόγειο) στις 8 το βράδυ. Για το βιβλίο και την συγγραφέα θα μιλήσει ο φιλόλογος Γεώργιος Κωστάκης. Η συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της.