ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ 3Ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΑΙΩΝ

Τα «πλαστά» τραγούδια των Σαρακατσαναίων

08/01/16 - 11:00

Μοιραστείτε το

Στα «πλαστά» σαρακατσάνικα τραγούδια επικεντρώνει την εργασία του ο Βασίλης Σερμπέζης αν. καθηγητής Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, χοροδιδάσκαλος, μελετητής, και ερμηνευτής του ελληνικού παραδοσιακού τραγουδιού και την παρουσιάζει στο πλαίσιο του 3ου Διεθνές Επιστημονικού Συνεδρίου των απανταχού Σαρακατσαναίων Στο συνέδριο που θα λάβει χώρα στις 4 - 5 και 6 Μαρτίου 2016 στην Λαμία, προεδρεύει ο πρύτανης του πανεπιστημίου της Ηπείρου Γιώργος Καψάλης, ενώ από την Θράκη η μοναδική παρουσία είναι αυτή του Βασίλη Σερμπέζη ΡΕΠΟΡΤΑΖ Δήμητρα Συμεωνίδου

Το 1860 ο Γερμανός λόγιος Arnold Passow δημοσιεύει στη Λειψία μια συλλογή ελληνικών δημοτικών τραγουδιών υπό τον τίτλο «Τραγούδια Ρωμαίικα» (?Popularia Carmina Graeciae Recentioris?), με εισαγωγή και σχόλια στα λατινικά.  Η ταξινόμηση του Passow περιλαμβάνει 8 κατηγορίες: τραγούδια κλέφτικα, ιστορικά, οικιακά (νανουρίσματα, κάλαντα, του αποχαιρετισμού κ.ά.), «πλαστά» (μυθοπλασίας), βλάχικα (βουκολικά), ερωτικά, δίστιχα, όπως, επίσης, και μια ειδική ενότητα αφιερωμένη στα τραγούδια «του χάρου». Το 1824-1825 τα ελληνικά δημοτικά τραγούδια του C. Fauriel είναι η πρώτη συλλογή του είδους, και τυπώνεται σε δύο τόμους στο Παρίσι. Δημιούργησαν αμέσως τεράστια αίσθηση: το κλίμα ήταν άλλωστε ευνοϊκό για καθετί ελληνικό ή λαϊκό.

Είναι γνωστό ότι τα δημοτικά μας τραγούδια, στο πέρασμα του χρόνου, έχουν υποστεί και σώζονται σε πολλές παραλλαγές. Αξίζει ιδιαίτερα να τονισθεί ότι πολλά παλιά δημοτικά τραγούδια που καταγράφτηκαν τον 19ο αι. και στις αρχές του 20ου αι., ακόμα και τη στιγμή της καταγραφής τους από τους Έλληνες και ξένους μελετητές και λαογράφους, είτε καταγράφτηκαν σε κάποια ήδη υπάρχουσα παραλλαγή, είτε υπέστησαν παραποιήσεις και γλωσσικές αλλοιώσεις κατά την καταγραφή, αλλοιώσεις που υπαγορεύτηκαν από τις επικρατούσες απόψεις των λογίων της εποχής και τις προσωπικές γλωσσολογικές επιλογές των καταγραφέων. 

Στα «πλαστά» σαρακατσάνικα τραγούδια επικεντρώνει την εργασία του ο Βασίλης Σερμπέζης αν. καθηγητής Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, χοροδιδάσκαλος, μελετητής, και ερμηνευτής του ελληνικού παραδοσιακού τραγουδιού και την παρουσιάζει στο πλαίσιο του 3ου Διεθνές Επιστημονικού Συνεδρίου των απανταχού Σαρακατσαναίων. Στο συνέδριο που θα λάβει χώρα στις 4 - 5 και 6 Μαρτίου 2016 στην Λαμία, προεδρεύει ο πρύτανης του πανεπιστημίου της Ηπείρου Γιώργος Καψάλης, ενώ από την Θράκη η μοναδική παρουσία είναι αυτή του Βασίλη Σερμπέζη. Δεκαέξι εργασίες θα παρουσιαστούν στο συνέδριο διάρκειας 20 λεπτών έκαστος, ενώ στη συνέχεια θα δημοσιευτούν και στα πρακτικά που θα εκδοθούν. 

Μέλος της επιστημονικής επιτροπής του συνεδρίου είναι ο Βασίλης Σερμπέζης και επιλέχτηκε ακριβώς λόγω της επιστημονικής του κατάρτισης, ενώ παράλληλα θα είναι εισηγητής της εργασίας με θέμα «Τα «πλαστά» τραγούδια των Σαρακατσαναίων». «Τα πλαστά είναι μία ομάδα τραγουδιών που θεωρούνται αρχιτεκτονήματα, καθώς είναι από τα πιο σημαντικά δημοτικά τραγούδια, όχι μόνο των Σαρακατσαναίων. Βέβαια η δική μου εργασία συνίστατο στο ποια από τα σαρακατσάνικα τραγούδια, με βάση τη βιβλιογραφία, είναι πλαστά. Είναι περίπου το 75% κοινά με τα τραγούδια της υπόλοιπης Ελλάδας, τα γνωστά σαρακατσάνικα», τόνισε ο κ. Σερμπέζης και πρόσθεσε, «είναι τραγούδια που δεν είναι ευρέως γνωστά στον κόσμο και εκεί συνίσταται η δική μας συνεισφορά και εννοώ την προσωπική μου συμμετοχή και τη συμμετοχή του σπουδαίου μουσικού Γιώργου Κοτσίνη με τον οποίον συνεργάζομαι μουσικά και καλλιτεχνικά, αλλά και τη συμμετοχή του Λάμπρου Λάβια που εκτός από καθηγητής εθνικομουσικολογίας είναι και καλός φίλος και συνεργάτης». 

Η πρώτη ταξινόμηση για τα Ρωμαίικα Τραγούδια που έκανε Γερμανός λόγιος Arnold Passow, στην Ελλάδα, και αναφέρονταν και στα πλαστά τραγούδια, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Νίκας το 1958, και επί σειρά ετών αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τον ακαδημαϊκό κόσμο, αλλά και για τους λάτρεις της δημοτικής ποίησης. Όσον αφορά στο έργο του Φοριέλ στην Ελλάδα το έργο άργησε να εκτιμηθεί: κυκλοφόρησε μόλις το 1956 σε ελληνική μετάφραση. 

Η τωρινή έκδοση, με καινούρια μετάφραση, βασίστηκε στο πλούσιο αρχειακό υλικό του Φοριέλ (που βρίσκεται διάσπαρτο σε γαλλικές και ελληνικές βιβλιοθήκες) και περιέχει τα εκδομένα τραγούδια (στον πρώτο τόμο) και τα ανέκδοτα (στον δεύτερο), που συγκεντρώθηκαν το 1824 στη Βενετία και την Τεργέστη. Στον πρώτο αυτόν τόμο τα εκδομένα τραγούδια επανεκδίδονται δίχως τις διορθωτικές επεμβάσεις του Φοριέλ: αποδίδεται έτσι γνησιότερα το κείμενο των δημοτικών τραγουδιών, προσφέροντας ταυτόχρονα σε υποσελίδιες σημειώσεις και την έντυπη μορφή του. Διατηρείται επίσης η ίδια διάταξη: Ιστορικά τραγούδια - μέρος πρώτον, κλέφτικα, ιστορικά τραγούδια - μέρος δεύτερον, ιστορικά διάφορα, τραγούδια πλαστά (οι παραλλαγές), τραγούδια του οικιακού βίου και δίστιχα τραγουδάκια.

Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News

Ροή Ειδήσεων

xronos
xronos.gr

ΑΡ. ΜΗΤ: 232265

mit-logo