Τα ατυχήματα στα μεταλλεία χρυσού είναι καταστροφικά

Κάτοικοι του Έβρου, της Θεσσαλονίκης, του Κιλκίς, της Ροδόπης και της Χαλκιδικής συγκεντρώθηκαν και διαδήλωσαν την αντίθεσή τους στην λειτουργία μεταλλείων χρυσού σε μία μεγαλειώδη πορεία στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 24 Νοεμβρίου. Με λεωφορεία μεταφέρθηκαν κατά εκατοντάδες οι Θρακιώτες διαδηλωτές δηλώνοντας ότι η εταιρείες χρυσού που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στη Ροδόπη και τον Έβρο δεν έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών για την εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού. Σε κάθε λειτουργούσα δημοκρατία αυτό θα σταμάταγε κάθε συζήτηση και δεύτερη σκέψη για λειτουργία μεταλλείων χρυσού. Σε κάθε άλλη περίπτωση όσοι θέλουν να αποπροσανατολίσουν αμφισβητώντας αυτό που είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού έχουν μόνο μία εναλλακτική λύση, σύμφωνα με τους διαδηλωτές, δημοψήφισμα τώρα!

Μεταφέροντας τα όσα έζησε συμμετέχοντας στο συλλαλητήριο ο Σαράντης Δημητριάδης, ομότιμος καθηγητής γεωλογίας ΑΠΘ, γράφει «Ο «χρυσός ενώνει» έλεγε ένα σλόγκαν της μόδας πριν κάποια χρόνια. Τότε που άλλοι πλήρωναν το βαρύ τίμημα της εξόρυξής του. Και εμείς αγνοούσαμε πώς ακριβώς βγαίνει από τη γη το «πολύτιμο» αυτό μέταλλο. Στην πραγματικότητα, σ’ όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, ο χρυσός «διαιρούσε»∙ ποτάμια αίματος χύθηκαν γι? αυτόν. Σήμερα, στον τόπο μας, τα λίγα ψήγματα χρυσού που κοιμούνται στις ρίζες των βουνών μας εδώ στη βόρεια Ελλάδα ήταν αρκετά για να στρέψουν κατά πάνω μας τις μουσούδες των αχόρταγων διεθνών και ντόπιων χρυσολαγωνικών. Τα βουνά μας λοιπόν κατ? αυτούς, αλλά και τα βοσκοτόπια μας, ακόμα και τα κατοικημένα και τα καλλιεργούμενα μέρη μας, δεν είναι παρά «φορείς της μεταλλοφορίας», άχρηστα περιτυλίγματα, μπάζα με λίγα λόγια, που πρέπει να απομακρυνθούν, να ξεκοιλιαστούν τα βουνά, για να φτάσουν οι χρυσολάγνοι στον στόχο τους: στα γυαλιστερά ψήγματα των ονειρώξεών τους.

Τι κι? αν έτσι καταστρέφεται η ζωοδότρα μήτρα, η μάνα γη, όπως τα εκατομμύρια χρόνια της εξέλιξης τη διαμόρφωσαν. Τι κι? αν λείψει το νερό από όλους τους άλλους, αρκεί να περισσεύει για να κάνουν οι χρυσοθήρες τη δουλειά τους. Τι κι? αν πίσω τους θ? αφήσουν φεύγοντας, κληρονομιά για μας και τα παιδιά μας, καμένη γη: τα Σόδομα και Γόμορρα των δικών τους ανομημάτων. Είναι ο εξορκισμός όμως του χρυσού που σίγουρα ενώνει. Και το βλέπουμε αυτό ολοφάνερο σήμερα που πολλές χιλιάδες βορειοελλαδίτες, αλλά όχι μόνο, πολίτες αληθινοί αυτού του τόπου, που τον αγαπούν και δεν θέλουν να τον εκπορνεύσουν, που αισθάνονται καθήκον τους να παραδώσουν στις μέλλουσες γενιές τον τόπο αυτό ακέραιο, όπως τον παρέλαβαν αυτοί, ικανό να παράγει αβίαστα και αειφορικά όλα τα πλούσια αγαθά του. Όμορφο και γαλήνιο, όπως πλάστηκε από τη φύση. Θρακιώτες, Κιλκισιώτες και Χαλκιδικιώτες, που μάλλον ποτέ δεν θα είχαν αλλιώς συναντηθεί, ενώθηκαν και ζυμώνονται στον κοινό αγώνα: παλεύουν για να αποτρέψουν τα σχέδια των χρυσολάγνων εταιρειών. Και μαζί τους κι? άλλοι φίλοι, από κοντινά και πιο μακρινά μέρη. Ήτανε δυο, ήτανε τρεις, γίνανε χίλιοι δεκατρείς, κι? όλο πληθαίνουν και πληθαίνουν.

Και τρομάζουν πια για τα καλά τις χρυσοεταιρείες και τα προσκυνημένα όργανά τους. Αυτήν την ενότητα και την αποφασιστικότητα, τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα που τα είδαμε χθες στη Θεσσαλονίκη και που μας γέμισαν αισιοδοξία, πρέπει να τα διαφυλάξουμε και να τα μεγεθύνουμε όσο μπορούμε. Είναι το κύριο, το μόνο ουσιαστικά όπλο μας στον αγώνα. Που προβλέπεται μακρύς και δύσκολος, αλλά και δίκαιος και ωραίος. Ας είναι καλά ο χρυσός, εκεί που είναι και που θα μείνει θαμμένος για πάντα, που έφτιαξε και στέριωσε τέτοιες συντροφικότητες. Τις χρειαζόμαστε σαν φάρους στη μαύρη σκοτεινιά που πορευόμαστε τις δύσκολες τούτες μέρες».

Η πορεία στη Θεσσαλονίκη προχώρησε στην έκδοση ψηφίσματος στο οποίο επισημαίνονται τα εξής: Εμείς οι κάτοικοι του Έβρου, της Θεσσαλονίκης, του Κιλκίς, της Κομοτηνής και της Χαλκιδικής που συγκεντρωθήκαμε σήμερα Σάββατο 24 Νοεμβρίου εδώ και διαδηλώσαμε την αντίθεσή μας στην λειτουργία μεταλλείων χρυσού στον τόπο μας, απευθυνόμαστε στις αρχές της τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης της Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας, στον υπουργό Μακεδονίας-Θράκης και στον λαό της Θεσσαλονίκης και ζητάμε:

Να ενημερωθούν για τις καταστρεπτικές και ανεπανόρθωτες επιπτώσεις από τα πορίσματα των ανεξάρτητων επιστημονικών φορέων της πόλης και της χώρας (πρυτανικό συμβούλιο ΑΠΘ, Συμβούλιο Περιβάλλοντος ΑΠΘ, Γεωπονική Σχολή ΑΠΘ, Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων ΑΤΕΙ Θεσ/νίκης, ΤΕΕ/ΤΚΜ, Ένωση Δασολόγων, κτλ).

Να ανατρέξουν στην διεθνή εμπειρία που δείχνει πως σε όλες τις περιπτώσεις, σε όλες τις χώρες, ακόμα και στις πιο προηγμένες τεχνολογικά, ακόμα και στις πιο ευαίσθητες περιβαλλοντικά, τα ατυχήματα τελικά συμβαίνουν και είναι καταστροφικά και ανεπανόρθωτα.

Και να δράσουν – ασκώντας πίεση προς την κυβέρνηση ? για την αποτροπή της καταστροφής που επέρχεται και για την πόλη της Θεσσαλονίκης, από την τοξική σκόνη και την ρύπανση της ατμόσφαιρας.

Η Θεσσαλονίκη και οι κάτοικοί της, είναι γεωγραφικά, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά συνδεδεμένοι με τις περιοχές που προορίζονται να γίνουν το πεδίο αυτών των καταστροφών και ως εκ τούτου θα μοιραστεί όλες τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης».