Τα αρωματικά φυτά από τη φύση και όμορφες αλχημείες από τα χέρια της

Μαζεύει βότανα, μιλά με τα φυτά και τα λατρεύει, τα συσκευάζει για όσους ξέρουν τις ιδιότητές τους, φτιάχνει τις δικές της γλυκές αλχημείες, λικέρ, γλυκά κουταλιού αλλά και κηραλοιφές μπάλσαμο? Ζωγραφίζει ό,τι ονειρεύεται, αλλά κυρίως βουκολικά τοπία που ηρεμούν την ψυχή της ως αυτοδίδακτη. Κεντά, πλέκει, τι να πρωτοθαυμάσουμε! Ράβει παραδοσιακές θρακιώτικες στολές, κρατώντας με σεβασμό την συνέχεια από την παράδοση των παππούδων, φημίζεται για τις κουλούρες της με παραδοσιακά σχέδια, για την προσήλωσή της σε κάθε τι δημιουργικό και όμορφο που την βοηθά να βλέπει την ζωή με άλλη ματιά και να ξεπερνά τις αναπάντεχες πίκρες που της έλαχαν. Και μέσα σε όλα βρίσκει χρόνο για να μοιράζει απλόχερα την αγάπη της στα εγγόνια που τα μεταλαμπαδεύει τις δικές της γνώσεις. Ο λόγος για την Σούλα Κυριαζίδου που την συναντήσαμε στο βασίλειό της, στο σπίτι της στην οδό Ανδρονίκου, με γιορτινή ατμόσφαιρα και ανακαλύψαμε δίπλα της έναν ολόκληρο κόσμο? 

Είναι αυτοί οι άνθρωποι που είναι σημαντικοί με την απλότητά τους, με την σοφία και την προσήλωσή τους στην αγνότητα και την ομορφιά της φύσης που μας διδάσκουν με την δική τους στάση ζωής, πράγματα που δεν σου τα μαθαίνει κανένα ΑΕΙ.

Η Σούλα Κυριαζίδου λειτουργεί με τους δικούς της κώδικες ζωής πατώντας γερά σε όσες αρχές κι αξίες της μπόλιασαν οι πρόγονοί της με σεβασμό και λατρεία στην φύση, στη γη, στα δημιουργήματά της που υπηρετεί και η ίδια σαν συνέχεια στην προσπάθεια αγαπημένων προσώπων της. Το κτήμα στο χωριό είναι η ζωοδότρα δύναμή της κι εκεί μαζί με τον σύζυγο, αφανή συμπαραστάτη ετοιμάζουν τα βότανα και τα αρωματικά αποξηραμένα φυτά για όσους ξέρουν την πολύτιμη αξία τους. Είναι μια διεργασία που παραπέμπει σε ιεροτελεστία για τον τρόπο με τον οποίο γίνεται.

«?Τα συσκευάζω με προσοχή να μη χάσουν το χρώμα και το άρωμά τους. Τα δίνω σε εκλεκτές πελάτισσες που θέλουν το βιολογικό, το υγιεινό και προπάντων το καθαρό. Ο χρόνος που διαθέτουμε είναι μόνο τα Σαββατοκύριακα. Όλη την εβδομάδα ασχολούμαστε με τις δουλειές του σπιτιού και τα εγγόνια μας. Αν και πέρασε η ηλικία μας μάθαμε να αγωνιζόμαστε στη ζωή. Γιατί ο άνθρωπος μοιάζει με τον αποκριάτικο αετό. Όσο φοβάσαι ότι θα σου πέσει άλλο τόσο σου πέφτει και στεναχωριέσαι.

Ο αετός θέλει αέρα για να αντισταθεί. Γι? αυτό και εμείς πρέπει να αντισταθούμε σε όλα τα δεινά που μας έρχονται στη ζωή. Να κρατηθούμε όρθιοι στα πόδια μας με δυνατό συναίσθημα, με ψυχική δύναμη και θέληση για τη ζωή. Αυτή που μας χάρισε ο Θεός και είμαστε υποχρεωμένοι να τη ζήσουμε. Έτσι λοιπόν και εμείς καταφέραμε να δώσουμε ζωή στα φυτά, και αυτά με τη σειρά τους μας δώσανε δύναμη και θέληση για την ζωή». Φιλοσοφημένη. 
 «Δεν είναι τυχαίο που αγαπώ τα φυτά και ασχολούμαι με αυτά. Μεγάλωσα στο χωριό μου την Παραδημή.

Οι γονείς μου ήταν αγρότες. Εμένα και τα αδέρφια μου μας μεγάλωσαν ο παππούς και η γιαγιά. Κοντά τους έμαθε πολλά πράγματα να κάνω στη ζωή μου. Πρώτα ? πρώτα μου μάθανε παραδοσιακές τέχνες, νοικοκυριό και πολλές δουλειές στο σπίτι, όπως ζύμωμα, φούρνισμα, να απλώνω φύλλο για πίτα, αργαλειό, ρόκα, πλέξιμο και άλλα. Από τη μαμά μου κληρονόμησα το καλλιτεχνικό γονίδιο. Μου έδειξε να κάνω διάφορα σχέδια πάνω στις κουλούρες του γάμου, του αρραβώνα, του κουμπάρου ακόμα και κόλλυβα να στολίζω. Ο παππούς και η γιαγιά ήταν άνθρωποι που αγαπούσαν την παράδοση ως το τέλος της ζωής τους. Φύγανε από αυτό τον κόσμο με τις παραδοσιακές φορεσιές. Δεν συμβιβάστηκαν με την καινούργια ενδυματολογία. Εκτός από τις φορεσιές τους δεν αφήσανε έθιμο για έθιμο. Εκτελούσαν κατά γράμμα τα ήθη και τα έθιμα. Όλοι στο χωριό ήξεραν τις απαιτήσεις τους. Οι νέοι, τα παλικάρια που καλάντιζαν και οι μεγαλύτεροι με τα χειροφιλήματα της αποκριάς (τα συγχωρεμένα) και πολλά άλλα.

Ο παππούς μου σαν σοφός που ήταν, συμβούλευε μικρούς και μεγάλους. Ήθελε να μαθαίνει και στους άλλους αυτά που ήξερε από την πατρίδα του. Μας έπαιρνε κάθε άνοιξη που είχε πολύ βλάστηση και μας πήγαινε στην εξοχή. Παίρναμε το καλαθάκι μας και πηγαίναμε για χόρτα. Αυτός όρθιος και με το μπαστούνι του μας έδειχνε με προσοχή τα χόρτα που τρώγονται. Πάνω από 40 είδη χόρτα τρώγονται και άλλα 40 γίνονται αλοιφές και τσάι μας έλεγε. Άλλα χόρτα είναι πικρά, άλλα πικάντικα και άλλα γλυκά. Μερικά γίνονται οι καλύτερες αλοιφές όπως το σπαθόλαδο και το καλύτερο τσάι. Όπως το αγριοτριαντάφυλλο, το παλιούρι, τα γαϊδουράγκαθα κ.ά. Μας μάθαινε ακόμη να τρώμε τα φρούτα του δάσους, όπως βατόμουρα, τσάπουρνα, τα γκόρτσια, γίνονται και λικέρ. Μη ξεχνάτε μας έλεγε πως τα χόρτα μας χορταίνουν, αλλά και μας πεθαίνουν. Προσέχετε τα μανιτάρια, αυτά αφήστε τα για τους μεγάλους. 

Έτσι έμαθα από πολύ μικρή να ασχολούμαι με τα φυτά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν υπάρχουν στη ζωή. Αλλά εμένα μου έμειναν στη μνήμη μου βαθιά χαραγμένες οι καλές τους συμβουλές και κάτι από τις φορεσιές τους και τα τραγούδια τους. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτά που έμαθα και καλυτέρεψαν τη ζωή μου. Και εγώ με τη σειρά μου προσπαθώ να μεταβιβάσω τις γνώσεις μου στα παιδιά και τα εγγόνια μου»...
Προσυπογράφουμε την προσπάθειά της και την ομορφιά των επιλογών της κ. Κυριαζίδου. Αν την δείτε με το καλαθάκι με τα αρωματικά φυτά και βότανα να ξέρετε ότι έχουν πολύ αγάπη και φροντίδα και είναι τα καλύτερα!