Ο Στέργιος Γιαλάογλου μαζί με τον πρώην πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Ξάνθης Θανάση Ξυνίδη, αλλά και τον πρώην πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Δημήτρη Γαρούφα, μίλησαν στο ράδιο Χρόνος 87,5 FM, αναλύοντας τις εξελίξεις της πολύκροτης υπόθεσης Η τελευταία απόφαση σύμφωνα με το νομικό εκπρόσωπο της Μονής Βατοπαιδίου Σ. Γιαλάογλου είναι ένα επεισόδιο στη διαχρονική αντιδικία δημοσίου και Μονής, η οποία και κρατάει από το 1922. «Θα κρατεί για πολύ καιρό ακόμη», είπε σημειώνοντας ότι «δεν προσθέτει, ούτε αφαιρεί τίποτα στην ένδικη διαφορά, γιατί έτσι όπως φαίνεται οδεύει στο τριτοβάθμιο δικαστήριο στον Άρειο Πάγο, όπως εκεί οδηγήθηκε και η προηγούμενη αντιδικία» ΡΕΠΟΡΤΑΖ Δήμος Μπακιρτζάκης
Με μία τελεσίδικη απόφαση γράφτηκε μία ακόμα σελίδα στην πολύκροτη υπόθεση των ιερών ανταλλαγών, γύρω από τη λίμνη Βιστωνίδα. Εκδόθηκε λίγο πριν την εκπνοή του 2015 και απέρριψε συνολικά τις διεκδικήσεις της Μονής Βατοπεδίου αναφορικά με τη λίμνη Βιστωνίδα. Η απόφαση του Εφετείου Θράκης απέρριψε ολικά την αγωγή της Μονής Βατοπαιδίου κατά του ελληνικού δημοσίου ως κατ΄ ουσίαν αβάσιμη, λέγοντας ότι τα χρυσόβουλα δεν ταυτοποιούνται με την περιοχή, ότι η Μονή ποτέ δεν είχε κυριότητα στην περιοχή, ότι τις εκτάσεις αυτές τις απέκτησε το ελληνικό κράτος ως διάδοχο από το τουρκικό και βουλγαρικό δημόσιο μετά την απελευθέρωση. Το δικαστήριο δε δέχθηκε ακόμα την ισχύ των χρυσόβουλων των πατριαρχικών συγγιλίων ούτε των επιστολών που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ Οικουμενικού Πατριάρχη και του παλαιού μητροπολίτη Ξάνθης από το 1800. Ακόμη δε δέχθηκε ότι το 1930, οπότε έγινε συμβιβασμός του ελληνικού δημοσίου με την Μονή Βατοπαιδίου, ότι η μονή παραχώρησε τεράστιες εκτάσεις στον Άγιο Μάμα και την περιοχή της Χαλκιδικής με αντάλλαγμα μόνο την χρήση της λίμνης κι όχι την κατοχή. Η εφετειακή απόφαση δέχεται ότι δεν υπήρχε ποτέ παρουσία Μετοχίου της μονής Βατοπαιδίου σε Ξάνθη και Ροδόπη και ότι εκεί βρίσκονταν με την ανοχή του ελληνικού δημοσίου.
Η απόφαση αυτή βάζει τέλος στην πολύκροτη υπόθεση σύμφωνα με νομικούς κύκλους, αλλά θα συνεχιστεί όπως άφησε να εννοηθεί, μιλώντας στο «Χ» ο Στέργιος Γιαλάογλου, νομικός εκπρόσωπος της Μονής Βατοπεδίου. Ο Στέργιος Γιαλάογλου μαζί με τον πρώην πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Ξάνθης Θανάση Ξυνίδη, αλλά και τον πρώην πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Δημήτρη Γαρούφα, μίλησαν στο ράδιο Χρόνος 87,5 FM, αναλύοντας τις εξελίξεις της πολύκροτης υπόθεσης.
Θ. ΞΥΝΙΔΗΣ: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ
Κατά τον κ. Γιαλάογλου, η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου και του ελληνικού δημοσίου είναι η κορυφαία που έχει απασχολήσει ποτέ την ελληνική δικαιοσύνη και θα συνεχίσει να την απασχολεί και στον μέλλον. Από την πλευρά του ο Θανάσης Ξυνίδης εξέφρασε την άποψη ότι «η δικαιοσύνη έχει τους δικούς της ρυθμούς, αν και σε αυτή την υπόθεση εξαντλήθηκαν κάποια όρια». «Λέχθηκαν διάφορα στο Πρωτοδικείο Κομοτηνής, ότι πιέστηκαν οι δικαστές, ότι έγιναν παρεμβάσεις, ότι οι δικαστές δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, ότι ήταν Ξανθιώτες έκτιζαν καριέρες, έλεγαν ψέματα, δεν υπήρχε νομικό πλαίσιο, ήθελαν να πλήξουν την κυβέρνηση Καραμανλή και πολλά ακόμη πράγματα. Έρχεται πλέον μια απόφαση σε ανύποπτο χρόνο και επιβεβαιώνει και μάλιστα επί το βέλτιον, γιατί η πρωτόδικη απόφαση τους αναγνώριζε και μία έκταση περί των 3.000 στρεμμάτων, ενώ τώρα το Εφετείο λέει ότι κανένα δικαίωμα δεν υπάρχει».
Τα παραπάνω τόνισε ο Θανάσης Ξυνίδης που υπήρξε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ξάνθης (1999 ? 2005) την κρίσιμη χρονική περίοδο των ιερών ανταλλαγών. Ο κ. Ξυνίδης εκτιμά ακόμη ότι με την τελευταία δικαστική απόφαση αυτόματα τίθενται σε ακυρότητα όλες οι ανταλλαγές, οι οποίες όπως τόνισε ακόμα είναι σε ισχύ. «Πριν από λίγο καιρό πανηγύριζαν από τη Μονή Βατοπεδίου, ότι κέρδισαν κάποιες υποθέσεις εις βάρος του ελληνικού δημοσίου στην Θεσσαλονίκη. Βέβαια δεν κέρδισαν τίποτα, απλώς τι είχε γίνει: ήρθαν τα δικαστήρια, γιατί έκανε το ελληνικό δημόσιο αγωγές για να ακυρώσει τις ανταλλαγές, κι ήρθε πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου τότε το δικαστήριο και είπε πως δε μπορεί να αποφασίσει για τις ανταλλαγές, όταν δεν έχει κριθεί σε ποιον ανήκουν οι παραλίμνιες εκτάσεις. Τώρα που δεν υπάρχει τέτοιο θέμα και έχει λυθεί το ιδιοκτησιακό, σαφώς τίθεται και ένα θέμα ότι το ελληνικό δημόσιο πρέπει να αναζητήσει και να διεκδικήσει όλες τις ανταλλαγές. Πρέπει να αναζητήσει και να πάρει πίσω αυτά που δικαιούται», τόνισε.
ΔΗΜ. ΓΑΡΟΥΦΑΣ: ΤΟ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΓΙΝΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ
Λάθη σε όσους χειρίστηκαν την υπόθεση εξαρχής καταλογίζει ο Δημήτρης Γαρούφας πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και γνώστης της υπόθεσης. «Είναι μία υπόθεση στην οποία η αλήθεια δεν έχει εμφανιστεί ακόμη. Το τι πραγματικά έγινε δεν έχει φτάσει στη δημοσιότητα», είπε. Κατά τον κ. Γαρούφα η Μονή είχε προσφέρει εθνικό έργο στο παρελθόν.
«Η εφημερίδα Μακεδονίας «Θεσσαλονίκη» εκδόθηκε με χρήματα της μονής το 1911 ως εθνική προσφορά, αλλά οι χειρισμοί που έκανε στην συγκεκριμένη υπόθεση ζημίωσαν το κύρος της», τόνισε. Σε ό,τι αφορά το Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης, ασχολήθηκε κυρίως με το δεύτερο ζήτημα των ανταλλαγών. «Αυτό που διαπίστωσα το 2007, όταν μου προσκόμισαν έναν ογκώδη φάκελο με τα συμβόλαια ανταλλαγών, ήταν ότι όλες οι εκτάσεις του δημοσίου γύρω από τη Θεσσαλονίκη σε καλές περιοχές, είχαν δοθεί στη Μονή. Εμείς κάναμε έναν αγώνα για ακύρωση αυτών των ανταλλαγών, με στόχο αυτές οι εκτάσεις να μείνουν στις τοπικές κοινωνίες.
Ήταν τα τελευταία οικόπεδα του δημοσίου που έμεναν, και θέλαμε να αξιοποιηθούν ως χώροι πρασίνου, για πολιτιστικές κινήσεις κλπ. Αυτές οι ανταλλαγές έγιναν με αντάλλαγμα τη λίμνη και τις παραλίμνιες εκτάσεις. Οι δικηγορικοί σύλλογοι έχουν λόγο σε όλα τα μεγάλα εθνικά και κοινωνικά θέματα. Όταν κρίνουν ότι ένα θέμα έχει εθνική σημασία, έχουν λόγο και υποχρέωση θα έλεγα εγώ, κι από εκεί καταξιώνονται με τη δράση τους. Τους είπα ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε. Βεβαίως υπήρχαν περισσότερο αρμόδιοι, για να ασχοληθούν με αυτό το θέμα, αλλά αυτοί έκαναν πως δεν έβλεπαν για πολλούς και διάφορους λόγους. Με αγώνα πετύχαμε να εγκαταλείψουν αυτές τις εκτάσεις, εκτός από κάποιες που είχαν ανοικοδομηθεί και πωληθεί ήδη, και να πάρουν το ολυμπιακό ακίνητο στην Αθήνα».
Άποψη του έγκριτου νομικού είναι πως η υπόθεση ξεπερνάει και τα ελληνικά δεδομένα, όσον αφορά τα χρόνια που απασχολεί την ελληνική δικαιοσύνη. Πάντως εκτιμά ότι οι διεκδικήσεις της μονής θα είχαν σταματήσει δεκαετίες πριν εάν οι χειρισμοί ήταν καλύτεροι. «Ως Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης, είχαμε αντιδράσει από το 2007 και μας έφεραν στοιχεία πολλοί αξιωματούχοι, οι οποίοι δεν είχαν το θάρρος να μιλήσουν δημόσια, και έτσι σχηματίσαμε έναν φάκελο μέχρι και πρόσφατα. Η κυβέρνηση της ΝΔ το 1992 είχε αρνηθεί την αλλαγή χρήσης στη Βιστωνίδα που είχαν ζητήσει τότε.
Ο τότε αρμόδιος υφυπουργός Γεωργίας Χρήστος Κοσκινάς επίσημα είχε αρνηθεί οποιαδήποτε αλλαγή χρήσης. Είναι περίεργο τι μεσολάβησε και πως άλλαξαν στην πορεία. Η προσωπική μου γνώμη είναι πως από 4 Μαΐου του 1930, όταν έγινε η σύμβαση του δημοσίου με τη Μονή Βατοπεδίου, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αναγνωρίζεται, έμμεσα τουλάχιστον, η κυριότητα του δημοσίου στις παραλίμνιες εκτάσεις και στην ίδια τη λίμνη. Νομίζω ότι από τότε απεμπόλησε ό,τι τυχόν δικαιώματα είχε από χρυσόβουλα η Μονή. Θα έπρεπε να κλείσει εκεί το θέμα και να μην υπήρξε συνέπεια».
Η συνέχεια αναμένεται να δοθεί και πάλι στις δικαστικές αίθουσες. Ίσως και στον Άρειο Πάγο. Το σίγουρο είναι πάντως ότι η υπόθεση αυτή θα συνεχίσει να απασχολεί για πολλά χρόνια ακόμα τη δικαιοσύνη αλλά και την κοινή γνώμη που παρακολουθεί με ενδιαφέρον την εξέλιξή της, χωρίς πολλές φορές να αντιλαμβάνεται το μέγεθος.
ΣΤ. ΓΙΑΛΑΟΓΛΟΥ: ΈΝΑ ΑΚΟΜΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΤΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ
Η τελευταία απόφαση σύμφωνα με τον κ. Γιαλάογλου είναι ένα επεισόδιο στη διαχρονική αντιδικία δημοσίου και Μονής, η οποία και κρατάει από το 1922. Πλησιάζουμε αισίως τα 100 χρόνια, και από ό,τι φαίνεται «θα κρατεί για πολύ καιρό ακόμη», είπε σημειώνοντας ότι «δεν προσθέτει, ούτε αφαιρεί τίποτα στην ένδικη διαφορά, γιατί έτσι όπως φαίνεται οδεύει στο τριτοβάθμιο δικαστήριο στον Άρειο Πάγο, όπως εκεί οδηγήθηκε και η προηγούμενη αντιδικία. Είμαι βέβαιος ότι θα ανατραπεί η απόφαση του Εφετείου, γιατί γνωρίζω την υπόθεση και τα επιχειρήματα της Μονής. Όταν αντιδικεί κανείς με το δημόσιο πρέπει να έχει «οπλιστεί» με πολύ υπομονή, γιατί καμιά διαφορά, ούτε από τις απλές, δεν τελειώνει αμέσως. Αυτό είναι ένα από τα δεδομένα του ελληνικού δημοσίου».
Η απόφαση λέει ότι η Μονή δεν είχε κυριότητα, όμως σύμφωνα με τον κ. Γιαλάογλου η διαφορά είναι ότι η Μονή διεκδίκησε παραλίμνιες εκτάσεις και η αγωγή της απορρίφθηκε. Η απόφαση αναφέρει ότι δεν έχει δικαίωμα κυριότητας στις παραλίμνιες εκτάσεις και θεωρεί ότι υπάρχει ζήτημα απλής παραχώρησης, κατοχής και εκμετάλλευσης, όχι κυριότητας. «Εφόσον έχουμε αυτή την παραχώρηση, τότε ?πάμε σε άλλου είδους πράξεις», είπε ο νομικός εκπρόσωπος. Ο ίδιος εκτίμησε ότι δε μπορεί κανείς να χαρεί ή να στεναχωρηθεί με την τελευταία υπόθεση, καθώς δεν είναι θέμα πανηγυρισμού στα στάδια της δίκης. «Από αυτό πέρασαν και η μία πλευρά της δίκης και η άλλη πολλές φορές κατά τη διάρκεια αυτών των 12 χρόνων.
Δεν τίθεται θέμα αυτή τη στιγμή, αλλά τίθεται θέμα ψύχραιμης και νηφάλιας ανάγνωσης της υπόθεσης και κάθε πλευρά προσπαθεί να ετοιμάσει το οπλοστάσιό της για τα επόμενα στάδια που έρχονται». Εκατό χρόνια διαρκεί η δικαστική διαμάχη Μονής και δημοσίου. Έχει μεσολαβήσει μια πράξη συμβιβασμού το 1930, έχουν γίνει τουλάχιστον 10 νομοθετικές ρυθμίσεις είτε με την παραχώρηση κυριότητας είτε όχι, και μέχρι και πρόσφατα έχουν εκδοθεί και αποφάσεις γνωμοδοτικών συμβουλίων δημοσίων κτημάτων (άλλες ανακλήθηκαν άλλες όχι) και έχουν μεσολαβήσει πράξεις ανταλλαγών. Η υπόθεση αυτή έχει εκδικαστεί σε διάφορα επίπεδα, στην Κομοτηνή, τη Θεσσαλονίκη αλλά και την Αθήνα. Το δημόσιο έκανε διασπορά της διαφοράς σε όλα τα πρωτοδικεία της Ελλάδας, άλλοτε δικάζοντας για το κύρος των ανταλλαγών κι άλλοτε δικάζοντας γι? αυτή την υπόθεση στην Κομοτηνή.
«Αυτή η διασπορά μας κάνει να είμαστε λίγο φειδωλοί στις διατυπώσεις μας, γιατί με της έκδοση πολλών αντιφατικών υποθέσεων μέχρι τώρα, η υπόθεση αυτή περνάει από πάρα πολλά στάδια. Η απόφαση του Εφετείου Θράκης θα έλεγα ότι περισσότερο επιτείνει τη δυσκολία και τη σύγχυση παρά τις ξεκαθαρίζει, γιατί αφήνει πολλά σημεία αδιευκρίνιστα».
Η απόφαση αυτή βάζει τέλος στην πολύκροτη υπόθεση σύμφωνα με νομικούς κύκλους, αλλά θα συνεχιστεί όπως άφησε να εννοηθεί, μιλώντας στο «Χ» ο Στέργιος Γιαλάογλου, νομικός εκπρόσωπος της Μονής Βατοπεδίου. Ο Στέργιος Γιαλάογλου μαζί με τον πρώην πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Ξάνθης Θανάση Ξυνίδη, αλλά και τον πρώην πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Δημήτρη Γαρούφα, μίλησαν στο ράδιο Χρόνος 87,5 FM, αναλύοντας τις εξελίξεις της πολύκροτης υπόθεσης.
Θ. ΞΥΝΙΔΗΣ: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ
Κατά τον κ. Γιαλάογλου, η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου και του ελληνικού δημοσίου είναι η κορυφαία που έχει απασχολήσει ποτέ την ελληνική δικαιοσύνη και θα συνεχίσει να την απασχολεί και στον μέλλον. Από την πλευρά του ο Θανάσης Ξυνίδης εξέφρασε την άποψη ότι «η δικαιοσύνη έχει τους δικούς της ρυθμούς, αν και σε αυτή την υπόθεση εξαντλήθηκαν κάποια όρια». «Λέχθηκαν διάφορα στο Πρωτοδικείο Κομοτηνής, ότι πιέστηκαν οι δικαστές, ότι έγιναν παρεμβάσεις, ότι οι δικαστές δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, ότι ήταν Ξανθιώτες έκτιζαν καριέρες, έλεγαν ψέματα, δεν υπήρχε νομικό πλαίσιο, ήθελαν να πλήξουν την κυβέρνηση Καραμανλή και πολλά ακόμη πράγματα. Έρχεται πλέον μια απόφαση σε ανύποπτο χρόνο και επιβεβαιώνει και μάλιστα επί το βέλτιον, γιατί η πρωτόδικη απόφαση τους αναγνώριζε και μία έκταση περί των 3.000 στρεμμάτων, ενώ τώρα το Εφετείο λέει ότι κανένα δικαίωμα δεν υπάρχει».
Τα παραπάνω τόνισε ο Θανάσης Ξυνίδης που υπήρξε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ξάνθης (1999 ? 2005) την κρίσιμη χρονική περίοδο των ιερών ανταλλαγών. Ο κ. Ξυνίδης εκτιμά ακόμη ότι με την τελευταία δικαστική απόφαση αυτόματα τίθενται σε ακυρότητα όλες οι ανταλλαγές, οι οποίες όπως τόνισε ακόμα είναι σε ισχύ. «Πριν από λίγο καιρό πανηγύριζαν από τη Μονή Βατοπεδίου, ότι κέρδισαν κάποιες υποθέσεις εις βάρος του ελληνικού δημοσίου στην Θεσσαλονίκη. Βέβαια δεν κέρδισαν τίποτα, απλώς τι είχε γίνει: ήρθαν τα δικαστήρια, γιατί έκανε το ελληνικό δημόσιο αγωγές για να ακυρώσει τις ανταλλαγές, κι ήρθε πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου τότε το δικαστήριο και είπε πως δε μπορεί να αποφασίσει για τις ανταλλαγές, όταν δεν έχει κριθεί σε ποιον ανήκουν οι παραλίμνιες εκτάσεις. Τώρα που δεν υπάρχει τέτοιο θέμα και έχει λυθεί το ιδιοκτησιακό, σαφώς τίθεται και ένα θέμα ότι το ελληνικό δημόσιο πρέπει να αναζητήσει και να διεκδικήσει όλες τις ανταλλαγές. Πρέπει να αναζητήσει και να πάρει πίσω αυτά που δικαιούται», τόνισε.
ΔΗΜ. ΓΑΡΟΥΦΑΣ: ΤΟ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΓΙΝΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ
Λάθη σε όσους χειρίστηκαν την υπόθεση εξαρχής καταλογίζει ο Δημήτρης Γαρούφας πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και γνώστης της υπόθεσης. «Είναι μία υπόθεση στην οποία η αλήθεια δεν έχει εμφανιστεί ακόμη. Το τι πραγματικά έγινε δεν έχει φτάσει στη δημοσιότητα», είπε. Κατά τον κ. Γαρούφα η Μονή είχε προσφέρει εθνικό έργο στο παρελθόν.
«Η εφημερίδα Μακεδονίας «Θεσσαλονίκη» εκδόθηκε με χρήματα της μονής το 1911 ως εθνική προσφορά, αλλά οι χειρισμοί που έκανε στην συγκεκριμένη υπόθεση ζημίωσαν το κύρος της», τόνισε. Σε ό,τι αφορά το Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης, ασχολήθηκε κυρίως με το δεύτερο ζήτημα των ανταλλαγών. «Αυτό που διαπίστωσα το 2007, όταν μου προσκόμισαν έναν ογκώδη φάκελο με τα συμβόλαια ανταλλαγών, ήταν ότι όλες οι εκτάσεις του δημοσίου γύρω από τη Θεσσαλονίκη σε καλές περιοχές, είχαν δοθεί στη Μονή. Εμείς κάναμε έναν αγώνα για ακύρωση αυτών των ανταλλαγών, με στόχο αυτές οι εκτάσεις να μείνουν στις τοπικές κοινωνίες.
Ήταν τα τελευταία οικόπεδα του δημοσίου που έμεναν, και θέλαμε να αξιοποιηθούν ως χώροι πρασίνου, για πολιτιστικές κινήσεις κλπ. Αυτές οι ανταλλαγές έγιναν με αντάλλαγμα τη λίμνη και τις παραλίμνιες εκτάσεις. Οι δικηγορικοί σύλλογοι έχουν λόγο σε όλα τα μεγάλα εθνικά και κοινωνικά θέματα. Όταν κρίνουν ότι ένα θέμα έχει εθνική σημασία, έχουν λόγο και υποχρέωση θα έλεγα εγώ, κι από εκεί καταξιώνονται με τη δράση τους. Τους είπα ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε. Βεβαίως υπήρχαν περισσότερο αρμόδιοι, για να ασχοληθούν με αυτό το θέμα, αλλά αυτοί έκαναν πως δεν έβλεπαν για πολλούς και διάφορους λόγους. Με αγώνα πετύχαμε να εγκαταλείψουν αυτές τις εκτάσεις, εκτός από κάποιες που είχαν ανοικοδομηθεί και πωληθεί ήδη, και να πάρουν το ολυμπιακό ακίνητο στην Αθήνα».
Άποψη του έγκριτου νομικού είναι πως η υπόθεση ξεπερνάει και τα ελληνικά δεδομένα, όσον αφορά τα χρόνια που απασχολεί την ελληνική δικαιοσύνη. Πάντως εκτιμά ότι οι διεκδικήσεις της μονής θα είχαν σταματήσει δεκαετίες πριν εάν οι χειρισμοί ήταν καλύτεροι. «Ως Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης, είχαμε αντιδράσει από το 2007 και μας έφεραν στοιχεία πολλοί αξιωματούχοι, οι οποίοι δεν είχαν το θάρρος να μιλήσουν δημόσια, και έτσι σχηματίσαμε έναν φάκελο μέχρι και πρόσφατα. Η κυβέρνηση της ΝΔ το 1992 είχε αρνηθεί την αλλαγή χρήσης στη Βιστωνίδα που είχαν ζητήσει τότε.
Ο τότε αρμόδιος υφυπουργός Γεωργίας Χρήστος Κοσκινάς επίσημα είχε αρνηθεί οποιαδήποτε αλλαγή χρήσης. Είναι περίεργο τι μεσολάβησε και πως άλλαξαν στην πορεία. Η προσωπική μου γνώμη είναι πως από 4 Μαΐου του 1930, όταν έγινε η σύμβαση του δημοσίου με τη Μονή Βατοπεδίου, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αναγνωρίζεται, έμμεσα τουλάχιστον, η κυριότητα του δημοσίου στις παραλίμνιες εκτάσεις και στην ίδια τη λίμνη. Νομίζω ότι από τότε απεμπόλησε ό,τι τυχόν δικαιώματα είχε από χρυσόβουλα η Μονή. Θα έπρεπε να κλείσει εκεί το θέμα και να μην υπήρξε συνέπεια».
Η συνέχεια αναμένεται να δοθεί και πάλι στις δικαστικές αίθουσες. Ίσως και στον Άρειο Πάγο. Το σίγουρο είναι πάντως ότι η υπόθεση αυτή θα συνεχίσει να απασχολεί για πολλά χρόνια ακόμα τη δικαιοσύνη αλλά και την κοινή γνώμη που παρακολουθεί με ενδιαφέρον την εξέλιξή της, χωρίς πολλές φορές να αντιλαμβάνεται το μέγεθος.
ΣΤ. ΓΙΑΛΑΟΓΛΟΥ: ΈΝΑ ΑΚΟΜΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΤΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ
Η τελευταία απόφαση σύμφωνα με τον κ. Γιαλάογλου είναι ένα επεισόδιο στη διαχρονική αντιδικία δημοσίου και Μονής, η οποία και κρατάει από το 1922. Πλησιάζουμε αισίως τα 100 χρόνια, και από ό,τι φαίνεται «θα κρατεί για πολύ καιρό ακόμη», είπε σημειώνοντας ότι «δεν προσθέτει, ούτε αφαιρεί τίποτα στην ένδικη διαφορά, γιατί έτσι όπως φαίνεται οδεύει στο τριτοβάθμιο δικαστήριο στον Άρειο Πάγο, όπως εκεί οδηγήθηκε και η προηγούμενη αντιδικία. Είμαι βέβαιος ότι θα ανατραπεί η απόφαση του Εφετείου, γιατί γνωρίζω την υπόθεση και τα επιχειρήματα της Μονής. Όταν αντιδικεί κανείς με το δημόσιο πρέπει να έχει «οπλιστεί» με πολύ υπομονή, γιατί καμιά διαφορά, ούτε από τις απλές, δεν τελειώνει αμέσως. Αυτό είναι ένα από τα δεδομένα του ελληνικού δημοσίου».
Η απόφαση λέει ότι η Μονή δεν είχε κυριότητα, όμως σύμφωνα με τον κ. Γιαλάογλου η διαφορά είναι ότι η Μονή διεκδίκησε παραλίμνιες εκτάσεις και η αγωγή της απορρίφθηκε. Η απόφαση αναφέρει ότι δεν έχει δικαίωμα κυριότητας στις παραλίμνιες εκτάσεις και θεωρεί ότι υπάρχει ζήτημα απλής παραχώρησης, κατοχής και εκμετάλλευσης, όχι κυριότητας. «Εφόσον έχουμε αυτή την παραχώρηση, τότε ?πάμε σε άλλου είδους πράξεις», είπε ο νομικός εκπρόσωπος. Ο ίδιος εκτίμησε ότι δε μπορεί κανείς να χαρεί ή να στεναχωρηθεί με την τελευταία υπόθεση, καθώς δεν είναι θέμα πανηγυρισμού στα στάδια της δίκης. «Από αυτό πέρασαν και η μία πλευρά της δίκης και η άλλη πολλές φορές κατά τη διάρκεια αυτών των 12 χρόνων.
Δεν τίθεται θέμα αυτή τη στιγμή, αλλά τίθεται θέμα ψύχραιμης και νηφάλιας ανάγνωσης της υπόθεσης και κάθε πλευρά προσπαθεί να ετοιμάσει το οπλοστάσιό της για τα επόμενα στάδια που έρχονται». Εκατό χρόνια διαρκεί η δικαστική διαμάχη Μονής και δημοσίου. Έχει μεσολαβήσει μια πράξη συμβιβασμού το 1930, έχουν γίνει τουλάχιστον 10 νομοθετικές ρυθμίσεις είτε με την παραχώρηση κυριότητας είτε όχι, και μέχρι και πρόσφατα έχουν εκδοθεί και αποφάσεις γνωμοδοτικών συμβουλίων δημοσίων κτημάτων (άλλες ανακλήθηκαν άλλες όχι) και έχουν μεσολαβήσει πράξεις ανταλλαγών. Η υπόθεση αυτή έχει εκδικαστεί σε διάφορα επίπεδα, στην Κομοτηνή, τη Θεσσαλονίκη αλλά και την Αθήνα. Το δημόσιο έκανε διασπορά της διαφοράς σε όλα τα πρωτοδικεία της Ελλάδας, άλλοτε δικάζοντας για το κύρος των ανταλλαγών κι άλλοτε δικάζοντας γι? αυτή την υπόθεση στην Κομοτηνή.
«Αυτή η διασπορά μας κάνει να είμαστε λίγο φειδωλοί στις διατυπώσεις μας, γιατί με της έκδοση πολλών αντιφατικών υποθέσεων μέχρι τώρα, η υπόθεση αυτή περνάει από πάρα πολλά στάδια. Η απόφαση του Εφετείου Θράκης θα έλεγα ότι περισσότερο επιτείνει τη δυσκολία και τη σύγχυση παρά τις ξεκαθαρίζει, γιατί αφήνει πολλά σημεία αδιευκρίνιστα».
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
