Στην καρδιά του ελληνισμού της Βουλγαρίας 53 γυναίκες από την Κομοτηνή

Οι επισκέπτριες από την Κομοτηνή συνάντησαν Έλληνες, που ζουν στη Βουλγαρία από γενιά σε γενιά εδώ και 180 χρόνια, χαράσσοντας τη δική τους πορεία, κρατούν με πείσμα την ελληνική γλώσσα, διατηρούν ζωντανές τις παραδόσεις, έχουν συνείδηση της ελληνικής καταγωγής και διαπρέπουν σήμερα στη Βουλγαρία αρχίζοντας να μπαίνουν δυναμικά  στον κόσμο των επιχειρήσεων. Συγκινηθήκαμε, ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο της κ. Λιβεριάδου, «υπήρχαν μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι που μιλούσαν ελληνικά και μάλιστα πολύ καλά. Μας έλεγαν ότι κι εμείς Έλληνες είμαστε όπως και η ξεναγός μας, της οποίας και οι δύο γονείς ήταν Έλληνες. Η ίδια είναι γεννημένη στη Μεσημβρία και η κόρη της σπούδασε μοριακή βιολογία στη Θεσσαλονίκη και περιμένει το μεταπτυχιακό της. Ήταν πάρα πολύ αξιόλογη αρχαιολόγος, μάλιστα έχει γράψει βιβλία, συνεργάζεται με ιδρύματα και διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Μπουργκάς».

Τα μέλη του συλλόγου είδαν ανθρώπους που πριν 20 χρόνια δούλευαν ως εργάτες στην Ελλάδα και σήμερα είναι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων στην παραθαλάσσια περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, ενώ κάποιοι άλλοι που από τότε άρχισαν εμπόριο εισάγοντας στη Βουλγαρία βρώσιμη ελιά και ξηρούς καρπούς από Ελλάδα τώρα κτίζουν εμπορικά κέντρα και τουριστικά συγκροτήματα. «Μας έκανε εντύπωση η ενασχόλησΉ τους με τα αμπέλια, μία ενασχόληση που ανάγεται πολλά χρόνια πριν και σήμερα έχουν πάρα πολύ μεγάλη παραγωγή κρασιού. Μάλιστα μας πήγαν και σε ένα μοναστήρι, όπου παράγουν κρασί όπως γίνεται σε μοναστήρια στην Ελλάδα». 

Η εκκλησία 15ου αιώνα "Sveta Bogoroditsa" (Αγία Μαρία) ή οποία χτίστηκε κάτω από το επίπεδο του δρόμου σύμφωνα με τους κανόνες των Οθωμανών, ο ναός 13ου αιώνα "Sveti Zossim" (ο Άγιος Ζοσίμ θεωρείται προστάτης των ναυτικών), χτισμένος πάνω σε αρχαιότερο ναό, η εκκλησία του "Sveti Georgi" (Αγίου Γεωργίου), η νεκρόπολη της Απολλώνιας - νοτιότερα από την παραλία Harmanite, ήταν μερικούς από τους σταθμούς του ταξιδιού των μελών του συλλόγου στις πόλεις της Βουλγαρίας.