ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ
Δουλεύοντας με εικόνες από το παρελθόν αναζητώ και μερικές φορές ανακαλύπτω παράξενες διαδρομές που οδηγούν στο παρόν. Πάντα με ενδιέφερε και με γοήτευε άλλωστε αυτό το αναπάντεχο παιχνίδι με το χρόνο αλλά και τον τόπο, το παιχνίδι ανάμεσα στο άλλοτε, στο τώρα και στο μετά, στο εδώ και στο αλλού, στο μέσα και στο έξω, στο είναι και στο δεν είναι.
.jpg)
Χρησιμοποιώ συχνά φωτογραφίες που κρατώ σαν ημερολόγιο, και αυτός είναι ένας τρόπος να θυμάμαι. Η φωτογραφία με βοηθάει, γιατί έχει την καταπληκτική ιδιότητα να σταματά το χρόνο χωρίς να τον παγώνει. Ξαναβλέποντας αυτές τις φωτογραφίες μέσα σ’ έναν άλλο χώρο αλλά και σ? έναν άλλο χρόνο, στο παρόν του πολύ προσωπικού χώρου του εργαστηρίου μου, ξαναβρίσκω σχετικά εύκολα και αρκετά νωπή τη συναισθηματική εγγραφή της πρώτης ματιάς τη στιγμής που τις τράβηξα.
Μέσα λοιπόν από μια επίπονη διαδικασία χτίζω σιγά-σιγά, πάνω στην επιφάνεια που δουλεύω, την εικόνα που εγκαλεί μέσα μου η φωτογραφία που έχω μπροστά μου και που βλέπω, αλλά που κατά κάποιο τρόπο με βλέπει κι εκείνη. Έτσι, το έργο φέρνει επάνω του μεταμορφωμένα όλα τα ίχνη από κάτι που έπαψε μεν να υπάρχει, που κάποια στιγμή υπήρξε και έφυγε, αλλά από το άλλο μέρος, ταυτόχρονα, εξακολουθεί να είναι και πολύ υπαρκτό.
Σβήνω και γράφω. Γράφω και σβήνω. Όσο απλό κι αν φαίνεται αυτό, άλλο τόσο είναι φορές που το σκάψιμο της εικαστικής δημιουργίας μέσα στη μνήμη μπορεί να γίνεται οδυνηρό. Είναι φορές που νομίζω ότι τα έχω ξεχάσει όλα, ακόμα και το παρόν. Τα πάντα. Και όμως, ιδιαίτερα εκεί, υπάρχει κάτι εντελώς απροσδόκητο που παραμονεύει. Και αυτό ακριβώς είναι που μ? ενδιαφέρει. Να συλλάβω έστω για λίγο, όσο κρατάει δηλαδή το άνοιγμα και το κλείσιμο αυτού του ‘άλλου?, του εσωτερικού μου φωτογραφικού φακού, εκείνο που μέχρι πρότινος μου διέφευγε, αφήνοντας στη σκέψη μου ένα ανησυχητικό κενό, ένα λευκό, μια απουσία νοήματος, μια απουσία εικόνας.
Το κίνητρο γι? αυτή την ενότητα έργων μου που ονομάζω «Ερείπια της Αθήνας» βγήκε μέσα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που ζούμε όλοι μας τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Αυτή η σκληρή κρίση που μας έχει χτυπήσει, δεν είναι μόνο οικονομική και πολιτική, είναι και κοινωνική και πολιτιστική, και για πολλούς από μας, καταλήγει να είναι ίσως και υπαρξιακή. Όπως κάθε άλλη κρίση, έτσι κι αυτή μάς υποχρεώνει να κοιτάξουμε λίγο μέσα μας, αλλά και αυτά που αφήσαμε πίσω μας. Να ξεφυλλίσουμε δηλαδή και να ξαναδούμε, καθένας για τον εαυτό του και με τον εαυτό του, το άλμπουμ των προσωπικών μας φωτογραφιών και κυρίως, να κάνουμε συγκρίσεις με το σημείο στο οποίο φτάσαμε. Κάτω από τη μελαγχολία των ερειπίων και των απωλειών που ο καθένας μας μπορεί να βιώνει, να βυθιστεί δηλαδή για λίγο μέσα στη νοσταλγία του χαμένου χρόνου, των παιδικών εκείνων σπιτιών με τις νεανικές φωνές, με τη μυρωδιά του φαγητού να βράζει στην κουζίνα, το Θέατρο της Τετάρτης, το άγχος αλλά και τη χαρά του σχολείου, τη θλίψη της Κυριακής όταν αρχίζει να βραδιάζει, τότε που τα πράγματα παρόλο που έμοιαζαν πιο δύσκολα, ήταν πιο απλά, πιο φωτεινά και ίσως πιο αθώα.
Στο εξωτερικό αποτύπωμα της φθοράς πάνω στους τοίχους που απέμειναν όρθιοι μεν αλλά μόνοι, απογυμνωμένοι από αυτό που ήταν κάποτε η ζωή γύρω τους και πίσω απ? αυτούς, στους τοίχους από τα ερείπια και τα ίχνη των γκρεμισμένων σπιτιών αυτής της λαβωμένης πόλης, της Αθήνας, είδα κάποια στιγμή κάτι σαν μια μεταφορά αυτού που μπορεί να συμβαίνει σήμερα στο εσωτερικό τοπίο του καθενός μας. Και άρχισα να τραβάω φωτογραφίες.
Πάντα εξάλλου, σε όλες τις ενότητες της δουλειάς μου, με ενδιέφερε ο τοίχος, ως επιφάνεια, ως ματιέρα, ως αίσθηση του σοβά με τις ρωγμές του. Ο τοίχος είναι για μένα κάτι καταπληκτικό: αντέχει στο χρόνο αλλά και αντέχει το χρόνο. Τον ρουφάει κυριολεκτικά, είναι ο καλύτερος αποθεματοφύλακας της μνήμης. Μου δίνει επίσης η ιδέα του τοίχου τη δυνατότητα να παίξω με αυτό το παιχνίδι του χτισίματος και της αποδόμησης, αλλά και της αναδόμησης που μπορεί να γίνεται με αφετηρία τα ίχνη, τα δικά μου και των άλλων, που μένουν πάνω σε μια επιφάνεια από κάτι που έχει φύγει.
• Γεννήθηκε στην Αθήνα
? 1989-1992, δίδαξε ζωγραφική στην Μέση Εκπαίδευση.
? 1978-1983, σπουδές στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας.
? 1977-1978, έζησε στο Παρίσι,
? 1974-1976, μαθήματα ζωγραφικής στο St΄ Martins School of Art, Λονδίνο.
? 1972-1974,μαθήματα ζωγραφικής με τον ζωγράφο Μίμη Κοντό.
Ατομικές εκθέσεις
? 2009,«Ταξίδι ευφρόσυνο», Αναδρομική έκθεση, Σπίτι της Κύπρου, Κυπριακή Πρεσβεία, Αθήνα.
? 2008, Γκαλερί F, Καρδίτσα.
? 2006, Γκαλερί Ανεμος, Κηφισιά.
? 2005, ΑRΤ ΑΤΗΙΝΑ 12, Εκθεσιακό Κέντρο Αθηνών, Γκαλερί Ανεμος.
? 2004, Γκαλερί Χριστίνα Καρελλά, Ν. Ψυχικό.
? 2003, Γκαλερί Σκουφά, Αθήνα.
? 2001, Γκαλερί Χριστίνα Καρελλά, Ν.Ψυχικό.
? Γκαλερί Ζίνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη.
? 1999, Γκαλερί Ανεμος, Κηφισιά.
? 1998, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα.
? 1996, Art Αθήνα 4, Εκθεσιακό Κέντρο Αθηνών,Γκαλερί Κρεωνίδης.
? Γκαλερί Αμυμώνη, Γιάννενα.
? 1995, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα.
? 1992, Γκαλερί Κρεωνίδης, Θεσσαλονίκη.
? 1991, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα.
? 1988, Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών, Γιάννενα.
? 1987, Γκαλερί Νέες Μορφές, Αθήνα.
? 1986, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα.
Ομαδικές εκθέσεις (επιλογή)
? 2013,'Εκθεση Εικαστικών Τεχνών σε συνεργασία με την 'Ενωση Εικαστικών Καλλιτεχνών της Σαγκάης, Σαγκάη-Κίνα.
? 2011, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων Μελίνα, «20 χρόνια Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. Παιδιά και Εφηβοι».
? 2010, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων Μελίνα, «Συνέβη στην Αθήνα».
? St.George Lycabettus Boutique Hotel, «Aura Arboris».
? Γκαλερί Άστρα «Συν-αίσθηση: 3 ζωγράφοι - 3 γραφές », 1ο Διεθνές Συνέδριο «Ψυχανάλυση και Ομάδα».
? Μπρίνιες 2010, «Τέχνη στο Αγρόκτημα».
? 2009, Βίλα Καζούλη,«Περιβάλλον-Δράση 08. Άνθρωπος-Φύση-Πόλη. ART+NATURE», Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.
? 2006, Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων, Πάρκο Ελευθερίας, «Τα χρώματα της Ιριδος», Εταιρεία Ψυχικής Υγείας Παιδιού και Εφήβου.
? 2005, Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων, Πάρκο Ελευθερίας, «Κέντρο Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».
? 2004, Γκαλερί Σκουφά, «Σύγχρονη Τέχνη – Ολυμπιάδα 2004».
? Γκαλερί Σκουφά, «A table ? Στο τραπέζι».
? 2002, Γκαλερί Χριστίνα Καρελλά, «Ήταν ένα μικρό καράβι», Ψυχικό.
? Δήμος Ναξίων, Pyramids of Naxos International Art Exhibition, Νάξος.
? 2000, Ζωγραφική, Γλυπτική, Multimedia, «2000 Κονσέρβες», Αθήνα.
? 1999, Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, «Προσεγγίσεις,Ελληνικότητας,Γενιές του '80 και του '90».
? Μουσείο Dalarma-Falun, Σουηδία
? Ελληνική Πολιτιστική Στέγη, Στοκχόλμη.
? Πύργος Vianden, Λουξεμβούργο,1999,
? Γκαλερί Αργώ,«Σχήματα και χρώματα ψυχής», Αθήνα.
? 1998, Πνευματικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη, Αθήνα «Πρόσωπο με Πρόσωπο, Αθήνα ? Κωνσταντινούπολη».
? 1997, Σπίτι της Κύπρου, Κυπριακή Πρεσβεία, Αθήνα, «Στον Δασκαλό μας Γιώργο Μαυροΐδη».
? 1987, Γκαλερί Κρεωνίδης, «Πλοίο διαρκείας η χώρα μου».
? 1996, Γκαλερί Τζάμια και Κρύσταλλα, Χανιά.
? 1996, Γκαλερί Κρεωνίδης, «Αρμονίη Χαρίεσσα».
? 1990, Δημοτική Πινακοθήκη Γιάννενα.
? 1989, Πνευματικό Κέντρο Αθήνας.
? 1988, Πνευματικό Κέντρο Τρίπολης.
? 1987, Πανελλήνια Έκθεση Εικαστικών Τεχνών, ΟΛΠ Πειραιάς.
? 1986, Εθνική Πινακοθήκη, Αθήνα, Έκθεση για την Καλαμάτα.
? 1984, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα, στα πλαίσια του 17ου Συνεδρίου της A.I.C.A. (Διεθνής Οργανισμός Κριτικών Τέχνης).
? 1983, Ωδείο Αθηνών, Έκθεση Αποφοίτων Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
Έργα της υπάρχουν σε δημόσιες συλλογές: (Βουλή των Ελλήνων, Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίννων, Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας, Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου, Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Μουσείο Βορρέ,Τράπεζας Πειραιώς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
