Ρητό ΟΧΙ του υπουργείου Παιδείας στην ίδρυση δίγλωσσων νηπιαγωγείων στη Θράκη

Κάθετα αντίθετο είναι το υπουργείο Παιδείας στη λειτουργία μειονοτικών νηπιαγωγείων στην ελληνική και τουρκική γλώσσα, απαντώντας σε επιστολή του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας γνωστό και ως DEB. Η απαντητική επιστολή του Υπουργείου Παιδείας, στην επιστολή που έστειλε το ΚΙΕΦ τον Σεπτέμβριο, σχετικά με το αίτημα για μειονοτικά νηπιαγωγεία που θα παρέχουν εκπαίδευση στα τουρκικά και ελληνικά, έφτασε στα κεντρικά γραφεία του κόμματος την Δευτέρα  21 Οκτωβρίου 2013. 

Όπως αναλυτικά σημειώνει το υπουργείο Παιδείας: «Σε απάντηση της με αρ. πρωτ. 101-9/2013 επιστολής που αφορά στο αίτημά σας για ίδρυση μειονοτικών νηπιαγωγείων, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα: Οι απόψεις της υπηρεσίας έχουν διατυπωθεί στο με αρ. πρωτ. ΑΣ 973/124530/12.10.2012/Ζ1 έγγραφό μας και συνοψίζονται στα κάτωθι: Η προσχολική αγωγή καλείται, αφενός, να εκπληρώσει έναν ευρύτερης σημασίας αντισταθμιστικό ρόλο, προετοιμάζοντας τους μαθητές για τη σχολική τους σταδιοδρομία, αφετέρου, να συμβάλλει καθοριστικά στην πολύπλευρη και ομαλή κοινωνικοποίηση τους. Εκπαιδευτικοί οργανισμοί διεθνούς κύρους υπογραμμίζουν τη σημασία της ενεργητικής, βιωματικής και συνεργατικής μάθησης και όχι της μάθησης αποσπασματικών και απομονωμένων γνώσεων.

Σύμφωνα με το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών: «το νηπιαγωγείο προσδιορίζει τις κατευθύνσεις των προγραμμάτων σχεδιασμού και ανάπτυξης δραστηριοτήτων γλώσσας, μαθηματικών, μελέτης περιβάλλοντος, δημιουργίας και έκφρασης (εικαστικά, δραματική τέχνη, μουσική, φυσική αγωγή) και πληροφορικής για το παιδί του νηπιαγωγείου. 

Τα προγράμματα αυτά δε νοούνται ως διακριτά διδακτικά αντικείμενα και δεν προτείνονται για αυτοτελή διδασκαλία αλλά για τον προγραμματισμό και την υλοποίηση δραστηριοτήτων που έχουν νόημα και σκοπό για τα ίδια τα παιδιά.» Από εκπαιδευτικής πλευράς, η λειτουργία δίγλωσσων νηπιαγωγείων με δύο αναλυτικά προγράμματα, αποτελούν λογική κατακερματισμένου σχολείου και παρωχημένη παιδαγωγική αντίληψη και διδακτική πρόταση, η οποία στην πράξη εναντιώνεται στο δικαίωμα του παιδιού για εκπαίδευση ίσων ευκαιριών. Η ελληνική Πολιτεία στα πλαίσια της υποχρεωτικότητας της προσχολικής αγωγής αλλά και της ισονομίας και ισοπολιτείας, ίδρυσε στους περισσότερους μειονοτικούς οικισμούς δημόσια νηπιαγωγεία με σκοπό να εκπληρώσει έναν ευρύτερης σημασίας αντισταθμιστικό ρόλο προετοιμάζοντας τους μαθητές για τη σχολική τους σταδιοδρομία».

Το  μειονοτικό κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας  δεν αρέστηκε με την απάντηση του υπουργείου ζητώντας επανεξέταση. Ειδικότερα αναφέρει:  «Διαπιστώσαμε δυστυχώς πως η απάντηση του υπουργείου σχετικά με το αίτημα μας είναι αρνητική. Η επανάληψη της απάντησης που έδωσε το υπουργείο Παιδείας πέρυσι στην επιστολή του κόμματός μας με το ίδιο αίτημα και το ότι δεν λήφθηκε υπόψη η δημοκρατική και δίκαιη προσδοκία της μειονότητας δυστυχώς έχει αυξήσει την απογοήτευση μας.

Παρατηρούμε ότι η απάντηση του υπουργείου σχετικά με το διαχρονικό αίτημα για μειονοτικά νηπιαγωγεία είναι επιφανειακή και μη πειστική. Είναι σημαντικό πως δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε απάντηση στις θέσεις του κόμματός μας σχετικά με το ότι «η Μειονοτική εκπαίδευση είναι ένα κατοχυρωμένο δικαίωμα της μειονότητας σύμφωνα με διεθνείς συνθήκες» και επίσης ότι «η προσχολική εκπαίδευση, καλείτε να είναι μια διαδικασία προετοιμασίας για τα Μειονοτικά Δημοτικά Σχολεία, που στηρίζονται σε ένα δίγλωσσο (Τουρκικά και Ελληνικά) εκπαιδευτικό σύστημα.» Καθώς επίσης στην απάντηση του υπουργείου, είναι αξιοσημείωτη ότι δεν αναφέρετε η ύπαρξη δίγλωσσων νηπιαγωγείων που εφαρμόζονται επιτυχώς σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.

Καλούμε την ελληνική Πολιτεία και τους αρμόδιους της χώρας μας να επανεξετάσουν τις θέσεις και τις πολιτικές, σχετικά με τα δίκαια και δημοκρατικά αιτήματα της μουσουλμανικής τουρκικής μειονότητας Δυτικής Θράκης, ιδίως στον τομέα της μειονοτικής εκπαίδευσης και να δώσουν μια θετική απάντηση στις προσδοκίες της μειονότητάς μας. Θέλουμε να επισημάνουμε ότι θα συνεχιστεί ο δημοκρατικός μας αγώνας στο θέμα της μειονοτικής εκπαίδευσης και των μειονοτικών νηπιαγωγείων στα τουρκικά και ελληνικά, το οποίο είναι ένα κατοχυρωμένο δικαίωμα της μειονότητας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο».