Παναγιώτα Βλαντή: Η ζωή τα έχει όλα, και την κωμωδία και το δράμα

Με τις καλύτερες αναμνήσεις από την περσινή παρουσία της σε θεατρική παράσταση στην πόλη μας, επιστρέφει στην Κομοτηνή με το έργο "Το κενό Αυτοπροσώπως", η γνωστή ηθοποιός Παναγιώτα Βλαντή. Το έργο στο οποίο πρωταγωνιστεί η ίδια με τον Δάνη Κατρανίδη και άλλους δύο ταλαντούχους ηθοποιούς, ανεβαίνει στο Πολιτιστικό Κύτταρο το Σάββατο 9 Απριλίου 2016 για δύο παραστάσεις, η πρώτη στις 18.30 και η δεύτερη στις 21.15. Ένα αθηναϊκό διαμέρισμα τον ιλαροτραγικό Αύγουστο του 2015. Μια διάσημη σχεδιάστρια μόδας που αποστρέφεται το μαύρο χρώμα. Ένας νευρωτικός -παραλίγο σκηνοθέτης- με ροπή στις αινιγματικές σχέσεις. Δίπλα τους, μια πρώην σύζυγος εκδότη εφημερίδας και δεξιοτέχνης του μουσακά κι ένας νεαρός με αδυναμία στις Ιταλίδες τραγουδίστριες της δεκαετίας του ?60. Και μετά; Ένα κλαμπ της Μαδρίτης την Πρωτοχρονιά του ?14. Μια θανατηφόρα γραβάτα δεμένη στο λαιμό ενός άτυχου άντρα και μια άλλη, λυμένη για το χατίρι μιας γυναίκας. Ένας καναπές στα σκουπίδια κι ένας δεύτερος στα σαλόνι. Ένα ιατρικό ανακοινωθέν που καθυστερεί, ένα δείπνο με τηγανητά χέλια, η ανάμνηση ενός πυρπολημένου τροχόσπιτου στη Σαρωνίδα και οι συνέπειες της βραδιάς των εκλογών του ?93?Και μετά...; 

Η πρωταγωνίστρια Παναγιώτα Βλαντή φιλοξενούμενη στη συχνότητα του ράδιο Χρόνος 87,5 fm μίλησε για την παράσταση, την καθημερινότητα ενός ηθοποιού, το σήμερα και όσα συμβαίνουν γύρω μας. 

"Το κενό αυτοπροσώπως" είναι ελληνικό έργο. Πόσο σημαντικό είναι να «ανεβαίνουν» κι έργα δικών μας ανθρώπων;
-Το παγκόσμιο ρεπερτόριο σαφώς και είναι πάντοτε συναρπαστικό, αλλά έχουμε συναρπαστικό ρεπερτόριο και στην Ελλάδα. Και είναι καλό να «ανεβαίνουν» κι «ανεβαίνουν» αρκετά. Φέτος είμαστε τέσσερα άτομα, ο Δάνης Κατρανίδης, η Ειρήνη Σταματίου και ο Διονύσης Χριστόπουλος, δηλαδή προστέθηκαν δύο ταλαντούχοι ηθοποιοί. Ο Άκης Δήμου είναι ανατρεπτικός, το ίδιο και ο σκηνοθέτης μας Κωνσταντίνος Ρήγος.

Πείτε μας μερικά λόγια για την πλοκή του έργου. 
-Η Λουίζα (Π. Βλαντή) είναι μία διάσημη Ελληνίδα σχεδιάστρια μόδας που διαπρέπει στην Ισπανία και μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα επιστρέφει στην Ελλάδα. Έρχεται να κάνει έκπληξη στον παλιό της φίλο Μύρωνα (Φ. Κατρανίδης), ο οποίος και συζεί με τη Μίλη (Ειρ. Σταματίου), η οποία συνοδεύεται από έναν νεαρό ισπανόφωνο (Δ. Χριστόπουλος). Την έκπληξη, όμως, την κάνει ο τελευταίος. Γενικώς υπάρχει μία ανατροπή: είναι το παρελθόν που δεν έχουμε «κλείσει» και το συναντάμε μπροστά μας.

Αυτό δεν παθαίνουμε και σήμερα, όλα αυτά που κρύβουμε στο παρελθόν κάτω από το «χαλί» τα βρίσκουμε μπροστά μας;
-Ακριβώς, δεν υπάρχει περίπτωση να γλυτώσεις από το παρελθόν, γιατί αυτό καθορίζει το παρόν και το μέλλον. Δεν μπορείς να προχωρήσεις αλλιώς. Αλλά όλα αυτά εξελίσσονται μέσα από μία ανατρεπτική, μία τρελή κατάσταση. Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι πως ο κόσμος που παρακολουθεί μπορεί να πει κάτι, να «πετάξει» ένα όνομα, μία ατάκα, και η εμπειρία που έχω μέχρι στιγμής είναι πάρα πολύ ευχάριστη, γιατί οι θεατές το ζουν. Είναι ένα έργο που το έχουν αγαπήσει.

Το έργο είναι κωμωδία και διαπραγματεύεται ουσιαστικά μία ?ήττα με την οποία μπορεί να ταυτιστεί ο θεατής;
-Δεν είναι ακριβώς ήττα. Είναι μία κωμωδία που γράφτηκε τον Αύγουστο του 2015 και ο κ. Ρήγος έχει καταφέρει -μέσα στο σαλόνι αυτών των ανθρώπων που γίνεται η ιστορία- να μας δείχνει το κοινοβούλιο, τις ουρές στις τράπεζες, τον κόσμο και διάφορα πράγματα της πολιτικής κατάστασης της χώρας μας. Είναι ο «καμβάς» που δεν αφήνει ανεπηρέαστους τους ήρωές μας, η ζωή τους έχει επηρεαστεί από αυτό. Με αφορμή μία ερωτική ιστορία βλέπουμε όλο το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο.

Όταν ηττηθεί κάποιος τελικά τι κάνει;
-Προχωράει. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, αλλά όλοι οφείλουμε στον εαυτό μας να προχωράμε. Οφείλουμε να αντιδράσουμε. Δεν πρέπει να είμαστε στον καναπέ και να βλέπουμε τα πάνελ. Έχουμε αποδεχθεί την σκληρή αυτή ήττα -είτε για επαγγελματικούς είτε για πολιτικούς είτε για προσωπικούς ακόμη κι ερωτικούς λόγους- αλλά πρέπει να προχωρήσουμε. Είναι δύσκολο, αλλά αλλιώς τι θα γίνει;

Εσείς ως ηθοποιός συμβιβαστήκατε ποτέ στην καριέρα και την καθημερινότητά σας;
-Η ζωή είναι έτσι κι αλλιώς ένας συμβιβασμός. Φυσικά κι έχω συμβιβαστεί και με τα θέματα της οικονομικής κρίσης και στη ζωή μου. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχω κάνει μόνο συμβιβασμούς, έχω τολμήσει πράγματα, έχω προχωρήσει, κι αρκετές φορές έχω ηττηθεί αλλά δεν το αφήνω να με παίρνει από κάτω. Η ζωή τα έχει όλα, και την κωμωδία και το δράμα.

Οι ηθοποιοί ζουν μία σύντομη «ζωή» και «άνθηση» κι ένα μικρό «θάνατο» κάθε χρονιά επαγγελματικά;
-Είναι ένα επάγγελμα για το οποίο δύο φορές το χρόνο ψάχνουμε για δουλειά, γιατί έχουμε δύο σεζόν το χρόνο. Είμαστε εξοικειωμένοι με αυτό. Αυτή τη δουλειά επιλέξαμε. Παλιότερα υπήρξαν τα χρυσά χρόνια, αλλά και τώρα το θέατρο πηγαίνει πολύ καλά και η τηλεόραση έχει αρχίσει και ανοίγει και πάλι. 

Ακούγεστε αισιόδοξη, είστε  όμως και στην πραγματικότητα;
-Θέλω να πιστεύω στο καλύτερο. Ελπίζω να μην έχει άλλο πάτο, γιατί νιώθω ότι είμαστε ήδη πολύ κάτω. Είμαι αισιόδοξη, αλλά δεν θα σας κρύβω ότι έχω απογοητευτεί πάρα πολύ σε πολλά πράγματα. Δεν πρέπει να παραιτηθούμε, γιατί η παραίτηση οδηγεί σε κατάθλιψη, μελαγχολία, κλείσιμο στον εαυτό μας. Δεν πρέπει να κάνουμε το χατίρι στον καθένα.