Παιχνίδια του παππού και της γιαγιάς

Ηλεκτρονικά, κάποιο άθλημα στη γειτονιά ή κούκλες μέσα στο σπίτι. Αυτά τα παιχνίδια παίζουν τα σημερινά παιδιά. Βρίσκονται σε τεράστια ποικιλία ακόμα και σε σούπερ μάρκετ και είναι προσβάσιμα σχεδόν από κάθε παιδί. Το ίδιο τυχερές δεν ήταν όμως οι παλαιότερες γενιές. Πριν χρόνια ακόμα και το παιχνίδι προϋπόθετε φαντασία και ευρηματικότητα. Γιατί με φαντασία, ευρηματικότητα και λίγα υλικά, τα παιδιά των παλαιότερων δεκαετιών έφτιαχναν μόνα τους τα παιχνίδια τους. Έτσι έφτιαχναν το κολοκυθοφάναρο, παιχνίδι με το οποίο έπαιζαν τις νύχτες ή την τρίλιζα, την τριάρα και την εννιάρα. Αυτά είναι ορισμένα από τα παιχνίδια που έπαιζαν οι γονείς και οι παππούδες μας. Δεν τα έβρισκαν στα ράφια κάποιου πολυκαταστήματος, αλλά τα κατασκεύαζαν με τα χέρια τους, χρησιμοποιώντας πέτρες και ξύλα, σχοινιά και υφάσματα. Είδη που υπήρχαν ήδη μέσα στο σπίτι και έτσι δεν έμπαιναν σε περιττά έξοδα. Αυτά είναι ορισμένα από τα παιχνίδια που κατασκεύασαν μέσα στο σχολείο και τα σπίτια τους οι μαθητές του 5ου δημοτικού σχολείου Κομοτηνής. Έγινε στο πλαίσιο δράσης που τους ανέθεσε η δασκάλα τους  Μαριγώ Παπανικολάου. 

"Στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, δουλέψαμε πάνω σε ένα πρόζεκτ με θέμα τα παιχνίδια του παππού και της γιαγιάς. Η παράδοση πάντα αποτελεί πρόσφορο έδαφος για την πολυπόθητη σύγκλιση των πολιτισμών που στις μέρες μας αποτελεί βασικότατος στόχος της εκπαίδευσης. Τα παιδιά από την αρχή της χρονιάς ενθουσιάστηκαν με την ιδέα ότι θα ασχοληθούμε με παιχνίδια, γιατί πάντα το παιχνίδι αποτελεί ένα αγαπημένο αντικείμενο των παιδιών. Ο στόχος μας ήταν να συνεργαστούν μεταξύ τους και όχι μόνο. Με την οικογένειά τους και την ευρύτερη οικογένεια. Παππούδες, γιαγιάδες, θείες στρατεύτηκαν στο σκοπό μας", είπε η δασκάλα των παιδιών  Μαριγώ Παπανικολάου. 

Οι 18 μαθητές της Ε2 τάξης, χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες και απευθύνθηκαν στο οικογενειακό τους περιβάλλον και μέσα από συνεντεύξεις, έμαθαν για τα παιχνίδια που έπαιζαν οι παλαιότεροι. Στη συνέχεια βάλθηκαν να τα ζωντανέψουν, με τη βοήθεια των μεγαλυτέρων. Όταν πλέον η εργασία τους ολοκληρώθηκε δε θα μπορούσαν παρά να εκθέσουν το αποτέλεσμα. Έτσι χθες και σήμερα, στο χώρο του 5ου δημοτικού σχολείου Κομοτηνής στήθηκε μία μικρή έκθεση παλαιών παιχνιδιών. "Έγιναν μικροί ερευνητές, με τη μέθοδο της συνέντευξης ερεύνησαν σε όλο τους το κοντινό περιβάλλον τα παιχνίδια που έπαιζαν οι παλαιότεροι. Κατέγραψαν με πολύ συστηματικό τρόπο μπορώ να πω, ομαδικά στην αρχή αλλά και με ατομικές εργασίες, έφεραν τις πληροφορίες στο σχολείο. Αποκωδικοποιήσαμε τα αποτελέσματα και αποφασίσαμε με ποια παιχνίδια θα ασχοληθούμε", εξήγησε η κ. Παπανικολάου. Τα περισσότερα παιχνίδια που παρουσιάζουν οι μαθητές έχουν τις ρίζες τους στα αρχαία και βυζαντινά χρόνια. 

Όμως φτάσαμε σε ένα σημείο να θέλουν και του μπαμπά και της μαμάς και έτσι δημιουργήθηκε μία έκθεση της δεκαετίας του 1970, τα παιχνίδια των γονιών τους", εξήγησε η κ. Παπανικολάου. 

ΕΚΘΕΣΗ ΛΑΪΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Μαθητές του ίδιου σχολείου και συγκεκριμένα της Β΄ τάξης ασχολήθηκαν με τη λαϊκή τέχνη και την παράδοση και δημιούργησαν και εκείνοι μία μικρή έκθεση με είδη καθημερινής χρήσης που χρησιμοποιούσαν οι παλαιότερες γενιές. Εργαλεία, κουζινικά, ραδιόφωνα ακόμα και παλιά χαρτονομίσματα περιλαμβάνονται στην έκθεση λαϊκής τέχνης και παράδοσης της Β΄ τάξης του δημοτικού σχολείου. "Στο πλαίσιο του μαθήματος της γλώσσας και με αφορμή την ενότητα "Μέσα στο μουσείο", αποφασίσαμε μαζί με τους μαθητές μας να συγκεντρώσουμε παλιά αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μέσα στα σπίτια τους και για τις εργασίες τους", είπε η Ελένη Νικολαΐδου,  δασκάλα της Β1΄τάξης του δημοτικού. "Οι μαθητές με πολύ χαρά συμμετείχαν και συγκέντρωσαν πολλά αντικείμενα, τα έφεραν και έτσι σε συνεργασία με την Ε2΄τάξη, αποφασίσαμε να εκθέσουμε μαζί τα αντικείμενα αυτά", εξήγησε η κ. Νικολαΐδου. "Επειδή ακριβώς ο αριθμός των αντικειμένων που μαζέψαμε ήταν μεγάλος, είπαμε να ανοίξουμε την έκθεση, να την παρουσιάσουμε αφού κάθε μαθητής πήρε ένα αντικείμενο και έγραψε δύο λόγια για τη χρήση του", τόνισε από την πλευρά της η  Ευφροσύνη Δόλωμα, δασκάλα της Β2΄τάξης του σχολείου. 

Οι δύο εκθέσεις είναι ανοιχτές προς τα σχολεία, τους γονείς, τους παππούδες των παιδιών και όποιον άλλο επιθυμεί να κάνει ένα ταξίδι στο παρελθόν με αυτόν τον πρωτότυπο τρόπο.