Δικαιωθήκαμε σε όλους τους βαθμούς της Δικαιοσύνης! Zητούσαν 600.000 ευρώ αρχικά μετά 300.000 ευρώ? με αγωγή κατά του «Χ» από μεγάλο δημοσιογραφικό συγκρότημα διπλανού νομού Ο ΧΡΟΝΟΣ έγραψε αλήθειες και τις απέδειξε περίτρανα. Έτσι κατέπεσε η αγωγή αποζημίωσης που στρεφόταν σε βάρος της δημοσιογράφου Μελαχροινής Μαρτίδου για ενυπόγραφο πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της 24 Απριλίου 2012 και του εκδότη του «Χρόνου» Σταύρου Φανφάνη για την καταχώρησή του
Ένας ακόμη οικονομικός και ψυχολογικός Γολγοθάς έλαβε τέλος αφού απασχόλησε όλες τις βαθμίδες της Δικαιοσύνης, για να αποδειχθεί τελικά ότι όλα όσα δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα μας, που αφορούσαν στην ενοικίαση ακινήτων «φιλέτων» του Δήμου Μαρώνειας - Σαπών, επί δημαρχίας Ηλία Ιωαννάκη με διαδικτυακή δημοπρασία εξπρές, αντί πινακίου φακής, ήταν αληθινά και μέσα στα πλαίσια του δικαιολογημένου δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος μιας εφημερίδας. Η αγωγή αποζημίωσης απορρίφθηκε ολικά, χωρίς να επιδικασθεί ούτε ένα ευρώ αποζημίωση από το αρχικό αστρονομικό ποσό των εξακοσίων χιλιάδων (600.000) ευρώ, που απαιτούσαν οι ενάγοντες, ιδιοκτήτες τηλεοπτικού σταθμού. Με την κίνηση αυτή, χωρίς να προηγηθεί διάλογος ή κάποια όχληση για δήλωση αποκατάστασης για τα γραφόμενά μας, στόχευαν απλά στην οικονομική εξόντωση της εφημερίδας και αυτομάτως στην φίμωσή της.
Η αγωγή αυτή πραγματικά οικονομικά αδιανόητη για επαρχιακή εφημερίδα της ελληνικής περιφέρειας, απαντήθηκε νομικά από τον φίλο και δικηγόρο μας Στέργιο Γιαλάογλου. Εξάντλησε όλα τα επιχειρήματα και αξιοποιώντας τις καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης, που επιβεβαίωσαν πλήρως το ρεπορτάζ, κατάφερε να σώσει τόσο την εφημερίδα, όσο και την δημοσιογραφική μας υπόληψη.
Αισθανόμαστε δικαίωση διότι όλα τα ερωτήματα που θέσαμε με το ρεπορτάζ, καθώς και τα αμείλικτα διλήμματα που ανέκυψαν από το όλο ζήτημα αναδείχθηκαν εύλογα και καίρια. Ειδικά η ουσία των πραγμάτων που έχει να κάνει με την αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας και τις διαδικασίες διαφάνειας που πρέπει να διέπουν τις συμπεριφορές των πολιτικών προσώπων. Τον λόγο έχουν πλέον οι αρμόδιες δικαστικές αρχές και φυσικά η ίδια η δημοτική αρχή. Η εφημερίδα ότι είχε να πει το είπε, το έγραψε, το υπεραμύνθηκε και λίγο έλειψε να το πληρώσει. Ο ρόλος της εξαντλήθηκε!
«Κλείνοντας μια δικαστική περιπέτεια, από τις πολλές που έχω βιώσει στο διάβα μιας πορείας 30 χρόνων στο επάγγελμα, η γεύση που σου μένει είναι τελικά η αίσθηση της ικανοποίησης ότι γράφεις, σκέφτεσαι και υπηρετείς το δημόσιο συμφέρον, ανεξαρτήτως αν θίγεις μικροσυμφέροντα ή μεγαλύτερα που παίζονται και κυρίως ξεπερνώντας τις στείρες και προσωπικές αντιπαραθέσεις που χαρακτηρίζουν την δημόσια ζωή. Στο δίλημμα αν αξίζει να εκτίθεσαι με ό,τι σημαίνει αυτό, αγωνία, εξουθένωση, οικονομική αιμορραγία, πίκρες, όταν λήγει η ιστορία και δικαιώνεσαι τα ξεχνάς όλα και συνεχίζεις απαρέγκλιτα αυτή τη δύσκολη αλλά φωτεινή πορεία που επέλεξες. Υπηρετείς την δημοσιογραφία με την ιδιότυπη αυτή μορφή που σε θέλει μαχητή, όρθιο στις επάλξεις, ασυμβίβαστο, να εκφράζεις την φωνή της κοινωνίας, τις αγωνίες της και την δυναμική της, υπεραμύνεσαι ιδέες και αξίες» θα σχολιάσει η Μελαχροινή Μαρτίδου.
Η δικαίωση σε μια τόσο σοβαρή αγωγή, αποδεικνύει πως τελικά η εύκολη οδός «φίμωσης» των μέσων μαζικής ενημέρωσης με τυποκτόνες αγωγές και μηνύσεις, το μόνο που σίγουρα επιτυγχάνει είναι να τα χαλυβδώνει, να τα δυναμώνει, διευρύνοντας το αναγνωστικό κοινό που καθημερινά βαθμολογεί με την ευθυκρισία του και στηρίζει με την αγάπη που είναι ιδιαίτερα αναγκαία αυτή την δύσκολη εποχή.
Η αγωγή αυτή πραγματικά οικονομικά αδιανόητη για επαρχιακή εφημερίδα της ελληνικής περιφέρειας, απαντήθηκε νομικά από τον φίλο και δικηγόρο μας Στέργιο Γιαλάογλου. Εξάντλησε όλα τα επιχειρήματα και αξιοποιώντας τις καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης, που επιβεβαίωσαν πλήρως το ρεπορτάζ, κατάφερε να σώσει τόσο την εφημερίδα, όσο και την δημοσιογραφική μας υπόληψη.
Αισθανόμαστε δικαίωση διότι όλα τα ερωτήματα που θέσαμε με το ρεπορτάζ, καθώς και τα αμείλικτα διλήμματα που ανέκυψαν από το όλο ζήτημα αναδείχθηκαν εύλογα και καίρια. Ειδικά η ουσία των πραγμάτων που έχει να κάνει με την αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας και τις διαδικασίες διαφάνειας που πρέπει να διέπουν τις συμπεριφορές των πολιτικών προσώπων. Τον λόγο έχουν πλέον οι αρμόδιες δικαστικές αρχές και φυσικά η ίδια η δημοτική αρχή. Η εφημερίδα ότι είχε να πει το είπε, το έγραψε, το υπεραμύνθηκε και λίγο έλειψε να το πληρώσει. Ο ρόλος της εξαντλήθηκε!
«Κλείνοντας μια δικαστική περιπέτεια, από τις πολλές που έχω βιώσει στο διάβα μιας πορείας 30 χρόνων στο επάγγελμα, η γεύση που σου μένει είναι τελικά η αίσθηση της ικανοποίησης ότι γράφεις, σκέφτεσαι και υπηρετείς το δημόσιο συμφέρον, ανεξαρτήτως αν θίγεις μικροσυμφέροντα ή μεγαλύτερα που παίζονται και κυρίως ξεπερνώντας τις στείρες και προσωπικές αντιπαραθέσεις που χαρακτηρίζουν την δημόσια ζωή. Στο δίλημμα αν αξίζει να εκτίθεσαι με ό,τι σημαίνει αυτό, αγωνία, εξουθένωση, οικονομική αιμορραγία, πίκρες, όταν λήγει η ιστορία και δικαιώνεσαι τα ξεχνάς όλα και συνεχίζεις απαρέγκλιτα αυτή τη δύσκολη αλλά φωτεινή πορεία που επέλεξες. Υπηρετείς την δημοσιογραφία με την ιδιότυπη αυτή μορφή που σε θέλει μαχητή, όρθιο στις επάλξεις, ασυμβίβαστο, να εκφράζεις την φωνή της κοινωνίας, τις αγωνίες της και την δυναμική της, υπεραμύνεσαι ιδέες και αξίες» θα σχολιάσει η Μελαχροινή Μαρτίδου.
Η δικαίωση σε μια τόσο σοβαρή αγωγή, αποδεικνύει πως τελικά η εύκολη οδός «φίμωσης» των μέσων μαζικής ενημέρωσης με τυποκτόνες αγωγές και μηνύσεις, το μόνο που σίγουρα επιτυγχάνει είναι να τα χαλυβδώνει, να τα δυναμώνει, διευρύνοντας το αναγνωστικό κοινό που καθημερινά βαθμολογεί με την ευθυκρισία του και στηρίζει με την αγάπη που είναι ιδιαίτερα αναγκαία αυτή την δύσκολη εποχή.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
